Diary of love ความหลัง 4 ปีก่อน

เมื่อประมาณ 4 ปีก่อน จขกท. เข้า ม.1

เเละเมื่อเปิดเทอมวันเเรก เจอพี่ผู้ชายคน

หนึ่ง เเอบมองมานานมาก เเต่เพื่อนยังไม่รู้

มองมาตั้งเเต่ เเกลงเลือกตั้ง ก็เลือกเเก

เพราะเหตุผลนี้เเหละ เเต่ตอนนั้นก็ยัง

ถือว่าเฉยๆนะ  เเต่มาดันโป๊ะเเตกตอน

เทอม2 เขียนชื่อเเกไว้ในสมุด เพื่อนขอดู

งานพอดี หลุดเลยค่ะทีนี้

  จากที่ว่าเฉยๆ เพื่อนร่วมใจสามัคคีกัน

ด้วยอยากให้เพื่อนสมหวัง สาระพัดจะ

สร้างสรรค์ เช่น ผลักไปโดนพี่เขา

พยายามนั่งกินข้าวใกล้โต๊ะ  เอากระดาษ

เเปะหลัง จากที่เฉยๆ เลยเตลิดเปิดเปิง

ไปทั่วเลยทีนี้

  จาก ม.1 เข้าสู่ ม.2 เพื่อนคนนึงใจดี(เหรอ

หวังดีทักไปหาพี่เขา(สัก 2 เดือนหลังเปิด

เทอม) ตอนเเรกคิดว่ามันเเกล้ง เพราะยัง

เฉไฉเรื่องเเคปรูปมาดู (โล่งอกไปที..)

ดีใจยังไม่ทันไร ส่งมาเป็นเรื่องเป็นราวเลย

คุยกันเเบบ...นะ จากนั้นเหมือนมีเจ้ากรรม

นายเวรเลย ชีวิตอยู่ยาก เพราะเป็นคนขี้

อาย เป็นอย่างนั้นเรื่องมาจนจบ ม.2

  เรื่องมันก็เป็นเเบบนี้ล่ะค่ะ คิดว่าวัยมัธยม

85% เลยผ่านจุดนี้มากันเเล้วทั้งนั้น

ถือว่า

เป็นความทรงจําที่ดีมากต่อพี่เขา นึกขึ้นที่

ไรตลกความเด๋อด๋าตัวเองทุกที เผื่อวันไหน

โตขึ้นจะได้กลับมาอ่าน ตอนนี้ก็ยังคิดถึง

อยู่ move on ไม่ได้สักที   ใครมี

ประสบการณ์เเบบนี้ มาเล่าๆให้ฟังหน่อย

นะคะ ใครเจออะไรยังไงมาบ้าง


    จริงอยู่ที่ความชอบอาจจะจางลง...
    เเต่ความทรงจำจะไม่หายไป