เหมือนอยู่ตัวคนเดียว ครอบครัวไม่อบอุ่น

สวัสดีค่ะ หนูเป็นเด็กอายุ17ที่พ่อแม่แยกทางกัน ขอเกริ่นก่อนเลยนะคะว่าตอนแรกหนูอยู่กับคุณป้าซึ่งเป็นพี่สาวของพ่อ(เราอยู่กับพ่อไม่ได้เนื่องจากพ่อมีรายได้ไม่เพียงพอที่จะเลี้ยงเรา+มีแฟนใหม่) ทางน้องสาวของเราอยู่กับครอบครัวจองยาย(แม่เรามีครอบครัวใหม่จึงจำเป็นต้องย้ายไปอยู่ทางฝั่งนู้น) เราและน้องถูกเลี้ยงแยกกันมาตั้งแต่เกิด เราถูกป้าบีบบังคับในหลายๆด้านมาตั้งแต่เด็ก แต่เราก็ผูกพันธ์กับป้าเรามากๆ จนมาถึงเมื่อช่วงปิดเทอมเราได้ทำงานpart timeได้เงินมาจำนวนหนึ่ง ป้าเราและลูกสาวของป้าก็ขอเงินเราไปเรื่อยๆหลายรอบ แต่ด้วยความที่เรารักป้าเราก็ให้ไป จนแม่เราชวนเรามาอยู่กับน้องช่วงปิดเทอมเราก็ได้มาแต่เรารู้สึกว่าเราอยู่กับฝั่งแม่แล้วไม่อบอุ่น มีน้องที่เอาแต่ใจ ทางบ้านนี้จะรักน้องมากกว่าเพราะเลี้ยงน้องมาตั้งแต่เด็ก เวลากินข้าวเขาชวนกันทั้งบ้านยกเว้นเรา ซึ่งทุกวันนี้เรานอนร้องไห้ทุกคืน เราไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตเราตอนนี้แล้ว เราอยากย้ายไปอยู่หอแต่ก็ไม่รู้จะพูดกับแม่ว่ายังไงเพราะตลอด้วลาเราก็ไม่เคยได้รับความรักจากพ่อและแม่เลย ขนาดวันเกิดเราพ่อและแม่เรายังลืมและไม่มีการจัดวันเกิดอะไรทั้งนั้นแต่วันเกิดน้องเรากลับมีเซอร์ไพรส์ ทุกคนดูเหมือนไม่ต้องการเรา เราเหมือนเป็นเด็กไร้ค่ามากๆ มันหมดหนทาง เครียดไปหมด หนูขอคำแนะนำหน่อยได้มั้ยคะ