คือตอนนี้อยากกลับไปอยู่กับเเม่ เเต่เหมือนย่าจะไม่ยอมค่ะ เขาพูดว่า ไปก็ไม่จบหรอกท้องสะก่อนทำตัวเเบบนี้ ไปทำไมเเม่มีเงินส่งเหรอ เเละอีกเยอะพันหมื่นเหตุผล
ตอนจบมอสามใหม่ๆ ย่าก็เคยถามว่าตกลงจะต่อไหน (เพราะตอนมอสองเคยมีปัญหากัน คือหนูลงไปหาเเม่ช่วงปิดเทอมเเล้วไม่อยากขึ้นมา เเม่ก็บอกว่า มอสี่ค่อยมาต่อนี่นะลูก พอกลับ ย่าก็บอก มอสี่ค่อยไป จบมอสามไปจะไม่ห่วงไรละ)
ตอนนั้นก็ไม่กล้าบอกว่าอยากไปหาเเม่ คือหนูเป็นคนกลัวย่ากับปู่มาก มากสุดๆๆ กลัวตั้งเเต่เด็กเเล้วค่ะ พี่ชายก็กลัวเเบบเดียวกันเลย ไม่รู้ทำไม ไม่กล้าเถียงกล้าอะไรกะเเกเลย
พอจบมอสี่ ย่าถามครั้งเเรกก็บอกว่า ยังไม่เเน่ใจ ใจหนึ่งหนูก็อยากอยู่กับย่า ใจหนึ่งก็อยากอยู่กับเเม่
ถามครั้งสอง หนูก็ตอบเหมือนครั้งเเรก
ถามครั้งสาม หนูตอบเลย ว่าจะอยู่กับเเม่
เเล้วหนูก็บอกเเม่ ว่า เเเม่ หนูจะไปอยู่กับเเม่นะ ทีเเรกเเม่ก็พูดประมาณว่าตามใจหนูอะไรเเบบนี้ค่ะ
เเล้วพอหลายวันต่อมา หนูพูดเรื่องนี้ขึ้นอีกที เเม่ก็บอก อยู่กับย่าเเหละดีเเล้วไม่ต้องมาหรอก เรียนให้มันจบมอหก คือหนูร้องไห้เลย วางสายหนีเเม่ไม่รับโทรศัพท์เเม่เลยตั้งเเต่วันนั้นประมาณสามสี่วัน
หนูเลยเเอบไปดหุโทรศัพท์ย่า เห็นย่าโทรหาเเม่ มั่นใจเลย ว่าย่าจะต้องไปพูดอะไรกับเเม่สักอย่าง
พูดด้วยความสัตย์จริงเลยนะคะ
คือหนูเป็นคนที่เเต่งตัว เเต่ไม่เคยใส่ขาสั้นตลอดระยะเวลา3ปีที่ผ่านมา ไม่เคยใส่ขาสั้นออกจากบ้านเลย ใส่เเต่ตอนนอน เเต่งหน้าเเต่ไม่ได้เเต่งจัด อันนี้ถามคนรอบข้างเเล้วค่ะ ให้เชาดูว่าเราเเต่งจัดขนาดนั้นเลยเหรอทำไมย่าด่าจัง คนรอบข้างก็บอกนี่เเต่งเเล้วเหรอ อีกอย่างไม่เคยไปไหนมาไหน ไม่เคยไปเที่ยวนอกบ้านเลย
ทำไม ย่าถึงคิดว่าหนูไปหาเเม่เเล้วจะท้องคะ?
ทั้งๆที่ไม่เคยทำนิสัยที่ส่อถึงอะไรเเบบนี้เลย
เเล้วควรพูดกับย่ายังไงดี ย่าเป็นคนปากไม่ค่อยจะดี คำพูดไม่ถนอมน้ำใจ ปู่ด้วย ช่วยเเนะนำที หนูอยากเป็นส่วนตัวบ้าง คิดถึงเเม่มาก อยากกลับไปอยู่กับเเม่ ขอดูมุมมองผู้ใหญ่หน่อยค่ะ ว่าจะขอยังไงดี
ช่วยคิดหน่อยค่ะ
ตอนจบมอสามใหม่ๆ ย่าก็เคยถามว่าตกลงจะต่อไหน (เพราะตอนมอสองเคยมีปัญหากัน คือหนูลงไปหาเเม่ช่วงปิดเทอมเเล้วไม่อยากขึ้นมา เเม่ก็บอกว่า มอสี่ค่อยมาต่อนี่นะลูก พอกลับ ย่าก็บอก มอสี่ค่อยไป จบมอสามไปจะไม่ห่วงไรละ)
ตอนนั้นก็ไม่กล้าบอกว่าอยากไปหาเเม่ คือหนูเป็นคนกลัวย่ากับปู่มาก มากสุดๆๆ กลัวตั้งเเต่เด็กเเล้วค่ะ พี่ชายก็กลัวเเบบเดียวกันเลย ไม่รู้ทำไม ไม่กล้าเถียงกล้าอะไรกะเเกเลย
พอจบมอสี่ ย่าถามครั้งเเรกก็บอกว่า ยังไม่เเน่ใจ ใจหนึ่งหนูก็อยากอยู่กับย่า ใจหนึ่งก็อยากอยู่กับเเม่
ถามครั้งสอง หนูก็ตอบเหมือนครั้งเเรก
ถามครั้งสาม หนูตอบเลย ว่าจะอยู่กับเเม่
เเล้วหนูก็บอกเเม่ ว่า เเเม่ หนูจะไปอยู่กับเเม่นะ ทีเเรกเเม่ก็พูดประมาณว่าตามใจหนูอะไรเเบบนี้ค่ะ
เเล้วพอหลายวันต่อมา หนูพูดเรื่องนี้ขึ้นอีกที เเม่ก็บอก อยู่กับย่าเเหละดีเเล้วไม่ต้องมาหรอก เรียนให้มันจบมอหก คือหนูร้องไห้เลย วางสายหนีเเม่ไม่รับโทรศัพท์เเม่เลยตั้งเเต่วันนั้นประมาณสามสี่วัน
หนูเลยเเอบไปดหุโทรศัพท์ย่า เห็นย่าโทรหาเเม่ มั่นใจเลย ว่าย่าจะต้องไปพูดอะไรกับเเม่สักอย่าง
พูดด้วยความสัตย์จริงเลยนะคะ
คือหนูเป็นคนที่เเต่งตัว เเต่ไม่เคยใส่ขาสั้นตลอดระยะเวลา3ปีที่ผ่านมา ไม่เคยใส่ขาสั้นออกจากบ้านเลย ใส่เเต่ตอนนอน เเต่งหน้าเเต่ไม่ได้เเต่งจัด อันนี้ถามคนรอบข้างเเล้วค่ะ ให้เชาดูว่าเราเเต่งจัดขนาดนั้นเลยเหรอทำไมย่าด่าจัง คนรอบข้างก็บอกนี่เเต่งเเล้วเหรอ อีกอย่างไม่เคยไปไหนมาไหน ไม่เคยไปเที่ยวนอกบ้านเลย
ทำไม ย่าถึงคิดว่าหนูไปหาเเม่เเล้วจะท้องคะ?
ทั้งๆที่ไม่เคยทำนิสัยที่ส่อถึงอะไรเเบบนี้เลย
เเล้วควรพูดกับย่ายังไงดี ย่าเป็นคนปากไม่ค่อยจะดี คำพูดไม่ถนอมน้ำใจ ปู่ด้วย ช่วยเเนะนำที หนูอยากเป็นส่วนตัวบ้าง คิดถึงเเม่มาก อยากกลับไปอยู่กับเเม่ ขอดูมุมมองผู้ใหญ่หน่อยค่ะ ว่าจะขอยังไงดี