ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อนผมได้คบกับผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งตอนคบกันมันก็ดีแต่สุดท้ายก็ไปกันไม่ได้ แต่เราก็ยังพูดคุยกันไปหากันแบบพี่น้องแต่พอเวลานานไปผมก็ได้รู้จักน้องสาวของเธอซึ่งตอนแรกไม่ได้คิดอะไร ผมปรึกษาเธอบ่อย เธอให้ให้กำลังใจผม เป็นคนคุยสนุกแล้วชอบกวน ผมเริ่มมีใจให้กับเขา พอน้องเขาเริ่มเข้ามัธยมที่เดียวกับผมและพี่สาวของเขาเราก็เริ่มคุยกันมากขึ้นแต่ผมเลิกกะพี่สาวเขามาซักพักแล้วนะครับ แล้วมันก็เลยคำว่าพี่น้องไปผมกะเขาคุยกันเหมือนแฟนกันแต่ผมก็ไม่รุ้ว่าจิงๆเขาคิดยังไง แต่สุดท้ายมันก็จบตรงที่เขาหายไปเขาไม่ตอบข้อความไม่คุยแล้วก็หายจากกันไป แล้วเราก็กลับมาคุยกันเลิกคุยกันเว้นเวลาผ่านไป1ปีวนกลับมาหากันครั้ง สุดท้ายก็จบแบบเดิม จนผมจบ ม. 6 ผมได้กลับไปคุยอีกครั้ง แล้วครั้งนี้ผมก็เห็นเขาร้องไห้เพราะผม เราทะเลาะกันแล้วผมเลยไปหาเขาแล้วขอเขาคบ เขานิ่งก่อนจะบอกว่าแล้วถ้าจะบอกว่าเราคบกันไม่ได้ล่ะ   จากนั้นเขาก็ร้องไห้ออกมาเลย ตอนนั้นผมทั้งจุกและเจ็บผมรู้ดีว่าเหตุผลคืออะไรทำมั้ย แต่ผมรักเธอมากๆตอนนั้น ผมบอกเขาว่าจะไปคุยกะพี่ แต่เขาไม่ยอม(ลืมบอกนะครับคือพี่สาวเขารู้ว่าผมชอบน้องเขา) แล้วสุดท้ายเราก็ได้ถอยหลังจากกันแบบจิงจังอีกครั้ง ทุกครั้งผมพยายามที่จะลืมผมมีแฟนผ่านไปคนสองคน สุดท้ายผมก็ยังคิดถึงเขา ยังอยากเจอเขา จนตอนนี้ผ่ายมา7ปีแล้ว ผมยังคิดถึงฝันถึงและยังอยากเจอเขา แต่ผมยังรู้สึกว่ารัก แต่แค่รักนั้นได้เปลี่ยนไปเป็นรักที่แค่อยากเจออยากดูเขาสำเร็จ อยากเห็นเขามีความสุข แค่อยากได้เจอเขา ตอนนี้ผมอยุ่ปี2แล้ว ผมไม่ได้เจอเขามาจะ1ปีแล้ว และผมยังรู้สึกรักเขา ยังอยากดูแลเขา ถึงผมจะรู้ว่ายังไงมันก็ผิดแต่ผมก็ยังลืมเขาไม่ได้ 
 #ถ้าเขาได้เห็นกระทู้นี้ผมคงอยากบอกเขาว่า ผมยังรักและหวังดีกับเขาเสมอ ถึงสุดท้ายเราจะเป็นพี่น้องหรือไม่ได้เป็นอะไรกัน ผมก็ยังยืนข้างๆเขามองดูเขาจากไกลๆ