ใครเคยเจอแบบนี้บ้างค่ะ เรากับสามีมีลูกด้วยกัน1คน เรามาอยู่บ้านสามีหลังจากรู้ว่าตัวเองท้อง เราอายุ27 สามีอายุ 28 ค่ะ แต่ก่อนเราจะเข้ามาอยู่บ้านสามี สามีทำงานช่วยแม่ที่บริษัท ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน จนมาอยู่ด้วยกัน มีลูกเค้าก็เริ่มทำงานค่ะ แต่เงินก็ได้ไม่มาก พอสำหรับเค้าคนเดียวแหละค่ะ แต่เราก็อยู่บ้านเลี้ยงลูกไป ค่าใช้จ่ายทุกอย่าง แม่สามีเป็นคนจัดการ ยอมรับนะคะว่ามันก็ดี คิดในมุมนึงคือ เค้าอาจจะรับผิดชอบแทนลูกเพราะลูกก็ยังไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง จนตอนนี้ผ่านไป3ปี แม่เค้ายังจัดการกับค่าใช้จ่ายทุกอย่าง อย่าว่าแต่ค่าใช้จ่ายเลยค่ะ บ้านที่อยู่ ค่าน้ำค่าไฟ ทุกๆอย่างของลูกเรา แม่เค้าเป็นคนจ่าย ชื่อลูกเราแม่เค้ายังเป็นคนตั้งให้ ทุกวันนี้ลูกเราถูกสอนให้เรียกแม่เค้าว่าแม่ มันเจ็บทุกครั้งเลยนะคะ ที่ไม่ว่าเขาจะทำอะไร แม่ของสามีจะพูดมาหาแม่มา เดี๋ยวแม่ทำให้ บางครั้งลูกเราไม่สบายเรารู้ค่ะ เราดูของเราทั้งคืน ไข้ไม่ลงมาโทษเราเราดูแลไม่ดี ทั้งสามีและแม่เค้า ทั้งๆที่เวลาลูกไม่สบาย เราค่ะไม่ได้นอนทั้งคืน สามีหลับยันเช้า แม่สามีถามแต่ลูกเหนื่อยมั้ยลูก ได้นอนบ้างรึยัง (สามีเราก็นอนนิดหน่อย) เราแบบเอือมมาก บางครั้งเราออกไปไหนกับลูก ในกลุ่มไลน์ก็จะตามกลับบ้านทันที ทั้งเราลูกและสามี ถ้าอยากไปไหนทำอะไร ถ้าแม่เขาไม่อนุญาติ คือไม่ได้ไป ต้องเข้าบ้านก่อนตะวันตกดิน เราอยู่ที่นี่มา3เกือบ4ปี เราไม่เคยได้ออกไปเที่ยวหรือกินข้าวนอกบ้านเลยถ้าไม่ได้ไปกับแม่สามี เราอยู่บ้าน ทำงานบ้านซักผ้ารีดผ้าให้ทุกคน ไม่ว่าจะเป็น พ่อสามีแม่สามี คุณแม่ของแม่สามี และลูกๆอีก3คนในบ้าน เราล้างจานต่อวันวันล่ะ5-7รอบ และเลี้ยงลูกไปด้วย ตามคำสั่งของแม่สามี เราเคยเถียงนะคะ ช่วงแรกๆที่เรามาอยู่ที่นี่ แต่แม่สามีเป็นคนเด็ดขาดและอารมณ์รุนแรงมาก เคยจะตบเราหลายครั้งด้วยซ้ำ เราเป็นคนใจเย็นมาก ไม่ค่อยพูด ก้มหน้าก้มตาเลี้ยงลูกต่อไป
เมื่อก่อนก่อนเราจะเข้ามาอยู่ที่นี่ เขามีแม่บ้านค่ะคอยทำความสะอาดบ้าน ทำทุกอย่าง แต่พอเรามาอยู่ที่นี่แม่บ้านก็ลาออกเราก็เลยได้ทำหน้าที่นี่ยาวเลยค่ะ ถึงบางครั้งจะแอบร้องไห้บ้างค่ะ บางครั้งก็คิดนะคะ และพูดกับสามีไปหลายครั้งว่าอยากออกไปอยู่ข้างนอก แต่เค้าก็ตอบกลับมาว่าจะออกไปให้เสียตังทำไม บ้านก็มีรถก็มี แค่นี้ก็สุขสบาย ใช่ค่ะ เค้าสุขสบาย แต่เราทุกข์มาก ลูกเราสบายได้เรียน รร. ดีๆ ได้อยู่บ้านสุขสบายไม่ลำบาก แต่เราอยู่เหมือนคนใช้ที่ไม่มีเงินเดือน และเราก็รักลูกเรามากๆ เราออกไปลูกก็จะลำบากกับเรา ฝ่ายนั้นไม่ยอมแน่ๆค่ะ จดทะเบียนสมรสกันแล้วด้วยค่ะ เรารักสามีเรานะคะ เค้าไม่เคยนอกใจ ดูแลเราดี ถ้าตัดเรื่องใช้เงินแม่ เป็นลูกคุณหนูมากๆ เค้าก็ดีในระดับนึง แต่เราไม่ชอบที่ต้องมาอยู่คนเยอะๆ แล้วต้องอยู่เพราะสามีตัดสินใจอะไรไม่ได้เอง ขนาดงานที่ทำแม่ยังต้องหาเงินเป็นล้านเพื่อซื้ออนาคตลูกเข้าทำงาน คิดเอาว่าจะออกไปมีชีวิตด้วยตัวเองยังไง แล้วลูกจะเป็นยังไง ลืมเล่าอีกเรื่องค่ะ ขนาดลูกของน้องชาย แม่สามียังเอามาเลี้ยงดูเป็นลูกของตัวเองเลยค่ะ ชุบเลี้ยงและเสี้ยมสอนมาแบบ แม่จริงๆไม่มีที่ยืนเลยอะค่ะ เรากลัว และเราก็ไม่รู้จะหาทางออกจากตรงนี้ยังไง
แม่ผัวเป็นเสาหลักของครอบครัว
เมื่อก่อนก่อนเราจะเข้ามาอยู่ที่นี่ เขามีแม่บ้านค่ะคอยทำความสะอาดบ้าน ทำทุกอย่าง แต่พอเรามาอยู่ที่นี่แม่บ้านก็ลาออกเราก็เลยได้ทำหน้าที่นี่ยาวเลยค่ะ ถึงบางครั้งจะแอบร้องไห้บ้างค่ะ บางครั้งก็คิดนะคะ และพูดกับสามีไปหลายครั้งว่าอยากออกไปอยู่ข้างนอก แต่เค้าก็ตอบกลับมาว่าจะออกไปให้เสียตังทำไม บ้านก็มีรถก็มี แค่นี้ก็สุขสบาย ใช่ค่ะ เค้าสุขสบาย แต่เราทุกข์มาก ลูกเราสบายได้เรียน รร. ดีๆ ได้อยู่บ้านสุขสบายไม่ลำบาก แต่เราอยู่เหมือนคนใช้ที่ไม่มีเงินเดือน และเราก็รักลูกเรามากๆ เราออกไปลูกก็จะลำบากกับเรา ฝ่ายนั้นไม่ยอมแน่ๆค่ะ จดทะเบียนสมรสกันแล้วด้วยค่ะ เรารักสามีเรานะคะ เค้าไม่เคยนอกใจ ดูแลเราดี ถ้าตัดเรื่องใช้เงินแม่ เป็นลูกคุณหนูมากๆ เค้าก็ดีในระดับนึง แต่เราไม่ชอบที่ต้องมาอยู่คนเยอะๆ แล้วต้องอยู่เพราะสามีตัดสินใจอะไรไม่ได้เอง ขนาดงานที่ทำแม่ยังต้องหาเงินเป็นล้านเพื่อซื้ออนาคตลูกเข้าทำงาน คิดเอาว่าจะออกไปมีชีวิตด้วยตัวเองยังไง แล้วลูกจะเป็นยังไง ลืมเล่าอีกเรื่องค่ะ ขนาดลูกของน้องชาย แม่สามียังเอามาเลี้ยงดูเป็นลูกของตัวเองเลยค่ะ ชุบเลี้ยงและเสี้ยมสอนมาแบบ แม่จริงๆไม่มีที่ยืนเลยอะค่ะ เรากลัว และเราก็ไม่รู้จะหาทางออกจากตรงนี้ยังไง