คือ ตอนนี้ผมขึ้นอยู่ม.6ครับ อยู่สายวิทย์-คณิต เตรียมเเพทย์ วิศวะ ครับ อยู่รร.ขนาดใหญ่ครับ  ~เรื่องมันมีอยู่ว่า  เพื่อนในห้อง เพื่อนต่างห้องของผม ดูไม่ค่อยอยากเข้าหาผมเลยสักส่วนใหญ่  ก็มีบ้างนะครับ ที่เข้ามาหาผมเป็นปกติ ผมมีกลุ่มเพื่อนครับ แต่กลุ่มเพื่อนที่ผมอยู่ ในความรู้สึกผม เหมือนผมไม่ได้อยู่ในกลุ่มนั้นยังไงไม่รู้ครับ เหมือนโดนเพื่อนให้ความสนใจผมน้อยที่สุดอ่ะครับ แต่ก้มีอยู่ 4-5 คนในกลุ่ม ที่เขาไม่เป็นเหมือนคนอื่น เล่นกับผมได้เหมือนเดิมไม่มีปัญหา แล้วก็ส่วนเพื่อนในห้องเหมือนกันครับ  ไม่ค่อยมีใครอยากคุยกับผมเท่าไหร่ แต่มีคุยบ้างคือไม่เรื่องงาน เรื่องกิจกรรม ก็หลงเข้าไปเล่นอยู่ในกลุ่มเพื่อนคนนั้นด้วยอ่ะครับ ถึงจะมีสนทนาบ้าง  เพื่อนในห้องคือ ไม่มีใครเคยให้ตัวเลือกผมเลย แบบพอมีงานไรมา ให้หาตัวแทน เพื่อนรู้นะครับ ว่าผมมีความสามารถด้านนี้ แต่ไม่เลือกผม กับไปเลือกเพื่อนที่อยู่ในกลุ่มเดียวกันกับเขา แทบทุกกิจกรรมเลยครับ พอเวลาผมเสนอตัว บางงานก้ยอมรับ บางงานที่ผมมั่นใจว่าทำได้ แต่กลับโดนให้คน นในกลุ่มเขาที่เขาอยากจะแกล้งมาแทนผม  แต่ตอนนี้ผมพยายามไม่สนใจ แล้วปล่อยมันไปสะ  แล้วก็ไม่ค่อยมีใครอยากเข้าหาผมเท่าไหร่ผมเป็นคนเฟรนลี่นะ เฮฮา  ขี้แกล้ง ขี้โวยวาย ชอบแหกปาก(แต่ตอนนี้ไม่เป็นแล้ว) ขี้น้อยใจ ขี้หงุดหงิด  ขี้เพ้อนิดนึงครับ555  แต่ในโรงเรียน ผมเป็นคนที่มีคนรู้จักผมเยอะนะครับ  เป็นโรงเรียนใหญ่  ส่วนใหญ่ เป็นรุ่นน้อง  รุ่นพี่ก้มีบ้างครับ  ผมเป็นคนโรคจิตอย่างนึง  คือมีอะไรรู้สึกยังไง คือระบายลงกับเฟส ลงสตอรี่หมดเลยครับ  ถ้าผมโพสเฮฮา ก็มีเพือน น้อง เข้ามาเม้น เข้ามาไลค์นะครับ  แต่พอเวลาผมเพ้อ  กับไม่มีใครเข้าหา ไม่ไลค์ ไม่มีใครมาถามเลยสักคนเลยครับ แล้วยอดไลค์ในเฟสก้เริ่มถอยลงไป จากที่เคยไลค์ประมาน 300-400 ตอนนี้เหลือแค่ 100-200 บางครั้ง น้อยกว่า100 อีก จนมีวันนึงที่ผมรู้ตัวเองว่า ผมต้องเลิกเพ้อได้แล้ว  แล้วไประบาย กับรุ่นพี่หรือน้องน้องท่ไว้ใจได้ดีกว่า  เพราะว่าเพื่อน ผมระบายกับใครไม่ได้เลย  บางคนไม่ตอบ  บางคนกลับหาว่ามันไร้สาระหมดเลย  ผมเลยเลือกที่จะไปที่ฝั่งนั่นดีกว่าครับ  พอเวลาไปรร.ผมเป็นคนที่แคร์คนรอบตัวมากนะครับ  แต่ไม่ได้แคร์จนลืมตัวเอง  มีไรให้ได้ก้ให้  ให้ไม่ได้ก้จะปฏิเสธเป็นปกติครับ เพื่อนขอร้องให้ทำกิจกรรมนู้นนี่ ผมทำหมดครับ ถ้าผมว่าง  แต่สิ่งที่ได้กลับมา มันกลับทำให้ผมรู้สึกว่า ผมทำไปเพื่อไรหรอ  ทำไปเขาก็ไม่ได้สนใจเรามากขึ้นขนาดนั้น   แต่ก้มีนะครับ  เพื่อนที่ให้ความสนุกกับผมได้  คือเพื่อนผญ.ไม่กี่กลุ่มครับ  แต่ต่างห้อง  ที่ทำให้ผมรู้สึกว่า ผมยังมีตัวตนอยู่ในกลุ่ม มากกว่า กลุ่มในห้องที่ตัวเองอยู่อีกอ่ะครับ ผมเครียดมากๆ ไม่รู้จะเริ่มต้นใหม่ยังไงดี  ไม่รู้ว่า ต้องทำอย่างไร เพื่อที่จะได้เพื่อนเข้าหาผม  เป็นปกติเหมือนเดิมครับ  ทุกอย่างมันตันหมดเลยครับ  ตอนนี้คือผมคิดไรไม่ออกเลยกับการแก้ปัญหาครั้งนี้ ผมมีโอกาสเสี่ยงเป็นโรคซึมเศร้าไหมครับ55555  😂

#ถ้าอ่านตรงไหนงงหรือวนไปมาผมขอโทษด้วยนะครับ🙏🙏