รัก ที่ ควรรอ ... หรือ รัก ที่ ไม่ควรที่จะรอ

อยากระบายเฉยๆกับเรื่องที่ผ่านมากับความรักที่มันจบลงไป แต่ที่บอกว่าเลิกกันแล้วเราทรมานหัวใจมากมันทำอะไรไม่ถูก จนเราเงียบหายไปเราก็พยายามที่จะไม่รับรู้อะไรกับเรื่องของเค้าจนเกือบหนึ่งอาทิตย์แต่เราทำใจไม่ได้เลยพูดกลับเค้าทักไปหาเค้า เค้าพูดว่า “ขอเวลาให้ผมได้คิดได้ทบทวนอะไรก่อน ในระหว่างนี้ เธอจะมีใครใหม่ก็ได้ รอได้ไหม เราก็อยู่แบบนี้รึไม่อาจจะโสดไปตลอดก็ได้มันเหนื่อยที่จะต้องเริ่มใหม่กับใครเราคุยกันได้เหมือนเดิมนะ ทักมาได้ คุยได้เสมอ นัดเจอก็ได้เหมือนเดิม แต่ถ้าจะให้กลับมาเหมือนเดิมที่เคยรัก ผมขอคิดทบทวนตัวเองก่อน ก็ไม่ขออะไรหรอก ถ้าคุณยังรักผมอยู่ รอได้ไหม เป็นเด็กดีของผมเหมือนเดิม แต่ถ้ารอไม่ได้หรืออึดอัดอะไรก็ขอให้รู้ว่าผมไม่มีใคร แต่แค่อยากอยู่กับตัวเองให้มากกว่าเดิม เข้าใจตัวเองกว่านี้ จนถึงวันนึงเมื่อผมพร้อมกลับมา คุณเข้าใจไหมครับจูน” คือเค้าพูดแบบนี้ แล้วเราควรรอต่อไป คือเอาตรงๆ รักเค้าอยู่เสมอ แม้ว่าสถานการณ์หลายๆอย่างมันไม่เอื้ออำนวยแก่การจะทำอะไรก็ได้ ทุกวันนี้มันก็ดีขึ้น แต่ยังถามตัวเองว่ามันดีขึ้นจริงๆหรือ เจอกันบ่อยขึ้น ถ่ายรูปคู่กันบ่อย กินข้าวกันบ่อย ซื้อของให้กันและกันบ่อย คุยกันบ้างบางครั้ง บอกมอนิ่ง กู้ดไนท์ กันทุกคืน แต่ความรู้สึกของเรามันติดเป็นคำถามในใจตลอด ซึ่งเค้าขอให้คิดทบทวนต่างๆก่อน แล้วเราควรจะทำอย่างไรกับตัวเองดี รักเค้านะ ตอนที่เลิกกันก็เลิกกันแบบไม่ดี แต่มาวันนี้ขอให้รอ ขอให้คิดทบทวน คืออะไร ไม่รู้จริงๆ เรายังรักกันอยู่ไหม หรือว่า รอแล้วได้อะไร ทุกวันนี้มันก็ดีกว่าเมื่อก่อน หรือว่า ทุกวันนี้ เราดีอยู่คนเดียวแล้วเค้าไม่คิดอะไรเลยหรือเปล่า คำถามในหัวเต็มไปหมด ถามว่าอึดอัดไหม มีบ้าง แต่ไม่เข้าใจตัวเค้าจริงๆ ตัวเราเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทุกวันนี้ คืออะไร