ขอพื้นที่ตรงนี้พูดหน่อยนะครับ
ในสถานะสมัครชิกกว่า 10 ปี

ไวรัสที่ชื่อ COVIC-19 เป็นชื่อที่ทุกคนต้องจดจำ แต่ผมเองที่เป็นส่วนหนึ่งของโลกไม่มีทางที่จะมีใครจะจดจำ

ทั้งชีวิตไม่เคยพบกับความสิ้นหวัง
ทั้งชีวิตเชื่อว่าทำดีต้องได้ดี
ทั้งชีวิตเชื่อว่าถ้าสู้จะไม่แพ้
ทั้งชีวิตเชื่อว่าสักวันของเราต้องมาถึง
ทั้งชีวิตไม่เคยเข้าใจคนหนีปัญหา

แต่วันนี้เรารู้ และเข้าใจแล้ว

ทั้งชีวิตไม่เคยต้องหยิบยืมใคร
ทั้งชีวิตไม่เคยต้องเป็นหนี้


แต่วันนี้เป็นทุกอย่าง

5 ปีที่ผ่านมาแย่ลงเรื่อยๆ แต่เราก็อดทนสู้
ประคองชีวิตประคองครอบครับเรื่อยๆมา
แต่เพียงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา สูญเสียไปไม่น้อย. รายได้ไม่มี มีหนี้ต้องจ่าย เมียเอ่ยลูกเอ่ย ยังไม่รู้ เพราะเราเองแบกไว้อยู่ ใครพูดไว้อยู่เมืองไทยไม่อดตาย แต่วันนี้ไม่แน่ใจ. วันนี้  พรุ้งนี้ เดือนนี้ จะเอาเงินไหน มาใช้จ่ายในครอบครัว. ขายทุกอย่างที่ขายได้ในบ้านไปเกือบหมดแล้ว. บ้านนี้ไม่นานคงถูกยืด

ผมเหนื่อยแล้ว โชคไม่เข้าข้างผมบ้างเลย
ผมต้องต่อไปอย่างไรดีครับ