สอบถามเรื่องราวชีวิตครับ
คือผมเรียนจบมัธยมต้นแล้วต่อมัธยมปลายที่เดิม คือโรงเรียนใน ตจว. โดนพี่สั่งให้มาเรียนในกรุงเทพฯด้วยเหตุผลที่ว่า อยู่ที่บ้านไม่มีใครดูแล กลัวเกเร พอเข้ามาในกรุงเทพได้1สัปดาห์พี่ก็ได้พาไปสมัครงานร้านสดวกซื้อแห่งนึง พอทำงานได้เกือบเดือนก็สงสัยเรื่องเรียน เลยถามไปว่าไม่พาไปสมัครเรียนหรอ คำตอบที่ได้ คือ บอกรุ่นพี่ที่ทำงานพาไปสมัครเรียน กศน.ในอำเภอแห่งนึง ด้วยความโกรธตัดสินใจไม่เรียนประชด แล้วหลังจากนั้นแอบไปสมัคร กศน.ที่บ้าน หาหนังสืออ่าน พอถึงช่วงสอบก็ไปสอบ
ปัจุบันอายุ23จบ กศน.ม.6ก่อนเป็นทหาร แล้วตอนนี้ทำงานอาศัยอยู่กับพี่เพราะโดนบังคับ ส่วนนึงโรงงานปิดตัวเยอะเลยไม่กล้าเสี่ยงออกไปตั้งตัว แล้วมีความคิดอยากสร้างตัวทำงานเก็บเงิน เผื่ออนาคตอยากมีครอบครัว แต่พี่บอกจะเก็บให้ ตอนแรกก็ไม่อะไร พอมารู้ว่าจะเก็บส่วนนี้ออกรถยนต์ เลยไม่พอใจ เพราะไม่รู้ว่าออกรถไปแล้ว ชื่อเจ้าของรถคือของใคร
อยากทราบว่า ผมควรพูดคุยกับพี่ให้ชัดเจนด้วยการเริ่มต้นยังไงดี หรือต้องทนอยู่ในกรอบอย่างนี้ เพราะก่อนหน้าก็พึ่งพามาตลอด ตอนนี้มั่นใจว่าการงานริ่มจะมั่นคงในระดับนึงแล้วครับ
ชีวิตที่ดีคือ (ชีวิตที่ได้ใช้)
คือผมเรียนจบมัธยมต้นแล้วต่อมัธยมปลายที่เดิม คือโรงเรียนใน ตจว. โดนพี่สั่งให้มาเรียนในกรุงเทพฯด้วยเหตุผลที่ว่า อยู่ที่บ้านไม่มีใครดูแล กลัวเกเร พอเข้ามาในกรุงเทพได้1สัปดาห์พี่ก็ได้พาไปสมัครงานร้านสดวกซื้อแห่งนึง พอทำงานได้เกือบเดือนก็สงสัยเรื่องเรียน เลยถามไปว่าไม่พาไปสมัครเรียนหรอ คำตอบที่ได้ คือ บอกรุ่นพี่ที่ทำงานพาไปสมัครเรียน กศน.ในอำเภอแห่งนึง ด้วยความโกรธตัดสินใจไม่เรียนประชด แล้วหลังจากนั้นแอบไปสมัคร กศน.ที่บ้าน หาหนังสืออ่าน พอถึงช่วงสอบก็ไปสอบ
ปัจุบันอายุ23จบ กศน.ม.6ก่อนเป็นทหาร แล้วตอนนี้ทำงานอาศัยอยู่กับพี่เพราะโดนบังคับ ส่วนนึงโรงงานปิดตัวเยอะเลยไม่กล้าเสี่ยงออกไปตั้งตัว แล้วมีความคิดอยากสร้างตัวทำงานเก็บเงิน เผื่ออนาคตอยากมีครอบครัว แต่พี่บอกจะเก็บให้ ตอนแรกก็ไม่อะไร พอมารู้ว่าจะเก็บส่วนนี้ออกรถยนต์ เลยไม่พอใจ เพราะไม่รู้ว่าออกรถไปแล้ว ชื่อเจ้าของรถคือของใคร
อยากทราบว่า ผมควรพูดคุยกับพี่ให้ชัดเจนด้วยการเริ่มต้นยังไงดี หรือต้องทนอยู่ในกรอบอย่างนี้ เพราะก่อนหน้าก็พึ่งพามาตลอด ตอนนี้มั่นใจว่าการงานริ่มจะมั่นคงในระดับนึงแล้วครับ