สวัสดีค่ะ กระทู้นี้ก็เป็นกระทู้แรกของหนู ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยด้วยน่ะค่ะ
เริ่มเรื่องเลยน่ะค่ะ เมื่อประมาณปีที่แล้วหนูรู้จักกับผู้ชายคนนึงซึ่งเขามีอายุมากกว่าหนูประมาน10กว่าปี ตอนนั้นหนูยังไม่มีแฟน แต่หนูมีคนคุยเอาง่ายๆเลยหนูคุยหลายคนแต่ไม่ได้ง่ายกับทุกคนนะค่ะ ก่อนที่จะมารู้จักกับคนนี้หนูอกหักมาแล้วกลายเป็นว่าหนูไม่รู้สึกอยากจะคบใครจิงๆอีกเลย หนูมารู้จักกับคนนี้หนูก็ยังไม่ได้จริงจังอะไร เขาก็ทักมาหาหนูตลอดนะค่ะ แต่ด้วยความที่อายุห่างกันเป็นสิบปี และหนูก็ยังอยากเป็นอิสระ มีเที่ยวบ้าง หนูก็ไม่ค่อยได้สนใจอะไรเขาเท่าไหร่ แต่คุยกันมาสักพัก หนูเคยบ่นว่าหนูไม่มีเงินกินข้าว เขาก็โอนให้นะค่ะ ตั้งแต่นั้นมากลายเป็นว่าโอนเงินให้ทุกเดือน เดือนละ8พัน ไม่เคยขาดสักเดือน คุยกันมาปีกว่าค่ะ ตั้งแต่มาทำงาน หนูก็เล่าให้เพื่อนสนิท ให้พ่อแม่ฟัง เขาสนับสนุนให้หนูคบกับเขาจริงจังอาจจะด้วยตัวหนูเองก็อายุค่อนข้างจะควรจะหยุดหรือมีครอบครัวได้แล้ว ไม่ได้เพราะเห็นแก่เงินเขานะ่ค่ะ แต่พูดได้เต็มปากเลยคะว่าเขาดีมากแต่ตัวหนูเองตอนนั้นยังไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลย แต่เวลาผ่านไปหนูรู้จักกับผู้ชายคนนึงผ่านแอฟแอฟนึง คุยกันได้สักพักเขาพาไปหาครอบครัวไปรู้จักเพื่อนเขาด้วยความที่ว่าตั้งแต่คุยกับผู้ชายมามีคนนี้คนแรกที่เอ่ยปากจะพาไปหาพ่อแม่ แล้วชีวิตตอนนั้นคือหนูก็อยากจะหยุดที่ใครสักคนจิงๆแต่ยังไม่ใช่คนที่ให้เงินนะค่ะ แต่มันมีความรุ้สีกอยากหยุดกับคนที่รู้จักคนหลังอ่ะค่ะ เลยตัดสินใจเลยตัดทุกคนที่คุย ตอนนี้มาอยู่ด้วยกันได้เกือบปีแล้ว แต่ *หนูอยากจะบอกว่าหนูก็ไม่ได้เลิกคุยกับเขาคนนั้นน่ค่ะ ไม่นู้ทำไมหนูไม่กล้าบอกเขาว่าหนูมีแฟนนับวันเขาก็ดีมาก เหมือนหนูทิ้งเขาไม่ได้ กับแฟนมันก็มีบ้างที่ทะเลาะกันบ่อย ทำให้นึกถึงคนนั้นว่า เสียใจที่ไม่ได้เลือกเขาให้มันชัดเจนจนต้องมีน้ำตากับคนนี้บ่อยๆ แต่ก็ไม่คิดจะเลิกกับแฟนน่คะ อาจเป็นเพราะตอนนี้เก็บเงินแต่งงานค่ะเลยยังไปไหนไม่ได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทิ้งคนนั้นไปแบบบไหน หนูไม่กล้าเลย บางทีหนูก็ลังเล สับสน ถ้าหนูเลือกคนนั้นเอาตรงๆเขาก็อยากมีครอบครัวแต่หนูปักใจมีอะไรกับเขาไม่ได้ ตรงนี้แหละค่ะที่ทำให้ทุกวันหนูคิดอยู่หลายเรื่อง สับสนไปหมด เรื่องก็มีเท่านี้น่ค่ ะขอบคุณมากค่ะ
ผิดไหม?
เริ่มเรื่องเลยน่ะค่ะ เมื่อประมาณปีที่แล้วหนูรู้จักกับผู้ชายคนนึงซึ่งเขามีอายุมากกว่าหนูประมาน10กว่าปี ตอนนั้นหนูยังไม่มีแฟน แต่หนูมีคนคุยเอาง่ายๆเลยหนูคุยหลายคนแต่ไม่ได้ง่ายกับทุกคนนะค่ะ ก่อนที่จะมารู้จักกับคนนี้หนูอกหักมาแล้วกลายเป็นว่าหนูไม่รู้สึกอยากจะคบใครจิงๆอีกเลย หนูมารู้จักกับคนนี้หนูก็ยังไม่ได้จริงจังอะไร เขาก็ทักมาหาหนูตลอดนะค่ะ แต่ด้วยความที่อายุห่างกันเป็นสิบปี และหนูก็ยังอยากเป็นอิสระ มีเที่ยวบ้าง หนูก็ไม่ค่อยได้สนใจอะไรเขาเท่าไหร่ แต่คุยกันมาสักพัก หนูเคยบ่นว่าหนูไม่มีเงินกินข้าว เขาก็โอนให้นะค่ะ ตั้งแต่นั้นมากลายเป็นว่าโอนเงินให้ทุกเดือน เดือนละ8พัน ไม่เคยขาดสักเดือน คุยกันมาปีกว่าค่ะ ตั้งแต่มาทำงาน หนูก็เล่าให้เพื่อนสนิท ให้พ่อแม่ฟัง เขาสนับสนุนให้หนูคบกับเขาจริงจังอาจจะด้วยตัวหนูเองก็อายุค่อนข้างจะควรจะหยุดหรือมีครอบครัวได้แล้ว ไม่ได้เพราะเห็นแก่เงินเขานะ่ค่ะ แต่พูดได้เต็มปากเลยคะว่าเขาดีมากแต่ตัวหนูเองตอนนั้นยังไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลย แต่เวลาผ่านไปหนูรู้จักกับผู้ชายคนนึงผ่านแอฟแอฟนึง คุยกันได้สักพักเขาพาไปหาครอบครัวไปรู้จักเพื่อนเขาด้วยความที่ว่าตั้งแต่คุยกับผู้ชายมามีคนนี้คนแรกที่เอ่ยปากจะพาไปหาพ่อแม่ แล้วชีวิตตอนนั้นคือหนูก็อยากจะหยุดที่ใครสักคนจิงๆแต่ยังไม่ใช่คนที่ให้เงินนะค่ะ แต่มันมีความรุ้สีกอยากหยุดกับคนที่รู้จักคนหลังอ่ะค่ะ เลยตัดสินใจเลยตัดทุกคนที่คุย ตอนนี้มาอยู่ด้วยกันได้เกือบปีแล้ว แต่ *หนูอยากจะบอกว่าหนูก็ไม่ได้เลิกคุยกับเขาคนนั้นน่ค่ะ ไม่นู้ทำไมหนูไม่กล้าบอกเขาว่าหนูมีแฟนนับวันเขาก็ดีมาก เหมือนหนูทิ้งเขาไม่ได้ กับแฟนมันก็มีบ้างที่ทะเลาะกันบ่อย ทำให้นึกถึงคนนั้นว่า เสียใจที่ไม่ได้เลือกเขาให้มันชัดเจนจนต้องมีน้ำตากับคนนี้บ่อยๆ แต่ก็ไม่คิดจะเลิกกับแฟนน่คะ อาจเป็นเพราะตอนนี้เก็บเงินแต่งงานค่ะเลยยังไปไหนไม่ได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทิ้งคนนั้นไปแบบบไหน หนูไม่กล้าเลย บางทีหนูก็ลังเล สับสน ถ้าหนูเลือกคนนั้นเอาตรงๆเขาก็อยากมีครอบครัวแต่หนูปักใจมีอะไรกับเขาไม่ได้ ตรงนี้แหละค่ะที่ทำให้ทุกวันหนูคิดอยู่หลายเรื่อง สับสนไปหมด เรื่องก็มีเท่านี้น่ค่ ะขอบคุณมากค่ะ