เรามีพี่แต่ไม่ใช่พี่แท้ๆแต่เราโตมาด้วยกันอยู่บ้านเดียวกันตั้งแต่เด็ก(พี่สาว) สนิทกันมาตั้งแต่เด็กจนพี่เราโตแล้วแต่งงานมีครอบครัวเค้าก็ย้ายไปอยู่บ้านแฟนแล้วเปลี่ยนนามสกุล ซึ่งทางฝั่งผู้ชายมีน้องสาวนับจากนั้นพี่เราก็ไม่ค่อยสนิทกับเราเท่าไรตอนนั้นเราก็เฉยๆเพราะพี่เค้ามีครอบครัวแล้ว พอต่อๆมาเวลาพี่เราไปไหนไม่เคยชวนเราแต่จะไปกับน้องสาวของผช.เค้าไปทำผม เสริมสวย กินอาหารดีๆ ซื้อของใช้ดีๆ บางครั้งไปเที่ยวก็ไม่เคยชวนเลยสักนิด เราก็ได้แต่คิดว่าทำไมไม่ชวนเราบ้างจนชาวบ้านเค้าก็พูดว่าทำไมมันไม่เคยชวนเราไปบ้าง นี่น้องน่ะ แล้วมีอยู่วันหนึ่งเราลงไปเที่ยวบ้านพี่เขย เค้าก็พาเราไปเที่ยวเราก็เบื่อๆนิดๆ จนเราเมาหัวหน้าตาเราก็เซ็งๆเพราะมึน พี่เราก็เลยด่าเราว่าต่อไปไม่ต้องมาน่ะ จนตอนนั้นเราร้องไห้ทุกคนที่ไปก็ยืนมองเราก็เลยเดินไปห้องน้ำ พอกลับมาบ้านพี่เราก้คุยกับน้องสาวของผช.ว่าจะไปบิกซีพอไปถึงน้องสาวของผช.ก็พูดกะพี่เราว่าอยากได้คอนแทค อยากได้เสื้อ สารพัด แต่พี่เราไม่เคยถามเราเลยแถมยังซื้อคอนแทคให้น้องสาวของผช. พอกลับมาบ้านพี่สาวก็พูดกับน้องสาวของฝั่งผช.ว่าวันนี้เราจะกินกุ้งปลาหมึกกันเค้าก็ไปกันสองคน ตอนกำลังย่างของนั้น เรานั่งกินแต่มาม่าเราไม่เคยได้คำชวนว่าจะกินมั้ย ไม่มีใครชวนเรา เราก็ไม่กิน เราก็แอบน้อยใจนิดๆ แล้วทางน้องสาวของฝั่งผู้ชายชอบลงอวดต่างๆ เราเหมือนไร้ตัวตน#เรื่องทั้งหมดคือเรื่องจริง เราอยากระบายมันออกมา เราน้อยใจมาก แค่นั้นเอง