เขาเเค่มาทำให้รัก​ เเต่ไม่ได้รักเรา

อากาศ​หนาวๆ​ ฝนก็ตก​ มีใครเหงาแบบเราบ้าง​ โดนเทมามันยังไม่ชิน​ แต่เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น​ มีใครเหงาบ้าง​ คุยกับเราเป็นเพื่อนหน่อย​ เราอายุ30+แล้ว​ ไม่ว่ากันคุยได้หมดจ้า

เราเเอบรักคนที่ไม่สมควรรัก เเละความรักนี้ไม่มีทางเป็นไปได้อย่างเเน่นอน เราเเอบปลื้มครูคนหนึ่งเเต่ไม่ได้รักเขิงชู้สาวเเค่ปลื้มปริ่ม มีเป็นไอดอลช่วงหนึ่งเราสนิทกับครูท่านนี้มาก เเต่พอนานๆเข้าเรารู้สึกว่

ผิดหวังบ่อย ๆ ก็ชินไปเอง แต่หากเมื่อเราเริ่มต้นใหม่ ความรู้สึกใหม่ ๆ ที่เข้ามาทำให้เรารู้สึกดี พอวันนึงสิ่งที่เคยได้รับ มันหายไป ก็ย่อมกลับไปเจ็บแบบเดิม ไม่มีคำว่าชินกับความสัมพันธ์ใหม่ มันเลยกลายเป็

เรามีความสัมพันธ์กับ ผู้ชายคนแรก และเขาเป็นคนแรกและคนเดียวของเราที่ยอมเปิดใจให้จริงๆ เราจับได้ว่าเขาไม่ได้มีเราคนเดียว ตอนแรกที่เลิกคุยกันเราคิดว่าเราตัดใจได้อยู่แล้ว เพราะที่ผ่านมาเราชินกับการอยู่คน

ตามชื่อกระทู้เลยค่ะ มีใครชอบส่องเฟสแฟนเก่าทั้งๆที่รู้ว่าเห็นก็ต้องเจ็บไหมคะ มีไหมคะ ที่ส่องไปเรื่อยๆ เจ็บไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ชินไปเอง

คือเราชอบลูกค้าที่มาพักสถานที่ที่เราดูแลอยู่และเขามีมีกำหนดต้องกลับปลายปีนี้แต่เจ้ากรรมดันทำให้เราได้คุยกันและเลยเถิดเกินควบคุม สุดท้ายคนที่เจ็บคือเรา(เขาเป็นชาวต่างชาติ) เราผิดเองที่ไม่หักห้ามใจ มาตอ

ทำไมการแยกทางกันถึงทำให้เรากลัว ทั้งที่รู้ว่าความสัมพันธ์มัน toxic คะ เรารู้ตัวดีว่าความสัมพันธ์นี้ไม่ดี และการแยกกันอาจจะดีกว่าในระยะยาว แต่กลับกลัวมากจนแทบหายใจไม่ออก เรารักสามีนะคะ แต่เขาเป็นคนคว

ตอนม.ปลาย เราเห็นเพื่อนผู้หญิงที่มีความสัมพันธ์กับเพื่อนชายในห้องร้องไห้เสียใจบ่อยๆ เลยตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่ขอตกอยู่ในสภาพนั้น เมื่อมีเพื่อนชายมาถามว่ามีแฟนยัง ก็รีบตอบว่ามีแล้วทั้งที่ตอนนั้นไม่มีใคร

ถ้าสมมุติว่าเราแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งแต่เค้ามีแฟนแล้ว เราควรจะแอบชอบเค้าต่อไปหรือไม่ แต่ตอนนี้อธิบายยยากกับชีวิตตัวเองมาก ผู้ชายที่เราแอบชอบกับอยู่บ้านเดียวกะเรา เลล่นด้วยกันทุกวัน เราควรทำไงดี เห้อๆๆ

ตามหัวข้อน้ะค้ะ... คือแอบชอบรุ่นพี่คนหนึ่งเค้ารู้ว่าเราชอบแต่เค้ามีคนที่ชอบแล้ววว....เห้อ..ทำยังไงดีงะไม่ให้เราเจ็บไปมากกว่านี้?