สวัสดีค่ะ คือจะมาถามว่าอาการนี้มันเกี่ยวกับโรคไหมคือเราอ่ะเป็นคนขี้ระแวงตั้งแต่ป.4ป.5แล้วมันเริ่มหนักขึ้นจนเข้าม.1เปิดเทอมใหม่ๆก็ไม่ค่อยระแวงมากพอเริ่มมีเพื่อนมีแก๊ง คือเราเคยโดนเพื่อนหักหลังจนมาถึงตอนม.1 เราก็มีแก๊งของเรา เราก็รู้สึกกลัวว่าจะโดนหักหลังนินทาโดนเกลียดโดนเพื่อนรุมทำร้าย จากเชื่อใจกลายเป็นไม่กล้าเชื่อใจใครเลยขนาดพ่อแม่ก็กลัวว่าจะทำร้าย เราเก็บเรื่องนี้มานานจนไม่ไหวร้องไห้เกือบทุกคืน ทำอะไรก็ไม่มีความสุขเพราะว่ามันฝังอยู่ในใจ ขนาดอยู่เฉยๆก็ไม่มีความสุขมันเครียดตลอดเวลา พี่ที่เข้าใจเรา เราก็ไม่กล้าเชื่อใจไม่กล้าเล่าให้ฟัง แล้วอีกอย่างเราก็กลายเป็นคนอ่อนไหวกับคำพูดคำชมคำดูถูกง่าย เรากลายเป็นคนชอบคิดในแง่ลบ เช่นแบบ จริงปะ555 เรารู้สึกว่าเหมือนเขาประชดจะทำร้าย ปกติเรานอนประมาณ4ทุ่ม-5ทุ่ม แต่ตอนนี้กลายมาเป็นตี2-ตี3 เราพยายามทำใจผ่อนคลายแต่มันก็เผลอคิดมากกว่าเดิม มันรู้สึกไม่มีความสุข บางเวลาที่มันควรมีความสุขมันก็ยิ้มไม่ออกเพราะมันยังเครียดเรื่องนี้อยู่ เคยคิดจะไปพบกับจิตแพทย์แล้ว แต่คิดว่าเดี๋ยวมันก็หายไม่มีไรมาก ตอนนี้รู้สึกชอบการอยู่คนเดียวมากกว่าไม่อยากคุยกับใคร ไม่มีสมาธิ มันเหนื่อยใจตลอดอ่ะค่ะ แบบนี้อาการปกติรึป่าวคะ มันเกี่ยวอะไรกับโรคไหม ขอบคุณล่วงหน้าด้วยนะคะ
เป็นคนขี้ระแวง จะมีการเป็นโรคไหม