เรื่องมีอยู่ว่า คนที่ทำงานไปประเทศเวียดนามมาตั้งแต่วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 พอกลับมามีไข้ขึ้นสูง 39 องศา ติดอยู่ตรงด่านเข้าประเทศ(ไปคณะทัวร์ รถทัวร์) ทีมงานของคณะทัวร์ช่วยกันเช็ดตัวเป็นเวลาเกือบ 2 ชั่วโมง จนไข้ลดลงเหลือ ประมาณ 37 องศา(ทีมงานที่ไปด้วยบอกมา) จนกลับมายังที่ทำงานได้ปกติ แต่มีอาการไข มีไข้ น้ำมูกไหล มาทำงาน 2 วัน คือวันที่ 25-26 เค้าด็ได้ไปหาหมอยังโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัด แพทย์หลังจากตรวจเสร็จก็ยังไม่ได้แจ้งผล หลังจากนั้นก็ให้ไปฟังผลและเขียนในใบว่าให้หยุดพักเฝ้าดูอาการ 14 วัน (เจ้าตัวก็ยังไม่มั่นใจ เลยไปตรวจโรงพยาบาลเอกชน แพทย์บอกว่าเป็นไข้หวัดใหญ่ สายพันธ์ A) หลังจากนั้น เค้าก็ไม่ได้หยุดพัก แถมยังขยันมาแต่เช้า กลับช้ากว่าตอนตัวเองปกติอีก พฤติกรรม ใส่แมสบ้าง ไม่ใส่บ้าง พูดและคุยเปิดแมส พอเริ่มมีการไอ ครั้งแรก สองครั้งแรกไม่ปิดแมส พอไอครั้งที่สามถึงปิดแมส
ใส่แมสได้ อาทิตย์กว่าๆก็ไม่ใส่แมส บอกว่าตัวเองอาการดีขึ้นแล้ว ตัวเองหายแล้ว จากวันนั้นถึงวันนี้ เค้ายังมีอาการไออยู่บ้าง ตอนนี้ที่ผมและน้องๆพี่ๆผมทำได้คือ ทุกคนใส่แมสหมด ยกเว้นเจ้าตัวที่ก็ยังไม่ใส่อยู่ดี แถมซ้ำร้าย ผมบอกให้เค้าไปตรวจ เจ้าตัวเถียงเสียงแข็งว่าเลยเวลามา ยี่สิบกว่าวันแล้วพี่(ผมมองหน้าแล้วบอกไปว่า ดาราบางคนเกือบ สามสิบวันโน้นกว่าจะมีอาการนะ) แล้วผมก็มองหน้า ตาขวาง
ผมผิดมั้ยครับที่ผมต้องกลัว และที่สำคัญ ผมต้องเลี้ยงลูกผมที่มีอายุเพียง 7 เดือนกว่า ที่เค้ายังพูดไม่ได้ จะเรียกคำว่าพ่อซักคำก็ยังไม่ได้ยินจากปากเค้า ถ้าผมติด หรือผมเป็น แล้วลูกผมก็อาจจะมีโอกาสติดผมได้เช่นกัน ถ้าเค้าเจ็บ เค้าปวด เค้าหายใจไม่ออก เค้าจะบอกผมได้ยังไง ตัวเองก็สงสาน แต่สงสานลูกมากกว่า ทำไมต้องมาเกิดในช่วงเวลาที่วิกฤติแบบนี้
ผมควรทำไงครับ อาชีพผมนั้นที่นี่ที่เดียวที่ไม่หยุด(ที่อื่นๆทั่วประเทศไทยเค้าสั่งหยุดหมดแล้วครับ)ถ้าคุณยังไม่หยุด ยังให้ผมต้องไปทำงานต่ออีก ผมว่าไม่ช้าลูกผมก็จะยิ่งมีโอกาสติดมาขึ้นทุกทีทุกที........วันนี้เวลา 20.30 น. ผมจะต้องกล่อมลูกหลับไปแล้ว แต่เกือบ 21.00 น. ลูกผมยังไม่หลับเลย หายใจไม่ออก ไอนิดนิด ตกใจมากเลยครับ หัวอกคนเป็นพ่อกลัวและกังวนไปหมดครับ...ทำอย่างไรดีครับ???
ลูกผมจะมีโอกาสติดเชื้อโควิค-19 มั้ยครับ
ใส่แมสได้ อาทิตย์กว่าๆก็ไม่ใส่แมส บอกว่าตัวเองอาการดีขึ้นแล้ว ตัวเองหายแล้ว จากวันนั้นถึงวันนี้ เค้ายังมีอาการไออยู่บ้าง ตอนนี้ที่ผมและน้องๆพี่ๆผมทำได้คือ ทุกคนใส่แมสหมด ยกเว้นเจ้าตัวที่ก็ยังไม่ใส่อยู่ดี แถมซ้ำร้าย ผมบอกให้เค้าไปตรวจ เจ้าตัวเถียงเสียงแข็งว่าเลยเวลามา ยี่สิบกว่าวันแล้วพี่(ผมมองหน้าแล้วบอกไปว่า ดาราบางคนเกือบ สามสิบวันโน้นกว่าจะมีอาการนะ) แล้วผมก็มองหน้า ตาขวาง
ผมผิดมั้ยครับที่ผมต้องกลัว และที่สำคัญ ผมต้องเลี้ยงลูกผมที่มีอายุเพียง 7 เดือนกว่า ที่เค้ายังพูดไม่ได้ จะเรียกคำว่าพ่อซักคำก็ยังไม่ได้ยินจากปากเค้า ถ้าผมติด หรือผมเป็น แล้วลูกผมก็อาจจะมีโอกาสติดผมได้เช่นกัน ถ้าเค้าเจ็บ เค้าปวด เค้าหายใจไม่ออก เค้าจะบอกผมได้ยังไง ตัวเองก็สงสาน แต่สงสานลูกมากกว่า ทำไมต้องมาเกิดในช่วงเวลาที่วิกฤติแบบนี้
ผมควรทำไงครับ อาชีพผมนั้นที่นี่ที่เดียวที่ไม่หยุด(ที่อื่นๆทั่วประเทศไทยเค้าสั่งหยุดหมดแล้วครับ)ถ้าคุณยังไม่หยุด ยังให้ผมต้องไปทำงานต่ออีก ผมว่าไม่ช้าลูกผมก็จะยิ่งมีโอกาสติดมาขึ้นทุกทีทุกที........วันนี้เวลา 20.30 น. ผมจะต้องกล่อมลูกหลับไปแล้ว แต่เกือบ 21.00 น. ลูกผมยังไม่หลับเลย หายใจไม่ออก ไอนิดนิด ตกใจมากเลยครับ หัวอกคนเป็นพ่อกลัวและกังวนไปหมดครับ...ทำอย่างไรดีครับ???