สวัสดีค่ะนี่เป็นกระทู้ที่เขียนเลยนะเนี้ยมันอัดอั้นตันใจมานานแสนนานแล้ว5555555555ยิ่งพิมก็ยิ่งพร่ำเพ้อเรื่องมีอยู่ว่า
เราเป็นเด็กปี.1ที่น่าตาเห่ยๆมึนๆกวนๆไม่สวยไม่อะไรทั้งนั้นดำอีกตั้งหากแต่เด็กคนนี้สิดันไปหลงรักเดือนการจัดการเข้าให้แหม่ใครจะไปรู้ละว่าเขาเป็นเดือนก็พึ่งรู้เพื่อนมาบอกนี่แหละแต่พี่เขาอยู่ปี3แล้วไปชอบเขาได้ใงอะหรอวันนั้นวันปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่เขามีให้เล่นเกมกันเกมเป่ายิ่งฉุบเราเป่าไปเรื่อยๆจนชนะเฉยแล้วเหลือเรากับพี่เขาแค่สองคนที่เป็นหัว((เป่าแบบงูกินหางอะแพ้แล้วต่อหลัง))เชื่อไหมเราเป่าคนอื่นชนะทุกคนอะมาเป่ากับเค้าเราแพ้เฉยเขาให้เป่าตั้งสามรอบแล้วเราก็ได้ยืนข้างๆพี่แกน่ารักมากยิ้มแบบละลายอะ เป่าเสร็จก็กลับไปนั่งที่พี่เขาให้ถุงผ้ามาด้วยให้รางวันเราตื่นเต้นมากเลยไม่ชอบให้คนมองเยอะๆก็ไม่ได้สวยอะเลยไม่ชอบแล้ววันปฐมนิเทศวันที่สองนะก็มีให้เล่นเกมอีกแล้วก็มาโดนเราให้ออกไปข้างหน้าอีกไปเจอเขาอีกและเขาให้เต้นโดนทำโทษอะเราไม่ชอบเต้นเลยน่าเราตลกอะแล้วแบบให้เต้นเพลงเเจ๊ะงี้คือหลังจากนั้นทุกคนปี1จำเราได้หมดเลยเรียกน้องแจ๊ะโห่ไม่พอได้เต้นข้างๆเขาแล้วแบบพูดไม่ถูกจากนั้นเราก็ให้เพื่อนไปสืบให้เลยเขาชื่ออะไรเชื่อมั้ยเราโครตจะชอบพี่แกเลยมีรูปเขาตรงตึกนะเราพาเพื่อนเดินผ่านเกือบทุกวันเลยและพอตกกลางคืนก็ให้เพื่อนพามาถ่ายรูปคู่ถามว่ากับใครรูปนี่แหละที่หน้าประตูเราแบบมาถ่ายเกือบทุกวันจนแบบเอ้อพอดีกว่าละเพื่อนนะตัวดีเลยคอยสนับสนุนทุกอย่างคือแบบเราอยากรู้ว่าหอเขาอยู่ไหนเเล้ววันนั้นพอดีพี่แกกลับหอตอนกลางวันเพื่อนเราขับตามจนเจออะแล้วแบบพอชอบใครจะไม่ค่อยได้เจอเลยไม่รู้เป็นไรเรามีเรียน9โมงเช้าเรามามอแปดโมงกว่าทุกวันเลยมาดักรออยากเห็นหน้าก็อยากมีกำลังใจเรียนอะจนวันนั้นจำได้ดีวันอังคาร8:53เราเจอพี่แกเว่ยหลังจากที่ทำมาหลายวันเขาน่ารักมาขับcbrอย่างเท่เลยแค่นั้นแหละเราก็รีบขึ้นเรียน แล้วเมื่อตอนเทอมสองพึ่งมาขึ้นลิฟด้วยกันมองน่าแกใกล้ๆแบบละมุนมากกโอ้ยหนวดโอ้ยดั้งชอบเด้ แต่ก็ปั้นน่านิ่งใส่ทำน่ามึนใส่ แต่ก็มีอีกครั้งบังเอิญเจอพี่แกที่เซเว่นตอน4ทุ่มได้คุยด้วยนะ55555แต่เขาพูดว่าน้องคนนี้น่าตากวนว่ะเห้ยแกหลังจากนั้นก็ชวนเพื่อนมาทุกวันแหละแต่ก็เจอครั้งนั้นแค่ครั้งเดียวเพื่อนชอบพาเราแว็ปมาดูเขาบ่อยๆที่ชมรมเขาเราโครตกากอะไม่กล้าแอดเฟสไม่กล้าฟอลไอจีได้แต่เอาของเพื่อนไปฟอลเราเจอเขาก็ไม่ค่อยบ่อยนะเเต่เพื่อนบอกทุกครั้งที่เจอเราอาการลนลานมากชอบทำหน้าเอ๋อๆมึนๆเมื่อไม่นานมานี้พึ่งเจอพี่แกที่ถนนเขามาถ่ายภาพนาคงานบวชเขาแห่กันเราไปกินชาไข่มุกพอดีเราเห้นเขานะเราก็เฉยๆปกติคงจะปกติสำหรับเราอะแต่เพื่อนบอกว่าไม่ทีนี้พี่แกหายไปละไปนั่งตรงรถแห่ไอ้เราก็มองหาไปเถอะเขาหันมาทางเรายื่นเว่ยพอเราถามเพื่อนเขาอยู่ไหนเรามองไปปุ้บเราตกใจสะดุ้งแมากร้องอุ้ยยเสียงดังมากเขาเห้นเเหละทำอะไรไม่ถูกเลยวิ่งไปหลบเลยก็เลยขอให้เพื่อนช่วยขับรถไปไกลๆจากตรงนี้เถอะอายเขามากเเต่เพื่อนบอกเขาหัวเราะเราด้วยอ้ายยยยแล้วทีนี้เพื่อนก็พอเราขี่รถเล่นวันเดียวกันเลยเขาขี่ตามมาข้างหลังอะแล้วเราเอะใจแบบเอ๊ะเสียงคุ้นๆปรากฏว่าพี่แกขี่ตามหลังไอ้เราก็หันไปตกใจอีก((เห้อออชิปหายจะเจอกูทำหน้าดีๆไม่ได้เลย))เขาขี่รถมาตีคู่แล้วพูดว่าตกใจอะไรเเรงขนาดนั้นแล้วยิ้มด้วยอร้ายยเห็นฟันหล๋อเลย55555555555555คือแบบเห้อออออออะไรวะ
^{แล้วก็ทุกครั้งที่เจอเพื่อนบอกว่าพี่เขามองด้วยแหละแต่ตอนนี้ก็ไม่ได้อะไรมากแล้วแหละก็ชอบแหละยังคนเป็นเขาที่ยืน1ในใจอือลืมบอกพี่แกลุกดูเจ้าชู้เเบดๆแต่ก็เเลเป็นคนดีละที่สำคัญคนชอบเยอะมาเปลี่ยนแฟนบ่อยมากอาจเป็นเพราะแกเฟรนลี่อะเลยมองเนอะเราชอบเขามาตั้งแต่ปฐมนิเทศเดือนกรกฎาปีที่แล้วเขาเปลี่ยนแฟนไปจะห้าคนละคือแบบแล้วเราเห็นทุกคนเลยแฟนเขาเห้อเทอมหน้าก็ปี2ละพี่แกก็ปี4เห้อน่ายังเห่ยอยู่เลยจะมีแววที่เขาจะหันมามองที่เราบ้างป่าวนะหรือคงเป็นได้แค่เด็กน่ากวนสำหรับเขาชอบเขามากแหละดูออกแต่เราดันเป็นคนประเภทที่แบบไม่ชอบก็ไม่ใกล้ชอบต่อให้ชอบมากๆก็จะไม่ไปใกล้รู้สึกเหมือนโรคกลัวคนหล่อ55555555เวอร์อีกละ}