เราเคยตั้งกระตู้เรื่องเลิกกับแฟนก่อนไปเรียนต่างประเทศ จริงๆจบไม่สวยเท่าไรหรอกค่ะ เพราะเราโดนบอกเลิก และก็ทำใจไม่ได้ที่ตอนนี้เค้ามีแฟนใหม่ไปแล้ว ถามว่าเราmove on ได้ไหม ก็ไม่ได้ move on ค่ะแต่เป็นการเรียนรู้จากบทเรียนที่ผ่านมา ถามว่าตอนนี้เราเป็นยังไงบ้าง
ก็คงเป็นผู้หญิงคนนึงที่อายุ 26 ปีแล้วกำลังเรียนต่อเอกและน่าจะจบอายุ 30 ฮ่าาา ถามว่าทำไมเราถึงเลิกกัน อาจจะเป็นเพราะการเก็บเรื่องราวที่มันเป็นปัญหาของแต่ละคนแล้วไม่ได้มาคุยกันว่าทำไมคุณถึงทำกับผมแบบนี้ ทำไมคุณคิดกับผมแบบนี้ ทำไมทัศนคติคุณเป็นแบบนี้มั้งคะ เราอาจจะคุยกันน้อยเพราะอาจจะต่างสนใจเรื่องตัวเองเยอะ เพราะช่วงที่มีปัญหากันคือ ช่วงที่เราสนใจเค้าน้อยลง อาจจะเป็นการระทำที่ใส่ใจน้อยลงต่างๆ เพราะเราโฟกัสแต่การสอบภาษาเพื่อเอาทุนเรียนต่อ พอเค้าระบายปัญหาสาเหตุที่ทำให้เค้าหมดรัก เสียดายมากๆเลยค่ะ จริงๆแล้วเราอยากแต่งงานกับเค้า อยากตื่นมาทำกับข้าวให้เค้าไปกินที่ทำงาน อยากจะทำอะไรหลายๆอย่างเลยนะคะ (ตลกตัวเองตอนที่บอกกับแม่ว่าไม่เอาสินสอดจากเค้านะ หนูขอไปอยู่กับเค้าตอนเรียนจบจะได้ไม่ต้องเสียตังจัดงานแต่ง ฮ่าาาาา โอ๊ยยตลกตัวเอง แต่ก็ไม่เคยคุยกับเค้าเรื่องนี้เลยนะ ฮ่าา) แต่ไม่เป็นไรเนอะมันคืออดีต แต่ถ้าเรียนจบแล้วเค้ายังไม่มีใคร เราก็อยากให้เค้ากลับมาเหมือนเดิม เพราะเราก็คงรู้ปัญหา รู้ความผิดพลาดก็คงคุยกันมากขึ้น ก็คนคบมาเกือบ 8 ปีอ่ะเนอะ (เราไม่ได้เอาเวลาการคบมาตัดสินความรักนะ แต่สำหรับเรา เรายังรักเค้าเหมือนเดิม) เราก็คิดได้แค่ว่าการเลิกกัน เราผิดเองที่อาจจะเป็นเพราะเรา เนี่ยแหละค่ะมันทำให้ move on ยากเพราะเราก็อยากได้เค้ากลับมา แต่ว่าเค้าเริ่มต้นใหม่แล้ว เราก็ดีใจกับผญ.คนนั้นด้วยจริงๆนะคะ  ตอนนี้เราก็ไม่ได้ถาม ไม่ได้ทักเค้าหรอกเราค่ะ เพราะเราเข้าใจนะถ้าเกิดแฟนเค้าเห็นว่าเราทักไป แฟนเค้าก็คงหึงอ่ะเนอะ จริงๆตอนนี้เราไม่ได้อยากได้ใครมาแทนที่ เราไม่ได้ต้องการคนที่ดีกว่า คนที่เฟอร์เฟกกว่าเค้ามาแทนเค้า เราจะเริ่มกับใครสักคนก็คงมีโอกาสน้อยมากๆ เพราะอะไรอ่ะหรอ เพราะเรายังรักเค้าอยู่ อาจจะฟังดูโง่นะที่ไม่ยอมเริ่มใหม่ทั้งๆที่คนๆนั้นไม่ได้รักเราแล้ว ตราบใดที่เรารักคนๆนึงอยู่ทั้งหัวใจ แต่การเริ่มต้นใหม่เราก็ต้องซื่อสัตย์กับหัวใจตัวเองด้วยว่าพร้อมจริงๆที่จะรักและปรับตัวไปพร้อมับคนใหม่

ผ่านไป4 เดือนแล้วนะที่เลิกกัน บางทีเราก็รู้สึกหวังเล็กๆนะ ว่าเค้าจะให้โอกาสอีกครั้งแต่มันก็คงเป็นแค่ 1% ฮ่าาา จริงๆอาจจะเป็นรักครั้งสุดท้ายเลยก็ได้นะ เพราะตอนนี้รู้สึกหลังจากเรียนจบอายุปาไป 30 กลับไทยไปสมัครงาน น่าจะ 31 32 โอ้ยยย น่าจะไม่มีใครเอาแล้ว เพราะตอนที่คุยกับแฟนเก่าคือ เราอยากแต่ง 35 นี่ไง น่าจะคงไม่ได้แต่งแล้วหล่ะ สำหรับคนบางคนการถูกหวยถือว่าเป็นรางวัลในชีวิต แต่สำหรับเราการได้เค้ามาอีกครั้งคือรางวัลในชีวิต อิอิ

ขอบคุณที่อ่านจนจบน้าาา เอามาเล่าให้ฟังจริงๆก็ระบายแหละ ยังรักเสมอ รักมาก จริงๆเราไม่ได้รอเค้าให้กลับมาแต่จะขอทำตามหัวใจตัวเองสักครั้งต่อให้เค้าไม่ได้เลือกเราเป็นคู่ชีวิตก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจนะที่คิดแบบนี้