ผมจบ ปวส. ไฟฟ้า-กำลัง
ครับผม ผมเด็กจบใหม่ แต่ผมก็นะ ผมจบผมก็ไม่ได้ทำงานตามสายที่เรียนตลอดเกือบ 1 ปี ผมใช้เวลาช่วยแม่ทำสิ่งต่างๆ แม่อยากขายนู้นขายนี่ผมก็ช่วย แล้วมันก็มีสิ่งที่แม่อยากให้ผมทำ ทำนู้นทำนี่ต่างๆ ผมก็ช่วย เรื่องไฟ้ฟ้าผมก็ได้ใช้ ต่อนู้นต่อนี่ ปีนนู้นปีนนี่ ได้หมด แล้วเกี่ยวอะไรกับการดูถูก มันเริ่มต้นจากที่ผมมาช่วยแม่นี่แหละครับ แม่ผมชอบดูถูกผม ว่าผมไม่มีประสบการณ์นู้นนี่ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ผมไม่ได้คิดจะทวงบุญคุณนะคับ ไม่เคยคิด แต่ทำไมต้องพูดกับเราแบบนี้ มันรู้สึกท้อแท้มากมาย มันน้อยใจข้างใน ในเวลาที่ช่างไฟเนี่ยมาที่บ้าน เป็นงานชิ้นใหญ่ ก็จะเปรียบเปรย ว่าเราก็จบช่างไฟมา แต่ทำงานไม่เป็น ทำงานไม่ได้ ทำนู้นไม่ได้ ทำนี่ไม่ได้ ทั้งที่เราก็เคยทำให้แม่มาก่อน ว่าเราไม่มีประสบการณ์อะไรมากมาย ใช่ครับ!!!!! ผมไม่มีประสบการณ์ แล้วมันยังไงครับ ไม่มีประสบการณ์แล้วมันเป็นยังไง ผมคนฟัง มันเหนื่อยใจมากครับ ใช่บางครั้งผมขัดใจท่าน แต่เราวิเคราะห์แล้ว ว่ามันไม่ใช่งานคนเดียวที่จะทำได้ ผมไม่ไหว ผมก็บอกไป แต่ทำไม!!!! ทำไมต้องพูดกันขนาดนี้ จะว่ากันไปถึงไหน ว่าตั้งแต่ที่มาช่วยท่าน มันท้อมากครับ จากที่เราอยากทำอะไรๆ มันกลายเป็นไม่อยากทำ ไม่มีกำลังใจ แถมเหนื่อยใจซ้ำซากอีก ผมก็ไม่รู้จะระบายกับใครยังไง
คำดูถูกจากคนอื่น มันไม่เจ็บเท่า ญาติพี่น้องตัวเองดูถูกครับ 😔😔