เรื่องมีอยู่ว่า ผมคุยกับผู้หญิงคนนึงครับ เธอเป็นคนน่ารัก นิสิยดี เรียนเก่ง คือผมคุยกันช่วงผม ปวช.2 เธออายุน้อยกว่าผม 2 ปี (ม.3) ก็คุยกันได้ช่วงนึงครับ แล้วเราก็นัดเจอกันที่ตลาดแห่งนึง ไปหาอะไรกินกัน ไปเดินเล่นกันแล้วผมก็ส่งเธอที่บ้าน หลังจากนั้นแหละครับ อีกวันนึงเธอไม่ติดต่อผมกลับมาเลย ผมรู้สึกแย่น่ะเพราะผมให้ใจเค้าเต็มที่เลย ผมก็พยายามน่ะครับแต่ก็ติดต่อเธอไม่ได้อีกเลยครับบ
ต่อมาช่วงผมจบ ปวช.3 ขึ้น ปวส.1 เธอทักมาหาผมครับ ตอนนั้นผมดีใจมากน่ะเพราะผมก็รอเธออยู่ เราก็ได้คุยกันช่วงนึงครับแล้วผมก็ต้องเลิกคุย เพราะผมมารู้ทีหลังว่าเธอทะเลาะกับแฟนเธอแล้วมาคุยกับผมครับ
ต่อมาช่วงผมฝึกงาน ปวส.2 เราก็ได้กลับมาคุยกันอีกครับโดยการผมไปเจอเธอที่ตลาดแห่งนึงตอนที่นัดเจอกันครั้งแรกครับ แล้วก็ได้นั่งคุยกันพักนึง รอบนี้มั่นใจมากครับว่าเธอไม่มีแฟนแล้ว เราก็ได้กลับมาคุยกันจริงจังครับ ช่วงแรกผมมีความสุขมากครับ จนมาช่วง 3-4 เดือนหลัง เธอเริ่มจะไม่ค่อยตอบแชทผม ไม่ค่อยมีเวลาให้เหมือนแต่ก่อน(โพสเฟส/อัพสตอรี่ตลอด) แต่ไม่ตอบผม ผมน้อยใจเธอมากครับ แล้ววันนึงเธอก็โทรหาผม(ปกติผมต้องเป็นคนโทรน่ะครับ) ผมก็เลยพูดกับเธอไปว่า (มีเวลาว่างให้เราด้วยหรอ เห็นอัพแต่สตอรี่)หลังจากนั้นเธอวางสายผม ผมก็ติดต่อเค้าไม่ได้อีกเลยครับบ

พี่ผมเล่ามาทั้งหมดน่ะครับ อาจจะสับสนหน่อยแต่ก็เป็นเรื่องที่ผมอยากมาเล่าให้ฟัง แล้วก็อยากได้ครับแนะนำน่ะครับ เพราะผมก็เล่าไม่ค่อยเก่งเหมือนกันจำอะไรได้ก็เล่าหมดเลยครับ

ประเด็นน่ะครับ ผมควรทักไปขอโทษเธอดีมั้ยหรือควรบ่อยไปแบบนี้ดีแล้วครับ เพราะทุกวันนี้ก็หลายเดือนแล้วก็ยังรู้สึกผิดน่ะครับที่พูดกับเธอแบบนั้นไป
ช่วยแนะนำหน่อยน่ะครับบ......

ขอบคุณแล้วก็ขอโทษที่บางคำอาจจะสำสับน่ะครับ.....