สวัสดีครับทุกคน ผมมีเรื่องทุกข์และอึดอัดใจเกี่ยวกับแม่ของผมครับ
ผมอายุ 24 ปี เป็นพี่ชายคนโตของบ้าน ผมเรียนจบปริญญาตรีแล้วครับ ได้งานทำหลังจากฝึกงานจบเพียงไม่กี่อาทิตย์ (มหาลัยผมฝึกงานตอนปี 4 เทอม 2) แต่งานที่ทำก็เป็นงานในโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งใกล้บ้านครับ
เข้าเรื่องเลยนะครับ... แม่ของผมเวลาไม่พอใจอะไรก็ชอบไล่ผมออกจากบ้าน ไล่ให้ผมไปอยู่ข้างนอก ใช้ชีวิตข้างนอกเอง อย่างล่าสุด งานของผมโดนตัดโอทำให้เงินผมน้อย ผมก็อยากจะประหยัดเงินโดยการห่อข้าวไปกินเอง ผมเอาหมูในตู้เย็นมาทำ พอแม่รู้ แม่ไลน์มาด่าผมเลยครับ และไล่ให้ผมออกไปอยู่ข้างนอก ไปหาบ้านเอา นี่มันไม่ใช่ครั้งแรกนะครับ เวลาผมไปตักข้าวกิน ผมก็จะเริ่มโดนแม่บ่นใส่ และไม่พอใจใส่ จนหลังๆมานี่ ผมต้องรอแม่เข้านอนตอน 4 ทุ่ม ผมถึงจะเดินออกไปตักข้าวกิน หรือแม้แต่ผมคุยกับพ่อว่า "ไม่ต้องไปล้างจานนะ เดี๋ยวล้างให้เอง" พ่อก็บอก "ไม่ต้องล้างหรอก เดี๋ยวจัดการเอง กินข้าวไปๆ" แม่ผมสวนขึ้นมาว่า "สมน้ำหน้า" ผมโดนมาตลอดเลยครับ ผมไม่รู้ว่าสาเหตุอะไรที่ทำให้แม่ต้องคิดไล่ผมออกจากบ้านตลอดเวลา หรือบ่นด่าผมได้ทุกเรื่อง
หรือเป็นเพราะแม่เครียดเรื่องเงินครับ แต่เวลาผมเงินออก ผมก็มีช่วยนะครับ แต่ไม่มาก เพราะมีภาระรถยนต์ 1 คันครับ หรือบ้างครั้งผมก็ซื้อของเข้าบ้าน แต่ถ้าเดือนไหนไม่มีจริงๆ ผมก็จะไม่ได้ให้ครับ หรือเป็นเพราะผมพาแฟนเข้ามาอยู่ในบ้าน แต่แฟนผมช่วยงานบ้านตลอดนะครับ แถมพ่อแม่ผมก็เอ็นดูนะครับ หรือเพราะแม่เข้าสู่วัยทองละครับ
ผมอยากออกไปอยู่ข้างนอกให้รู้แล้วรู้รอดเลยนะครับ แต่ผมกลัวเรื่องเงินครับ ตอนนี้เศรษฐกิจแย่ ผมโดนตัดโอหมด จากเดือนเกือบ 2 หมื่นเหลือเพียงหมื่นต้นๆเองครับ เลยกลัวว่าเงินจะไม่พอใช้ ผมเลยต้องยอมทนอยู่ ทั้งที่ใจอยากไปแล้วครับ ผมร้องไห้แทบทุกคืน ผมเหนื่อย ผมท้อไปหมดเลยครับ ไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อไปดี
แต่สิ่งที่ผมคิดคือ หางานที่ได้เงินเยอะแล้วออกจากบ้านหลังนี้ครับ บ้านร้อนขนาดนี้ผมไม่อยากจะอยู่เลยครับ ถ้าไม่มีแฟนคอยให้กำลังใจ ผมคงฆ่าตัวตายไปแล้ว
แม่ชอบไล่ออกจากบ้าน
ผมอายุ 24 ปี เป็นพี่ชายคนโตของบ้าน ผมเรียนจบปริญญาตรีแล้วครับ ได้งานทำหลังจากฝึกงานจบเพียงไม่กี่อาทิตย์ (มหาลัยผมฝึกงานตอนปี 4 เทอม 2) แต่งานที่ทำก็เป็นงานในโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งใกล้บ้านครับ
เข้าเรื่องเลยนะครับ... แม่ของผมเวลาไม่พอใจอะไรก็ชอบไล่ผมออกจากบ้าน ไล่ให้ผมไปอยู่ข้างนอก ใช้ชีวิตข้างนอกเอง อย่างล่าสุด งานของผมโดนตัดโอทำให้เงินผมน้อย ผมก็อยากจะประหยัดเงินโดยการห่อข้าวไปกินเอง ผมเอาหมูในตู้เย็นมาทำ พอแม่รู้ แม่ไลน์มาด่าผมเลยครับ และไล่ให้ผมออกไปอยู่ข้างนอก ไปหาบ้านเอา นี่มันไม่ใช่ครั้งแรกนะครับ เวลาผมไปตักข้าวกิน ผมก็จะเริ่มโดนแม่บ่นใส่ และไม่พอใจใส่ จนหลังๆมานี่ ผมต้องรอแม่เข้านอนตอน 4 ทุ่ม ผมถึงจะเดินออกไปตักข้าวกิน หรือแม้แต่ผมคุยกับพ่อว่า "ไม่ต้องไปล้างจานนะ เดี๋ยวล้างให้เอง" พ่อก็บอก "ไม่ต้องล้างหรอก เดี๋ยวจัดการเอง กินข้าวไปๆ" แม่ผมสวนขึ้นมาว่า "สมน้ำหน้า" ผมโดนมาตลอดเลยครับ ผมไม่รู้ว่าสาเหตุอะไรที่ทำให้แม่ต้องคิดไล่ผมออกจากบ้านตลอดเวลา หรือบ่นด่าผมได้ทุกเรื่อง
หรือเป็นเพราะแม่เครียดเรื่องเงินครับ แต่เวลาผมเงินออก ผมก็มีช่วยนะครับ แต่ไม่มาก เพราะมีภาระรถยนต์ 1 คันครับ หรือบ้างครั้งผมก็ซื้อของเข้าบ้าน แต่ถ้าเดือนไหนไม่มีจริงๆ ผมก็จะไม่ได้ให้ครับ หรือเป็นเพราะผมพาแฟนเข้ามาอยู่ในบ้าน แต่แฟนผมช่วยงานบ้านตลอดนะครับ แถมพ่อแม่ผมก็เอ็นดูนะครับ หรือเพราะแม่เข้าสู่วัยทองละครับ
ผมอยากออกไปอยู่ข้างนอกให้รู้แล้วรู้รอดเลยนะครับ แต่ผมกลัวเรื่องเงินครับ ตอนนี้เศรษฐกิจแย่ ผมโดนตัดโอหมด จากเดือนเกือบ 2 หมื่นเหลือเพียงหมื่นต้นๆเองครับ เลยกลัวว่าเงินจะไม่พอใช้ ผมเลยต้องยอมทนอยู่ ทั้งที่ใจอยากไปแล้วครับ ผมร้องไห้แทบทุกคืน ผมเหนื่อย ผมท้อไปหมดเลยครับ ไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อไปดี
แต่สิ่งที่ผมคิดคือ หางานที่ได้เงินเยอะแล้วออกจากบ้านหลังนี้ครับ บ้านร้อนขนาดนี้ผมไม่อยากจะอยู่เลยครับ ถ้าไม่มีแฟนคอยให้กำลังใจ ผมคงฆ่าตัวตายไปแล้ว