หวัดดีครับผม ผมเป็นคนประเภทที่อ่อนโยนอ่อนแอต่อโลกมากๆจนกระทั้งมีคนชอบมาด่ามาว่าผมว่าผมเป็นตุ๊ด ผมเป็นคนที่แย่มากห่วยแตกมากโคตรจะไม่ได้เรื่องเห็งซวยมากๆชีวิตผม ผมคิดว่าผมไม่มีอะไรดีเลยในตัวเอง แม้กระทั่งเรื่องเรียนแล้วก็อนาคตตัวเองว่าอยากเป็นอะไร ผมไม่รู้เรื่องที่ผมไม่รู้ตัวเองอาจจะเป็นเพราะว่าพ่อแม่ผมกดดันมากไปหรือป่าวเพราะว่าผมไม่อยากเป็นสิ่งที่พ่อแม่อยากให้เป็น ผมโคตรจะไม่ค่อยเป็นตัวเองสักเท่าไหร่เลยผมยอมรับนะครับว่าผมเรียนแย่มากๆแต่ ตอนเด็กผมเรียนดีมากๆแบบเกรดดีมาตลอดเพราะผมได้กำลังใจตลอดในการที่เขาบอกให้ผมสู้ๆนะลูกตลอด พอโตขึ้นกับกลายไม่มีคำเหล่านั้นอีกเลยผมเป็นเด็กที่ไม่ได้เรื่องไม่เอาไหน นั้นสิทำไมผมถึงแย่ก็ไม่รู้ ทุกๆเรื่องทุกๆอย่างเดี๋ยวนี้เค้ากดดันผมมากๆดูถูกผมมากๆ ผมก็เป็นคนที่อ่อนแอผมก็ชอบแคร์ที่พ่อแม่พูดและบอกมากเลยผมก็เอาไปคิดมากตลอดเวลาที่อยู่ในห้องคนเดียว ใช่ครับพ่อแม่ทุกคนอยากให้ลูกได้ดีได้สบายทุกคนเพราะความหวังดี แต่ผมอยากบอกพ่อแม่ว่าความหวังดีของพ่อแม่เกือบฆ่าผมตายได้เลยนะ ผมเหนื่อย ผมท้อ ผมไม่ไหวกับชีวิตแต่ทำไงได้ผมเป็นพี่คนโตอะเนอะก็ต้องสู้ต่อไป แต่ผมอยากทราบสาเหตุที่ผมยังไม่รู้ตัวเองสักทีว่าเรียนไปเพื่ออะไรอนาคตอยากเป็นอะไร ที่ผมไม่รู้ตัวเองเป็นเพราะเขาบังคับหรือว่ากดดันผมมากไปหรือป่าวครับผมอยากได้ความคิดเห็นจากทุกคนนะครับ ?