เราสมัครสมาชิกและตั้งกระทู้ ด้วยความหวังที่ว่า อาจมีความคิดของใครสักคนช่วยเราตัดสินใจได้
>> เราเป็นมนุษย์เงินเดือนอยู่ต่างจังหวัดที่อายุยังไม่เข้าเลข3 รายได้ต่อเดือน 25k+ ชีวิตตั้งแต่เรียนจบมา ก็พบเจอปัญหา/อุปสรรคต่างๆ มากมายที่มีแต่ญาติๆสร้างขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน จนกลายเป็นภาระของเราที่ต้องคอยแก้ไขปัญหาในที่สุด ด้วยปัญหาต่างๆที่กล่าวมาเราแก้ไขได้จนหมดเพียงลำพัง! จึงทำให้เราคิดว่า "อืม!! อยู่ตัวคนเดียวก็ได้นี่หว่า สบายใจดี" (แต่ก่อนอยู่ครอบครัวใหญ่ ปัจจุบันอยู่ตัวคนเดียว พ่อแม่ เสียแล้ว) แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นการตั้งกระทู้ เนื่องจากเราผ่านมันมาได้แล้ว
>>> ปัจจุบันอย่างที่บอก เราอยู่ตัวคนเดียว ซึ่งยังไม่แต่งงาน แต่ก็มีคบหาดูใจอยู่ค่ะ (ที่มาของการตั้งกระทู้) ... เรากับเขาทำงานคนละจังหวัดค่ะ งานเราทั้งสองคนไม่ค่อยมีเวลาส่วนตัวเท่าไร เนื่องจากเป็นงานเน้นข้อมูลและประชุม จริงจังกับงาน เราคบกันมาปีกว่าแล้วค่ะ เขาก็ดูแลใส่ใจดี คอยเทคแคร์ คอย vdo callถามไถ่อยู่ทุกๆวัน เขาดูเป็นคนอบอุ่นดีค่ะ แต่ติดตรงที่ เขามีลูกสาว 4 ขวบ และภรรยา มาก่อน ซึ่งปัจจุบัน เขาและภรรยาแยกกันอยู่ส่งค่าเลี้ยงดูลูกปกติ และเขาขอหย่า แต่ภรรยาไม่ยอมหย่าให้ นอกจากจะมีค่าหย่าให้ ซึ่งก็หลายล้านอยู่ค่ะ (เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง เราอยู่ด้วยในหลายๆเหตุการณ์ แต่ไม่ขอลงรายละเอียด) สิ่งที่ติดใจในวันนี้ก็คือ
เราก็อยากให้เขาเป็นคนสุดท้ายในชีวิต แต่เราก็ลังเลในใจลึกๆว่าเขาอยากให้เราเป็นคนสุดท้ายของชีวิตหรือเปล่า ไม่มีอะไรมั่นใจได้เลย เรื่องลูกเราไม่เคยติด ค่าหย่าเราก็ตกลงจะช่วยกันเก็บเงิน เพื่อชีวิตที่ดีขึ้นของเราสองคน
ตอนนี้มีคำถามในใจ
1) เราควรหยุดกับเขา เพียงแค่นี้พอไหมใช้ชีวิตเหมือนผู้หญิงปกติ อยู่ๆไปไม่ลำบากอะไร ในอนาคตอาจเจอคนที่พร้อมใช้ชีวิตกับเรามากกว่า ไม่ต้องติดค้างอะไร (แต่ก็ยังรักเขาอยู่เลยต้องหาคนที่มีเหตุผลจริงๆมาช่วย)
2) หรือเราควรช่วยกันสร้างอนาคต เก็บเงิน และเชื่อมั่นเขา ทนอยู่ในสถานะนี้ไปก่อน ซึ่งเราเองก็ไม่อยากเป็น อยู่เพราะเขาเองก็อยากอยู่ (มั้ง)
จะด่าก็ได้นะคะ
แต่เราก็อยากหาเหตุผล ที่เหตุผลจริงๆ ช่วยให้เราก้าวต่อไปได้แบบไม่ติดค้างอะไรค่ะ ขอบคุณนะคะ
ใจอยากให้เขาอยู่~ แต่อีกใจก็ไม่อยากอยู่กับเขา!!
>> เราเป็นมนุษย์เงินเดือนอยู่ต่างจังหวัดที่อายุยังไม่เข้าเลข3 รายได้ต่อเดือน 25k+ ชีวิตตั้งแต่เรียนจบมา ก็พบเจอปัญหา/อุปสรรคต่างๆ มากมายที่มีแต่ญาติๆสร้างขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน จนกลายเป็นภาระของเราที่ต้องคอยแก้ไขปัญหาในที่สุด ด้วยปัญหาต่างๆที่กล่าวมาเราแก้ไขได้จนหมดเพียงลำพัง! จึงทำให้เราคิดว่า "อืม!! อยู่ตัวคนเดียวก็ได้นี่หว่า สบายใจดี" (แต่ก่อนอยู่ครอบครัวใหญ่ ปัจจุบันอยู่ตัวคนเดียว พ่อแม่ เสียแล้ว) แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นการตั้งกระทู้ เนื่องจากเราผ่านมันมาได้แล้ว
>>> ปัจจุบันอย่างที่บอก เราอยู่ตัวคนเดียว ซึ่งยังไม่แต่งงาน แต่ก็มีคบหาดูใจอยู่ค่ะ (ที่มาของการตั้งกระทู้) ... เรากับเขาทำงานคนละจังหวัดค่ะ งานเราทั้งสองคนไม่ค่อยมีเวลาส่วนตัวเท่าไร เนื่องจากเป็นงานเน้นข้อมูลและประชุม จริงจังกับงาน เราคบกันมาปีกว่าแล้วค่ะ เขาก็ดูแลใส่ใจดี คอยเทคแคร์ คอย vdo callถามไถ่อยู่ทุกๆวัน เขาดูเป็นคนอบอุ่นดีค่ะ แต่ติดตรงที่ เขามีลูกสาว 4 ขวบ และภรรยา มาก่อน ซึ่งปัจจุบัน เขาและภรรยาแยกกันอยู่ส่งค่าเลี้ยงดูลูกปกติ และเขาขอหย่า แต่ภรรยาไม่ยอมหย่าให้ นอกจากจะมีค่าหย่าให้ ซึ่งก็หลายล้านอยู่ค่ะ (เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง เราอยู่ด้วยในหลายๆเหตุการณ์ แต่ไม่ขอลงรายละเอียด) สิ่งที่ติดใจในวันนี้ก็คือ
เราก็อยากให้เขาเป็นคนสุดท้ายในชีวิต แต่เราก็ลังเลในใจลึกๆว่าเขาอยากให้เราเป็นคนสุดท้ายของชีวิตหรือเปล่า ไม่มีอะไรมั่นใจได้เลย เรื่องลูกเราไม่เคยติด ค่าหย่าเราก็ตกลงจะช่วยกันเก็บเงิน เพื่อชีวิตที่ดีขึ้นของเราสองคน
ตอนนี้มีคำถามในใจ
1) เราควรหยุดกับเขา เพียงแค่นี้พอไหมใช้ชีวิตเหมือนผู้หญิงปกติ อยู่ๆไปไม่ลำบากอะไร ในอนาคตอาจเจอคนที่พร้อมใช้ชีวิตกับเรามากกว่า ไม่ต้องติดค้างอะไร (แต่ก็ยังรักเขาอยู่เลยต้องหาคนที่มีเหตุผลจริงๆมาช่วย)
2) หรือเราควรช่วยกันสร้างอนาคต เก็บเงิน และเชื่อมั่นเขา ทนอยู่ในสถานะนี้ไปก่อน ซึ่งเราเองก็ไม่อยากเป็น อยู่เพราะเขาเองก็อยากอยู่ (มั้ง)
จะด่าก็ได้นะคะ