คือว่าเราเรียนอยู่ในเมืองมาตั้งเเต่เด็กเพราะตอนแรกครอบครัวอยากให้ไปเรียนที่ดีๆ เเล้ววันนึงน้องชายเราเสีย ไม่กี่เดือนยายเราก็เสียต่อ ก็เหลือเเต่พ่อกับเเม่ที่อยู่บ้าน เเม่เลยอยากให้เรากลับไปเรียนที่บ้าน เเต่เราก็ขอยื้อไว้จนจบม.6 พอจบม.6เเม่ก็อยากให้เรากลับมาเรียนบ้าน เพราะเเม่เหงา เเต่เราอยากเรียนในเมืองเหมือนเดิม เพราะที่บ้านเราก็ไม่รู้จักใครเลย เเต่เราก็อยากอยู่กับครอบครัวนะ เพราะเรารู้ว่าเเม่ก็เหงาจริงๆ เเม่ก็คงรอเพื่อที่จะอยู่กับเรา เเต่เเม่ก็ไม่ได้บังคับอะไร เเม่ก็พยายามโอเคถ้าเราจะกลับไปเรียนในเมือง เเต่เเม่ชอบพูดจนทำให้เราอึดอัดรู้สึกเเย่ที่ทำไมเราถึงเห็นเเก่ตัวแบบนี้ เราไม่รู้จะทำอย่างไงดี เพราะถ้าเราเรียนบ้านก็เป็นความสุขของเเม่ ถ้าเราดื้อไม่อยากเรียนที่บ้าน มันจะทำให้เเม่รู้สึกเเย่รึป่าว เพราะเเม่ก็พึ่งเสียใจเรื่องน้องกับยายไป เเต่ถ้าเราเรียนที่บ้าน ต่อให้เเม่จะสุขใจเเค่ไหน เราก็ไม่มีความสุขเลย ฟังดูเเล้าเราเป็นลูกที่เเย่มากๆ เเต่เราไม่รู้จะทำยังไงเเล้วจริงๆ จะเลือกทางใดก็ต้องมีคนทุกข์ เวลาจะอ่านหนังสือก็คิดมากตลอด จะนอนก็ไม่ค่อยหลับ ช่วยเเนะนำหน่อยค่ะ
เลือกเรียนที่บ้านอยู่กับครอบครัวหรือไปเรียนที่ดีๆเเต่ห่างครอบครัวดี