เรื่องของเรามันมีอยู่ว่า เราเป็นเด็กยุค40เเละเรามีรกครั้งเเรกตอนอายุ15 เเละเเฟนเราอายุ16เราคบกันมาตลอดตั้งเเต่มัธยมจนจบมหาลัย ไม่มีสักครั้งที่เราจะนอกใจกัน เราช่วยเหลือกันเเละกันมาตลอดจนเราคิดว่า เค้านี้เเหละคือคนที่รักรองมาจากพ่อเเม่เลย พอถึงวัยทำงาน เราทำงานคนละที่คงเหมือนคู่รักคู่อื่นมั้งคะ ที่มีบางอย่างหายไป ใช่ค่ะ เวลาเเละระยะห่างของเรา เขาเริ่มมีสังคม ปกติเราจะเปนคนจู้จี้จุกคอยเตือนเรื่องการดื่มของเค้ามาก ทุกครั้งเค้าดื่มเราจะทะเลาะกันทุกครั้ง การดื่มมันทำให้เค้าเปลี่ยนไปเค้าจะเปนปีศาลทันที กล้าที่จะลงไม้ลงมือกับเรา เราทนอยู่จุดนี้เปนปีค่ะ จนเรารู้สึกไร้ค่าเกินที่ตัวเองจะรับได้ เราทำงานทุกวันเพื่อให้ตัวเองไม่เวลาว่าง หนึ่งเดือนเราไม่หยุดเลยค่ะติดต่อกันมาสามเดือน โดยที่เราไม่คุยไม่จุ้จี้เหมือนเมื่อก่อน เราเชื่อว่าผู้หญิงทุกคนไม่ควรโดนทำร้ายทั้งร่างกายเเละจิตใจ ตอนนี้เรารุ้สึกหมดรักเค้าเเล้วค่ะ เราไม่ห่วงเค้าเวลาเค้าไปไหน ไม่อยากรู้ว่าเค้าทำอะไร เเต่ด้วยเราคบกันมานานเเละความสัมพันธ์ุทางครอบครัวเราสนิทกันมาก ตอนนี้ความรู้สึกมันจริงมากว่าเราหมดรักเเล้ว เราควรทำอย่างไรต่อไปคะ หรือจะอยู่เเบบนี้ต่อไป...