“ตอนนี้ ครอบครัวผม ลูกผม พร้อมรับพี่ทุกอย่าง แล้ว ถ้าพี่เกษียณ เมื่อไร พี่ก็มาอยู่ชลบุรี ได้เลย”ผมบอกป้า แก
“พี่ยังคิดเรื่องจดทะเบียน” ป้าเปรย
“ทำไมหรือครับ จดทะเบียน ก็ใช้นามสกุลผม แต่ รุ่นเราจะจัดงานแต่งงาน ตีมคนแก่ หรือจะไปสู่ขอกับใคร พ่อแม่พี่ก็ตายเกลี้ยง ย่าผมก็ตายแล้ว ผมเหลือป้า ที่มีพระคุณมากที่สุดก็คนไข้ติดเตียง ไปบอกป้าว่านี่เมียใหม่ ป้าจะรู้เรื่องไหมยังไม่รู้เลย” ผมพูดแบบจริงใจสไตล์ ลูกเมืองชลคนหนองมน แล้วนะ
“คือ พี่กลัวความรู้สึกลูก ว่าพี่ใช้คนละนามสกุลกับเขา ตอนนี้พวกเราใช้นามสกุล พ่อเขาอยุ่ พี่ก็ด้วยแล้ววันหนึ่งพี่จะใช้คนละนามสกุลกับลูก พี่ห่วงความรู้สึกเขา” ป้าติง
“ผมรู้พี่ห่วง ความรู้สึกลูกสาวเพราะลูกชายพี่ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร เขาปล่อย พี่แล้ว เอาง่ายๆ พบกันครึ่งทาง พี่กลับไปใช้นามสกุลเก่า ของพี่สมัยเป็น เด็กหญิง จน เป็นนางสาว ผมไม่ว่าหรอก สมัยนี้ผู้หญิงใช้สกุลเดิม ก็เยอะยิ่งพวก นามสกุลดัง นามสกุล พระราชทาน ก็ใช้นามสกุลเดิม หมด ไม่ว่ากันแต่ ช่วยพบครึ่งทาง” ผมยอมแบบสุดๆ แล้วนะเฟ้ย
สำหรับผม แค่ ป้าแกใช้สกุลเก่า มันช่วยจิตใจผมเยอะมาก ทำให้ผมรู้สึกว่านี่ คือเมียผมครึ่งหนึ่ง ตัดใจไปเยอะ ถ้ายังงอแง อ้าง ลูก ซึ่งอายุ ก็ยี่สิบกว่าแล้วมันไม่ใช่คำตอบ
ผมเองเรียกลูกมาคุย เป็นเรื่องราวหลายปีแล้วว่า พ่อรักใครอยากมีชีวิตกับใคร พ่อเดินมาไกลแล้วที่จะกลับไปอยู่กับแม่ของเขา
“พี่กลัวจะมีปัญหา เรื่องอื่นๆ เพราะพี่เป็น ข้าราชการ”
“จะอะไรละครับพี่ ไอ้นิจ เหมือนผม หย่าสามี เปลี่ยนนามสกุล ไปใช้สกุลเดิม มีปัญหาแค่ ขอ วีซ่า ไปเมืองนอกต้องยื่นเอกสารยืนยันตัวตนใหม่เท่านั้นเองตอนนี้มันก็เรียบร้อยหมดแล้ว” ผมขออ้างเพื่อนรัก
“อืม อีกปี พี่ค่อยคิดได้ไหม” ป้าผลัดแล้ว
“ไม่ต้องคิด ไม่ต้องรอหนึ่งปี เอาง่าย ๆ สั้นๆ พี่ใช้สกุล สามีเก่าพี่ไปจนวันตายไปเลย” ชักยั่วะแล้วว้อยวัยรุ่นใจร้อน นี่หว่า
มองดูเหมือนเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แต่ มันใหญ่ในความรู้สึกผม และเป็นความรู้สึก ที่จะทำให้ความรักความผูกพันสานต่อ ไปวันหน้า
ผมเป็นคนที่อ่อนโยนกับป้า เขาก็จริง แต่ ลึกๆ ผมก็แข็งพอตัว รักคือ รัก ผู้นำคือผู้นำ ชีวิตผมไม่มีสีเทามีำหรือขาวไป ใช่หรือไม่ใช่ไปเลย นี่แหละชีวิตกรรมกรไอที
ผมเคยใช้ชีวิตกับ แม่ของลูก คุณรู้ไหม ผมไม่ได้รู้สึกว่านี่คือเมียตัวเอง ผมรู้สึกว่านี่ เขาไม่ได้รักผม สำหรับความเป็นผู้ชาย ที่แต่งงานหรือจะอะไรก็แล้วแต่ที่ต้องใช้ชีวิตร่วมกับผู้หญิงอีกคน แล้ว คุณยังผูกใจกับรักครั้งแรก และ ยังอาลัยกับคนเก่า คนที่เป็นปัจจุบันมันเจ็บลึก นะครับ สุดท้าย ชีวิตครอบครัวก็พังกระจาย
“ทำไมกินน้อยจัง ถ้าเป็น พี่... เขากินหมดแล้ว” อดีต เมียเคยพูด อ้างแฟนเก่า เมื่อ อยู่ด้วยกันใหม่ ๆ ผมแทบคว่ำสำรับ ข้าว
การที่ภรรยา จบชีวิตครอบครัวกับคนเดิม ไม่ว่าจะจากเป็นจากตาย อะไรก็แล้วแต่ ยิ่งจากตายสภาพ สมรสควรจบสิ้น แต่จะระลึกถึง คุยกับ สามีใหม่ว่า อยากขอไปทำบุญให้ให้ อดีตสามี กับลูกๆ ก็ไม่มีใครว่า แต่ทำอะไรก็ต้องอยู่กับปัจจุบัน
ผู้ชาย ทุกคนมีเกียรติ มีศักดิ์ศรี มีหัวใจ เหมือนกันนะครับ รักใคร ก็อยากเป็นเจ้าของ ทั้งกายและใจ นะครับ
ถ้าไม่ได้ก็อยู่คนเดียว ก็คงไม่ลำบาก
=====ลุงป้าเล่าเรื่อง นามสกุลนั้นสำคัญไฉน======
“พี่ยังคิดเรื่องจดทะเบียน” ป้าเปรย
“ทำไมหรือครับ จดทะเบียน ก็ใช้นามสกุลผม แต่ รุ่นเราจะจัดงานแต่งงาน ตีมคนแก่ หรือจะไปสู่ขอกับใคร พ่อแม่พี่ก็ตายเกลี้ยง ย่าผมก็ตายแล้ว ผมเหลือป้า ที่มีพระคุณมากที่สุดก็คนไข้ติดเตียง ไปบอกป้าว่านี่เมียใหม่ ป้าจะรู้เรื่องไหมยังไม่รู้เลย” ผมพูดแบบจริงใจสไตล์ ลูกเมืองชลคนหนองมน แล้วนะ
“คือ พี่กลัวความรู้สึกลูก ว่าพี่ใช้คนละนามสกุลกับเขา ตอนนี้พวกเราใช้นามสกุล พ่อเขาอยุ่ พี่ก็ด้วยแล้ววันหนึ่งพี่จะใช้คนละนามสกุลกับลูก พี่ห่วงความรู้สึกเขา” ป้าติง
“ผมรู้พี่ห่วง ความรู้สึกลูกสาวเพราะลูกชายพี่ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร เขาปล่อย พี่แล้ว เอาง่ายๆ พบกันครึ่งทาง พี่กลับไปใช้นามสกุลเก่า ของพี่สมัยเป็น เด็กหญิง จน เป็นนางสาว ผมไม่ว่าหรอก สมัยนี้ผู้หญิงใช้สกุลเดิม ก็เยอะยิ่งพวก นามสกุลดัง นามสกุล พระราชทาน ก็ใช้นามสกุลเดิม หมด ไม่ว่ากันแต่ ช่วยพบครึ่งทาง” ผมยอมแบบสุดๆ แล้วนะเฟ้ย
สำหรับผม แค่ ป้าแกใช้สกุลเก่า มันช่วยจิตใจผมเยอะมาก ทำให้ผมรู้สึกว่านี่ คือเมียผมครึ่งหนึ่ง ตัดใจไปเยอะ ถ้ายังงอแง อ้าง ลูก ซึ่งอายุ ก็ยี่สิบกว่าแล้วมันไม่ใช่คำตอบ
ผมเองเรียกลูกมาคุย เป็นเรื่องราวหลายปีแล้วว่า พ่อรักใครอยากมีชีวิตกับใคร พ่อเดินมาไกลแล้วที่จะกลับไปอยู่กับแม่ของเขา
“พี่กลัวจะมีปัญหา เรื่องอื่นๆ เพราะพี่เป็น ข้าราชการ”
“จะอะไรละครับพี่ ไอ้นิจ เหมือนผม หย่าสามี เปลี่ยนนามสกุล ไปใช้สกุลเดิม มีปัญหาแค่ ขอ วีซ่า ไปเมืองนอกต้องยื่นเอกสารยืนยันตัวตนใหม่เท่านั้นเองตอนนี้มันก็เรียบร้อยหมดแล้ว” ผมขออ้างเพื่อนรัก
“อืม อีกปี พี่ค่อยคิดได้ไหม” ป้าผลัดแล้ว
“ไม่ต้องคิด ไม่ต้องรอหนึ่งปี เอาง่าย ๆ สั้นๆ พี่ใช้สกุล สามีเก่าพี่ไปจนวันตายไปเลย” ชักยั่วะแล้วว้อยวัยรุ่นใจร้อน นี่หว่า
มองดูเหมือนเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แต่ มันใหญ่ในความรู้สึกผม และเป็นความรู้สึก ที่จะทำให้ความรักความผูกพันสานต่อ ไปวันหน้า
ผมเป็นคนที่อ่อนโยนกับป้า เขาก็จริง แต่ ลึกๆ ผมก็แข็งพอตัว รักคือ รัก ผู้นำคือผู้นำ ชีวิตผมไม่มีสีเทามีำหรือขาวไป ใช่หรือไม่ใช่ไปเลย นี่แหละชีวิตกรรมกรไอที
ผมเคยใช้ชีวิตกับ แม่ของลูก คุณรู้ไหม ผมไม่ได้รู้สึกว่านี่คือเมียตัวเอง ผมรู้สึกว่านี่ เขาไม่ได้รักผม สำหรับความเป็นผู้ชาย ที่แต่งงานหรือจะอะไรก็แล้วแต่ที่ต้องใช้ชีวิตร่วมกับผู้หญิงอีกคน แล้ว คุณยังผูกใจกับรักครั้งแรก และ ยังอาลัยกับคนเก่า คนที่เป็นปัจจุบันมันเจ็บลึก นะครับ สุดท้าย ชีวิตครอบครัวก็พังกระจาย
“ทำไมกินน้อยจัง ถ้าเป็น พี่... เขากินหมดแล้ว” อดีต เมียเคยพูด อ้างแฟนเก่า เมื่อ อยู่ด้วยกันใหม่ ๆ ผมแทบคว่ำสำรับ ข้าว
การที่ภรรยา จบชีวิตครอบครัวกับคนเดิม ไม่ว่าจะจากเป็นจากตาย อะไรก็แล้วแต่ ยิ่งจากตายสภาพ สมรสควรจบสิ้น แต่จะระลึกถึง คุยกับ สามีใหม่ว่า อยากขอไปทำบุญให้ให้ อดีตสามี กับลูกๆ ก็ไม่มีใครว่า แต่ทำอะไรก็ต้องอยู่กับปัจจุบัน
ผู้ชาย ทุกคนมีเกียรติ มีศักดิ์ศรี มีหัวใจ เหมือนกันนะครับ รักใคร ก็อยากเป็นเจ้าของ ทั้งกายและใจ นะครับ
ถ้าไม่ได้ก็อยู่คนเดียว ก็คงไม่ลำบาก