เรื่องมียุว่า เราคบกันมา 5 ปี. รวม รักรักเลิกเลิก กระทั่ง เธอเรียนจบ ไม่ต้องบอกว่าเป็นผู้ชาย อะไรที่ไห้ได้ก็ไห้หมด เอาเป็นว่าตอนเธอเรียน ผมดูแลประมาณ 40 %  ของค่าใช้ข่ายยกเว้นค่าเทอม รักรักเลิกเลิก เรื่อยมา บอกก่อนผมก็เคยเเอบนอกใจเธอ เหมือนกันเเล้วเธอจับได้ ปีเเรกที่คบ กัน. พอกลับมาคืนดีกัน เธอเหมือนเริ่มสูบทุกอย่างที่ผมหามาได้ ได้ไม่คำนึงถึงว่าผมลำบากกว่าจะหามันมาได้. คบกันด้วยความอึดอัดเสมอมา ผมต้องตามใจเธอตลอด ผมรู้ผมกำลังรับกรรมที่ก่อ.   ผมยอมรับมัน  หลังจากนั้นอีก พอตอนนั้นไอโฟน หก ออกใหม่ ผมซื้อมา เธอก้มาขอผมใช้ ผมยอมใช้รุ่นเก่าเก่า เพื่อให้เธอได้อวดเพือน  เเล้วเธอก้เริ่มคุยกับรุ่นน้องจนผมจับได้ เเล้วเธอก้ยอมรับ ผมให้อภัยเธอเพราะถือว่า ผมก็เคยทำ  เเต่หลังจากนั้นไม่นาน ตอนเรียนเธอบอกว่าอยากยุกับเพื่อน ไม่ได้รักผมเเล้ว จนไม่คุยกันประมาน 2 เดือน เธอก็เริ่มกลับมาหาผม เพราะไม่มีเงิน   เธอโกหกนับครั้งไม่ถ้วน จนเรียนจบ ก็เลิกกันอีกผมไม่ได้ไปรับปริญญาเธอ.  ผมก็เเอบมองห่างห่าง ก็เหนเธอมีความสุขดี สุดท้ายผมก็ยังให้อภัยเธออีก (ที่เลิกตอนนั้นคือเขาอยากมีอิสระคุยกะใครก้ได้) พอจะทำงานเธอก้ไห้ผมเปนคนไปคำ้เพื่อจะรับเข้าทำงาน เธอเริ่มมีเงิน เเต่ชอบเลี้ยงคนอื่น ไม่เคยมองเห็นความสำคัญของผมเลยตอนเวลาเธอมีเงิน ถ้าบอกว่าจะคบเธอต้องให้เธอเดือน 10,000 บ ซึ่งผมว่ามันเยอะมาก ถ้าไม่เก็บด้วยกัน ทะเลาะกันเเต่สุดท้ายผมก็ไห้ เเล้วก้อย่างที่ผมคิด คือไม่เหลือ  จะโทรมาเร่งตอนไหล้สิ้นเดือน พูดหวานมากจนผมอยาเอาเท้าไปลูบปากเธอ ทั้งที่เธอเองก้มีเงินเดือน ตั้ง 30,000 up บริษัทจ่ายค่างวดรถไห้อีก ตั้ง 17,000 บาท.คือคบกันมารุ้ไส้รุ้พุงกันหมด บ้านช่องก้ไปหากันมาเเล้ว เเต่ทางเเม่ ผมไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่ เพราะเธอร้อยเล่ห์ มายา. ล่าสุดเธอกลับไปหา เพื่อนที่มหาลัยเเล้วไปกินเหล้ากับเเฟนเก่า.  เเล้ว มาโกหก ว่ายุบ้านนน.  โดยรวมรวม นิสัยเธอเป็นคนอยากมีความรักเเต่ไม่เคยหนักเเน่น (โพสโสดตลอดเวลาทั้งตอนมีเเฟนเเละไม่มีเพื่อเข็คเรตติ้ง)ให้คนเข้ามาคุยเยอะเยอะ เพราะเธอเปนคนชอบเหงา ตลอดเวลาต้องการหาคนคุย   สโลเเกนของธอคือ. ต้นเดือนคุยน้อยยาวยาว. กลางเดือนหนาวคุยดึกดึก. ไกล้สิ้นเดือนคึกคักโทรถี่.  ไม่มีอะไรหรอก สาระไม่มี เเต่อยากบอกเธอว่า Eeeeeee Dokkkkkkkk.  ผมอยากจะหยุดอ่านหนังสือเล่มนี้เหลือเกิน