วันนี้ผมไปซื้อขนมทอด ร้านดังของจังหวัด
(ปกติร้านแบบนี้จะเป็นแผงโผล่ออกมาหน้าร้านเฉยๆ เหมือนร้านขายกล้วยทอด)
แต่ที่นี้มีเก้าอี้ไม้ยาวๆ แบบโบราณอยู่ สองตัว ให้นั่งรอ เพราะคนจะมาซื้อเรื่อยๆ ถ้าช่วงไม่มีโรคโควิค ก็ต้องรอกันที อย่างน้อย 20-30นาที

ขณะที่ผมไป คนยังไม่มาก มีประมาณ 2 คน แต่มีคนโทรสั่งด้วย เขาจัดตามคิวครับ
ผมรอสัก 15 นาทีแล้วก็ยังไม่ได้ แล้วผมเริ่มสังเกตุเห็นว่า คนซื้อเริ่มมารอกันเยอะ จาก 2 คน เป็น 7 คน รวมคนทอดและผู้ช่วย เป็น 9คน
แต่ล่ะคนนั่งบนเก้าอี้ไม้ ซึ่งใกล้กันมากเกือบติดกัน มีผู้ชายสองคนไม่ใส่หน้ากาก นอกนั้นใส่กันหมด ผมก็ใส่ครับ

ผมจึงถามแม่ค้าว่า "ถึงคิวรึยัง ถ้ายังจะไปซื้ออย่างอื่นก่อน แล้วค่อยแวะมาเอา"

แม่ค้าก็บอกว่า "จะถึงแล้ว อีก 1 คน ก็คิวน้องแล้ว รอก่อน"

อีกสักพักคนมาเพิ่ม เป็น 12 คนแล้ว ผมดูแล้วคนมันเยอะขึ้น
ผมเลยถามแม่ค้าอีกที เพราะเห็นว่าเขาเอาให้ลูกค้าที่โทรสั่งก่อน ซึ่งสั่งเยอะ แล้วเขามาเอาพอดี

แม่ค้าก็บอกว่า ต่อไปค่ะ ใจเย็นๆนะค่ะ ของอร่อย ต้องรอนิดหนึ่ง (แต่ของคนที่โทรสั่งยังไม่ครบเลย เพราะดูจากน้ำจิ้มที่เขาเลือกรส ยังไม่มีรสของผม)

ผมเลยบอกว่า
"ถ้ายังไม่ถึง งั้นเดี๋ยวผมมาเอานะครับไปซื้ออย่างอื่นก่อน
เพราะคนเริ่มเยอะแล้ว นั่งติดๆกัน เราไม่รู้ว่าใคร เป็นพาหะ
ดูตัวอย่าง จากคนที่ติดจากงานดิครับ ผมว่าเราควรเซฟตัวเองก่อน"
(คนในจังหวัดเพิ่งติดโควิค เนื่องจากไปงานฉลอง ที่จัดก่อน 24 มี.ค.แล้วเพิ่งมารู้ว่าตัวเองติด ทำให้คนที่ไปนั่งกินโต๊ะจีนด้วยกัน เข้าข่ายติดโควิคด้วย ซึ่งคนเหล่านั้นก็กักตัวอยู่ แต่ก่อนหน้านั้น เขาไม่รู้ ก็กระจายกันอยู่ในเมือง ร้านนี้ก็อยู่ใกล้บ้านผู้เขาข่ายต้องสงสัยด้วย ห่างกันไม่กี่ซอย )

แล้วก็มีผู้หญิงสอง สามคน หันหน้ามามองผม แม่ค้าก็ยิ้มเจื่อนๆ ให้ผม
สักพักก็ส่งขนมให้ผม แม่ค้ายังใจดี บอกว่า ให้ก่อนเลยค่ะ 555

ถ้าพวกคุณอยู่ในเหตุการณ์นี้ คุณจะรู้สึกยังไงกับสิ่งที่ผมพูดครับ

ตรงไปไหม
ต้องรักษามารยาททางสังคมกว่านี้ไหม
แล้วผู้หญิงสองสามคนนั้น จะมองหน้าผมทำไมครับ 555
ผมผิดไหมครับที่พูดแบบนี้