คือเราไม่ใช่เด็กเกเรนะเรียนก็ได้ที่แรกๆ ไม่หนีเที่ยว ช่วยแม่ทำงานบ้าน อะไรทำนองนี้ เรามีพี่น้อง2คน พ่อกับแม่เราแยกทางกัน ส่วนน้องเราเกิดจากพ่อเลี้ยง แม่เราก็เกลียดพ่อเรามากๆเพราะพ่อเราจนพ่อเราทำอาชีพขายผัก แล้วเวลาเราทำผิดนิดเดียวเช่น นำ้หกใส่กางเกงแล้วกำลังจะไปเปลี่ยนแล้วน้องก็มาเล่น เราเลยไม่ได้เปลี่ยน แล้วทีนี้น้องก็นั่งตรงที่มันเปียกพอดี แล้วน้องก็วิ่งไปหาแม่แล้วแม่ก็จะอุ้มน้องแล้วมันก็โดนตรงที่เปียก พอแม่รู้ว่าเราทำแม่ก็ตะคอกใส่ว่า "ทำไมไม่เปลี่ยนกางเกง ควาย โง่ก็โง่  กูไม่น่าเอามาอยู่ด้วยน่าจะให้ไปขายผัก" เราเลยพยายามบอกว่าน้องมาเล่นเราเลยไม่ได้เปลี่ยนเราก็บอกประมาณว่า"กำลังจะเปลี่ยน แต่น้องมาเล่นพอดีค่ะ" แล้วแม่เราก็บอกว่า" ไม่ต้องมา" เราเลยเงียบ เราก็นั่งสตั้นอ่ะเวลาเราโดนอะไรแบบนี้นิ่งแป๊บนึง555  แล้วแม่เราก็ตะโกนมาว่า"นั่งบานอยู่ได้ไม่ไปเปลี่ยนหล่ะ" เราเลยวิ่งไปเปลี่ยนเลย สักพักพอเปลี่ยนเสร็จ เราเลยไปเล่นกับน้องหลังบ้านเราก็ได้ยินแม่พูดว่า "หน้าตาก็ไม่เหมือนชาวบ้าน ยังจะอีก สมควรแล้วให้เป็นลูกไอ้A(ชื่อสมมุติพ่อเรา) โง่ก็โง่ น่าจะเอามันทิ้งตั้งนานล่ะ"  เราโดนแบบนี้แทบทุกวันเลย เราโดนพูดแรงๆตั้งแต่ ป.5 ค่ะ เราควรทำยังไงดีคะ