ลาออกจากมหาลัยที่ต่างจังหวัด เพื่อเข้ามาหางานในกรุงเทพ ตอนแรกได้งานที่ร้านอาหารแห่งนึงย่านมีนบุรี ทำไปได้11 วัน ร้านโดนสั่งปิด และร้านนั้นได้ให้เงินค่าจ้างแค่ครึ่งเดียว ตอนนั้นก็เครียดมาก เพราะไม่มีเงินกลับบ้านแล้ว หมดไปกับค่าเดินทาง ค่ากินก็ไม่มี ที่อยู่คือขออยู่กับคนที่รู้จัก ซึ่งมันอึดอัดและเกรงใจเขามากๆ จะถอยหลังขอยืมเงินกลับบ้านก็ไม่ได้แล้วเพราะขายรถมอไซที่ผ่อนไม่หมดทิ้ง และบ้านตอนนี้น่าจะโดนยึดไปแล้ว เพราะไม่ได้ติดต่อกับที่บ้านอีกเลยตั้งแต่มีเรื่องขึ้นโรงพัก
หางานใหม่ได้ที่โลตัสทำไปได้4วัน วันที่4ซื้ออาหารกินตอนเที่ยงลืมดูวันหมดอายุ เลยท้องเสีย อีกวันยังไม่หายดีไม่มีแรงลุกเลยบอกผู้จัดการว่า ขอลา 1 วันนะคะ ท้องเสียค่ะ ผู้จัดการไม่ถามว่าเป็นยังไงบ้างแต่ลบออกจากสมาชิกกลุ่มเลย แสดงว่าโดนไล่ออกใช่ไหมคะ
หนูอยู่ๆก็ร้องไห้ เหนื่อยมากจริงๆ ยืนตั้งแต่7โมงเช้า เลิกงานเลท ยกของขึ้นลงบันไดเป็นสิบรอบ ยกของเข้าๆออกๆตามใจผู้จัดการ ด้านแคชเชียร์ไม่มีความรู้จึงถามกลับโดนด่าว่าอะไรๆก็พี่ หัดทำเองบ้างไม่งั้นจะจ้างมาทำไม เงินทอนเหรียญใกล้หมดบอกเขาแล้วเขาบอกรอแปปนึง ไม่มีทอนขาดไป1บาท เขาด่าว่าทำไมคุณไม่บอก ถ้าจะทำแบบนี้ออกไปอยู่ข้างนอกดีกว่าไม่ต้องเข้ามาทำตรงนี้ พี่อีกคนที่มาก่อนบอกต้องทำใจ
บอกตรงๆเลยค่ะว่าเสียความรู้สึกมากๆ หน้าชาไปหลายๆรอบต่อวัน อยากรู้ว่าเงินที่ทำไป4วัน จะได้ไหมคงไม่ได้ใช่ไหมคะ แค่ที่งานเก่าก็โดนมาหนักแล้ว ใช้งานจนคุ้มแต่ตอนรับเงินที่ได้แค่ครึ่งเดียวเขาบอกว่าไม่พอใจก็ไม่ต้องเอา ไม่รู้จะทำยังไง แก้ปัญหายังไงเพราะเหลือตัวคนเดียวแล้วจริงๆ คนที่เลี้ยงเรามาก็ตายทิ้งหมด จะไปหางานใหม่ได้ที่ไหน ไม่รู้ทางเลย มีความรู้สึกว่าอยากจะให้ตัวเองเกิดอุบัติเหตุอะไรสักอย่างแล้วตายไปตลอดเวลา ไม่กล้าฆ่าตัวตาย นอนไม่หลับมาเกือบอาทิตย์นึงแล้วค่ะ หลับยากมากพอหลับก็สะดุ้งตื่นแล้วนอนหลับไม่ได้อีก ท้อมาก ปรึกษาใครก็ไม่ได้ ปกติจะโทรไปหายายไประบายแต่ตอนนี้ยายเสียไปแล้ว เมื่อไหร่ชีวิตจะดีขึ้นสักทีคะ ไม่ใช่ไม่ขยันไม่อดทน แต่พยายามที่สุดแล้วค่ะตอนนี้
ตกงาน 2 รอบ เครียดมาก ทำยังไงดี
หางานใหม่ได้ที่โลตัสทำไปได้4วัน วันที่4ซื้ออาหารกินตอนเที่ยงลืมดูวันหมดอายุ เลยท้องเสีย อีกวันยังไม่หายดีไม่มีแรงลุกเลยบอกผู้จัดการว่า ขอลา 1 วันนะคะ ท้องเสียค่ะ ผู้จัดการไม่ถามว่าเป็นยังไงบ้างแต่ลบออกจากสมาชิกกลุ่มเลย แสดงว่าโดนไล่ออกใช่ไหมคะ
หนูอยู่ๆก็ร้องไห้ เหนื่อยมากจริงๆ ยืนตั้งแต่7โมงเช้า เลิกงานเลท ยกของขึ้นลงบันไดเป็นสิบรอบ ยกของเข้าๆออกๆตามใจผู้จัดการ ด้านแคชเชียร์ไม่มีความรู้จึงถามกลับโดนด่าว่าอะไรๆก็พี่ หัดทำเองบ้างไม่งั้นจะจ้างมาทำไม เงินทอนเหรียญใกล้หมดบอกเขาแล้วเขาบอกรอแปปนึง ไม่มีทอนขาดไป1บาท เขาด่าว่าทำไมคุณไม่บอก ถ้าจะทำแบบนี้ออกไปอยู่ข้างนอกดีกว่าไม่ต้องเข้ามาทำตรงนี้ พี่อีกคนที่มาก่อนบอกต้องทำใจ
บอกตรงๆเลยค่ะว่าเสียความรู้สึกมากๆ หน้าชาไปหลายๆรอบต่อวัน อยากรู้ว่าเงินที่ทำไป4วัน จะได้ไหมคงไม่ได้ใช่ไหมคะ แค่ที่งานเก่าก็โดนมาหนักแล้ว ใช้งานจนคุ้มแต่ตอนรับเงินที่ได้แค่ครึ่งเดียวเขาบอกว่าไม่พอใจก็ไม่ต้องเอา ไม่รู้จะทำยังไง แก้ปัญหายังไงเพราะเหลือตัวคนเดียวแล้วจริงๆ คนที่เลี้ยงเรามาก็ตายทิ้งหมด จะไปหางานใหม่ได้ที่ไหน ไม่รู้ทางเลย มีความรู้สึกว่าอยากจะให้ตัวเองเกิดอุบัติเหตุอะไรสักอย่างแล้วตายไปตลอดเวลา ไม่กล้าฆ่าตัวตาย นอนไม่หลับมาเกือบอาทิตย์นึงแล้วค่ะ หลับยากมากพอหลับก็สะดุ้งตื่นแล้วนอนหลับไม่ได้อีก ท้อมาก ปรึกษาใครก็ไม่ได้ ปกติจะโทรไปหายายไประบายแต่ตอนนี้ยายเสียไปแล้ว เมื่อไหร่ชีวิตจะดีขึ้นสักทีคะ ไม่ใช่ไม่ขยันไม่อดทน แต่พยายามที่สุดแล้วค่ะตอนนี้