ปล่อยไปทั้งที่ใจยังรัก

เคยถามตัวเองซ้ำๆ ว่าเวรกรรมหรือเราทำเอง เรากับแฟนทำงานคนละจังหวัดกัน หลังปีใหม่เราตกลงและตัดสินใจย้ายมาอยู่ด้วยกัน ตามที่วางแผนกันไว้ทุกอย่าง เรามารู้ทีหลังว่าแฟนเราเคยมีลูกสาวมาแล้ว 1 คน อายุ 11 ปี และได้เลิกกับเมียคนนี้มาหลายปีแล้วโอเคให้อภัยได้ ถึงแม้จะไม่ได้บอกตั้งแต่ทีแรกก็ตาม เขาคงยังไม่พร้อมจริงๆ หลังจากย้ายมาอยู่ด้วยกันได้เดือนกว่าๆ เรามีปัญหากันตลอด ทะเลาะกันได้ทุกวัน เหนื่อยแต่อดทน ถ้าเขาไม่รักเราเขาคงไม่มาอยู่กับเรา แล้วจู่ๆ ก็มีผู้ชายคนนึงทักเข้ามาถามว่า B อยู่ด้วยไหม ถ้าอยู่ฝากบอกให้เขากลับมารับผิดชอบเมียเขาด้วยกำลังตั้งท้องได้ 2 เดือน (เมียอีกคนที่พึ่งสู่ขอกันก่อนทิ้งมาหาเรา) ตอนแรกก็ไม่เชื่อ สุดท้ายก็ได้คุยกับผญ.คนนั้น หลังจากนั้นเราเก็บเสื้อผ้าให้เขาไป เพื่อไปเซ็นเอกสารความเป็นพ่อให้ลูกในท้อง ตอนแรกเขาไม่ยอมไปบอกอยากอยู่กับเราที่นี่ แต่เราทำแบบนั้นไม่ได้ จำเป็นต้องไปส่ง (ทั้งน้ำตา) แล้วหันหลังกลับมาไม่มีการบอกลาใดๆ เราต้องอดทนอยู่กับความคิดถึงตลอดเวลา ร้องไห้ทุกคืน แต่ท่องไว้เพื่อเด็กจะได้มีพ่อเราต้องทำ สุดท้ายเขาก็กลับไปอยู่ด้วยกัน และแล้วความจริงอีกอย่างเปิดเผย ก่อนหน้าที่จะมีลูกสาว เขาเคยมีลูกชายมาก่อนอีก 1 คน อายุ 13 ปี (คนละแม่กันแต่แม่ของลูกสาวเป็นคนเลี้ยงดู) สุดท้ายเราได้แต่โทษตัวเองก่อนคบใครทำไมไม่ศึกษาให้ดีก่อน ทำไมต้องมาเจอผู้ชายที่กล้าทิ้งลูกทั้ง 3 คน ซึ่งเกิดจากแม่คนละแม่ แต่ในความโชคร้ายยังมีความโชคดี โชคดีที่เราไม่ตัดสินใจมีลูกให้เขา (ตอนนั้นเขาบอกไม่เคยมีลูกอยากได้ลูกสาวมากๆ) ทุกวันนี้เราอดทนอยู่กับความคิดถึงจางๆ และให้มันผ่านพ้นไปในเร็ววัน
**ปล.ผู้ชายอายุ 33 ส่วนเราอายุ 28