ตอนนี้ปัญหามันสับสนมากเลยค่ะ พ่อของหนูเป็นคนชอบมีโลกใบที่สองมานานแล้วค่ะมันเริ่มตั้งแต่หนูอยู่ในท้อง แต่พอเวลาต่อมาเหมือนพ่อยะเลิกนะแต่สุดท้ายก็กลับไปเป็นแบบเดิมตั้งแต่แต่เล็กจนโตหนูต้องทนเห็นภาพครอบครัวตัวเองทะเลาะกันมาตลอด จนมาถึงช่วงต้นเดือนกุมภาของปีนี้พ่อได้มาบอกกับหนูว่าหนูมีน้องที่เพิ่งคลอดได้1 อาทิตย์ ตอนนั้นหนูเสียใจมากแต่ต้องเก็บอาการเพราะไม่อยากให้พ่อไม่สบายใจ และ ที่พ่อเลือกบอกหนู เพราะหนูกับพ่อถ้ามีอะไรเราจะปรึกษากันมาตลอดและหนูคือคนที่เข้าใจพ่อมากที่สุดเพราะหนูรักพ่อในเวลาต่อมา พ่อพาหนูไปหาโลกใบที่สองของเค้า ครั้งแรกที่หนูเห็นคือน้องน่ารักมากหน้าเหมือนพ่อของหนูมาก แต่ลึกๆในใจหนูเสียใจและสับสน จนมาถึงช่วงกลางเดือน มีนาคม แม่ของหนูเสีย เพราะโรคมะเร็งเต้านม นอนนั้นเหมือนโลกมันหยุดหมุนทุกอย่างมันเหมือนอยู่ตัวคนเดียวหลังจากจัดงานให้แม่เสร็จ พอผ่านไป1 อาทิตย์ พ่อก็ใช่เวลากับโลกใบที่สองของเค้ามากขึ้น จนเหลือเวลาในหนูกับพี่ชายแค่วันอาทิตย์ เพราะวันจันทร์ถึงวันศุกร์พ่อต้องไปทำงาน จนดึกบางวันก็ตี1-ตี2แต่จะมีเลาให้ครอบครัวเต็มคือแค่วันอาทิตย์แต่บางทีหนูก็เหนื่อย เวลาที่มีคนถามว่าพ่อไปไหนทำไมไม่กลับบ้าน เพราะเรื่องนี้มีแต่หนูที่รู้และมันก็อึดอัดใจมากจนตอนนี้หนูกำลังจะกลายเป็นโรคชึมเศร้าแล้วค่ะ😢
คำถามของหนูคือ
(หนูต้องทำยังไงต่อไปหรือจะปล่อยแบบนี้ไปเรื่อยหรือมันถึงเวลาที่หนูต้องพูดอะไรสักอย่างแล้วถ้าพูดต้องพูดว่าไงคะ?)