ครั้งแรกที่เป้เจอเพื่อนคนนี้คือเป้อยู่ปี1 แล้วก็คิดว่าเพื่อนคนนี้ที่เป้ชอบก็อยู่ปี1 เหมือนกัน เป้ไม่ค่อยเห็นคนนี้มากเท่าไหร่ นานๆเห็นที เค้าชอบอยู่คนเดียว เดินคนเดียว ทำอะไรคนเดียว มีหน้าตาที่เข้ม ดูดีเลยแหละ แต่เราก็ชอบแต่ไม่ได้ชอบลึกขนาดที่ตามจีบ แล้วเป้ก็เจอเฟซบุ๊กของเพื่อนคนนี้แต่เพื่อนคนนี้ก็ยังไม่รับแอด จนมาตอนนี้จบปี3 กันแล้ว แต่เป้และเพื่อนคนนี้ลงเรียนภาคฤดูร้อนด้วยกัน ส่วนตัวเป้เองลงเรียนวิทยาศาสตร์เพิ่มเติมบังเอิญไปรับชีสเรียนไม่ทันเลยต้องแอดไลน์เพื่อนในกรุ๊ปเรียนถามขอชีสไปปริ้น พอทักไปหาเพื่อนผู้หญิงเพื่อนบอกว่าทำแล้วแล้วส่งไลน์เพื่อนผู้ชายคนที่เราชอบมา แต่เป้ไม่รู้นะว่าคนเดียวกัน เป้ก็แอดไลน์เพื่อนที่เป้ชอบไป พอทักไปปุบ นางตอบจ๊ะตอบเร็วด้วย เราก็ขอยืมชีสไปปริ้นลงทุนถึงขั้นที่จะไปเอาชีสมาปริ้นเอง แต่เราเปลี่ยนความคิดที่จะไม่ไป เพื่อนเลยเสนอจะเอามาให้โดยเพื่อนใช้ให้พี่ชายเอามาให้ เราก็โอเค เราก็ทักบอกเพื่อนว่าเราได้ชีสแล้ว เราจะรีบทำแล้วเอาไปให้ลอกแทนคำขอบคุณที่ให้เรายืมชีส แต่เพื่อนดันลงเรียนเยอะเพื่อนทำไม่ทันเป้เลยอาสาทำให้  แล้วเป้กับเพื่อนก็ได้คุยกัน บางวิชาที่เป้ลงก็ดันมีเพื่อนคนนี้ลงด้วย อ้าวเจออีกแล้วเรารู้ว่าเพื่อนคนนี้ทำไม่ทันเลยช่วยเกือบทุกวิชาเพื่อให้เพื่อนคนนี้ผ่านไปกับเรา แล้วเพื่อนคนนี้ก็เริ่มหยอด เล่นมุข น่ารัก เราก็คลิกเข้าไปดูรูปประจำตัวนางอ้าวนางปิดแมส เลยตัดสินใจถามว่าแกใช่เด็กโรงแรมป้ะ ที่หน้าตาเข้มๆตัดผมลองทรงต่ำ ที่หล่อๆ อ้าวววว ดันใช่จ๊ะ หลังจากนั้นก็มีการเปิดกล้องคุยงานกันแต่เราไม่ให้เห็นหน้าเป้นะ มีโทรคุยสอนงานกัน แต่เพื่อนคนนี้น่ารักถึงขั้นที่เราไปชอบ จนคุยกันมากขึ้น มากขึ้นทุกวัน จจนเรารู้ว่าเค้าเป็นพี่เรา 1 ปี จนวันนี้ วันที่  7 เมษายน 2563 
เพื่อนเริ่มตีตัวออกห่างไม่ให้เป้ช่วยงาน ให้ช่วยแค่ทำท้ายบท แล้วก็ตัดการสนทนาทิ้ง เป้ก็มานั่งคิดว่าเพื่อนมันจะไม่รู้หรอว่าเรารู้สึกดีกับมัน หรือมันรู้แล้ว 
เป้จะเรียนต่อที่เดิม แล้วเพื่อนคนที่เป้ชอบก็เรียนต่อที่เดิม เราต้องเจอกันอีก2 ปี เราต้องทำตัวไงว่ะ ฉันยังจะมองหน้าแกติดมั้ย เราจะเรียกแกว่าเพื่อนได้เต็มปากรึป่าว  แล้วเป้กับเพื่อนยังจะเป็นเพื่อนกันต่อไปได้มั้ย   คือเป้ต้องทำไงเพื่อที่จะรักษาคงามสัมพันธ์คนนี้ไว้