เมื่อไม่นานมานี้ ได้มีผู้หญิงคนนึง ทักFacebookมาหาผม
ซึ่งหมายถึงเขาทักมาจีบ นั้นแหละ ผู้หญิงที่ผมคุยด้วยเขาทักมาคนแรก
แล้วก็อีกคนก็ทักมาอีก ซึ่งผมให้สิทธิคนแรก
ผมไม่ได้หลอนะ แต่ผมให้สิทธิคนมาก่อนเสมอ
แล้วเราก็เริ่มคุยกันตั้งแต่นั้นมา พอคุยกันได้ซักพักเราลองมาคบเป็นแฟนกัน ซึ่งผมก็มันใจและคบกับเธอตลอดไป รักเธอ แต่ผมคิดผิด
แล้วอยู่มาวันนึงเขาก็ขอมานอนห้องผม ซึ่งที่จริงผมไม่อยากให้เขามาหรอกเพราะมันไม่ดี อันนี้พูดจริง ๆ ถึงผมจะนิสัยไม่ค่อยดี แต่ก็ค่อนข้างดีนะ ไม่ได้เอาดีเข้าตัว แต่ผมก็รู้อันไหนควรทำ อันไหนไม่ควรทำ ซึ่งผมก็คิดในใจไว้แล้วแหละว่าคนนี้ไม่ธรรมดา เซ้นซ์ ผมมันบอก
แต่ก็เป็นไปตามอย่างที่ผมคิด เขามาห้องผมครั้งแรก เราก็ได้มีอะไรกันซึ่งผู้หญิงเป็นฝ่ายเข้าหา แล้วหลังจากนั้นเขาก็เข้ามาอยู่ห้องผมตลอด อยู่กินกับผม ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดอะไร
ซึ่งอันที่จริงผมเคยทำเขาร้องไห้ ผมเป็นคนเส้นประสาทไว ใครแตะหัวไม่ได้ นิดหน่อยมือมันก็ลั่นไปตีใส่ขาผู้หญิงจนร้องไห้แต่นิสัยจริง ๆผม ไม่ชอบเห็นผู้หญิงโดนทำร้ายนะ แต่อันนี้มันควบคุมไม่ได้จริง ๆ
เราเคยทะเลาะกัน เขาก็หนีกลับห้องเธอผมก็ตามไปง้อ ถึง 2 ครั้งกับ
อีแค่ทะเลาะกันเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อันที่จริงผมก็เป็นคนง้อคนไม่ค่อยเป็นแหละ และวันนึงผมได้ไปแอบเห็นเขาไปคุยกับชายอื่น ผมก็ถามว่านี้ใครเขาก็บอกผมตรงว่าคนนี้ทักมาจีบ แล้วเขาก็คุยต่อ นึงผมเป็นคนที่จะมพูดนะ ให้คิดเอาเองซึ่งผมเคยบอกกับเขาว่าขอให้หยุดคุยได้ไหม แต่เขาไม่หยุด หลายคนซะด้วย ผ่านมาแล้วคนแล้วคนเล่าผมก็บอกเขาหลายครั้งมากจนความรู้สึกต่าง ๆจากรักมันก็กลายเป็นความเย็นชา ซึ่งต่อมาเขาก็ได้ไปฝึกงาน นะที่ ที่นึง
การสนทนาของเรา ก็เริ่มน้อยลง และจนผมได้รู้ว่าได้มีคนมาบอกชอบเธอ ซึ่งผมก็ได้บอกให้เขาหยุด คุยกับผู้ชายคนนนั้น แถมยังเอารูปมาให้ดูด้วย แล้วอยู่มาวันนึง ซึ่งผมได้โทรไปหาเขา แต่มันติดสายเข้าอยู่ ผมก็เลยได้รู้ว่าเขาคุยกับคนอื่น ผมก็ได้ถามว่าโทรคุยกับใคร เขาก็บ่ายเบี่ยง
ซึ่งไม่ใช่ คุยกับพ่อแม่ แน่นอน แล้วเมื่อถึงวันนึงเราได้ทะเลาะกัน
ผมเลยตัดสินใจที่จะเดินออกจากชีวิตเธอทันที แบบไม่คิดเลย ออกมาไม่คุย ไม่ตอบ ไม่รับสาย ไม่เจอหน้า แบบหายไปเลย เพื่อจะให้เธอได้รู้ว่าสิ่งที่มีค่า สิ่งที่คอยดูแลเธอตลอด มันได้จากไปไม่หวนกลับคืนมา
และขออย่าได้เจอกันอีกเลย และให้เธอได้รู้สึกเสียใจไปตลอดชีวิต
ลิมิตรความรู้สึกของคนเรามันก็มีขีดจำกัดนะ
เพราะผมเคยคุยหลายรอบแล้วว่า สิ่งที่ผมเกลียดในชีวิตมากที่สุดที่ไม่อยากให้เกิดไม่อยากได้ยิน คือ คำว่าก็แล้วแต่ กับการที่นอกใจ คุยกับคนอื่นทั้ง ๆ ที่ยังเป็นแฟนกัน มันไม่ได้เท่เลยนะเว้ยกับการคุยทีหลายๆคน
มันเหมือนเด็กน้อยขาดความอบอุ่น
คิดจะคบใครก็ขอให้ชัดเจน
ก็ฝากถึงหลายๆคนที่คนคุยเยอะๆนะครับ ถ้าวันนึงคนที่รักคุณอยู่หมดความรู้สึกรักแล้ว เขาจะเดินออกจากชีวิตคุณทันที โดยไม่เสียใจ ไม่อาลัยอาวรณ์ เขาอาจจะดีใจด้วยซ้ำที่ได้ออกมา
สุดท้าย ท้ายสุด
อยากจะบอกว่า คิดจะรักใครควรซื่อสัตย์กับเขา อย่าคิดนอกใจ มั่นคงในความรัก เคารพซึ่งกันและกันชีวิตจะได้มีความสุข
คิดยังไงกับคนหลายใจ แล้วผมคิดถูกใช่ไหมที่เลือกเดินออกมา
ซึ่งหมายถึงเขาทักมาจีบ นั้นแหละ ผู้หญิงที่ผมคุยด้วยเขาทักมาคนแรก
แล้วก็อีกคนก็ทักมาอีก ซึ่งผมให้สิทธิคนแรก
ผมไม่ได้หลอนะ แต่ผมให้สิทธิคนมาก่อนเสมอ
แล้วเราก็เริ่มคุยกันตั้งแต่นั้นมา พอคุยกันได้ซักพักเราลองมาคบเป็นแฟนกัน ซึ่งผมก็มันใจและคบกับเธอตลอดไป รักเธอ แต่ผมคิดผิด
แล้วอยู่มาวันนึงเขาก็ขอมานอนห้องผม ซึ่งที่จริงผมไม่อยากให้เขามาหรอกเพราะมันไม่ดี อันนี้พูดจริง ๆ ถึงผมจะนิสัยไม่ค่อยดี แต่ก็ค่อนข้างดีนะ ไม่ได้เอาดีเข้าตัว แต่ผมก็รู้อันไหนควรทำ อันไหนไม่ควรทำ ซึ่งผมก็คิดในใจไว้แล้วแหละว่าคนนี้ไม่ธรรมดา เซ้นซ์ ผมมันบอก
แต่ก็เป็นไปตามอย่างที่ผมคิด เขามาห้องผมครั้งแรก เราก็ได้มีอะไรกันซึ่งผู้หญิงเป็นฝ่ายเข้าหา แล้วหลังจากนั้นเขาก็เข้ามาอยู่ห้องผมตลอด อยู่กินกับผม ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดอะไร
ซึ่งอันที่จริงผมเคยทำเขาร้องไห้ ผมเป็นคนเส้นประสาทไว ใครแตะหัวไม่ได้ นิดหน่อยมือมันก็ลั่นไปตีใส่ขาผู้หญิงจนร้องไห้แต่นิสัยจริง ๆผม ไม่ชอบเห็นผู้หญิงโดนทำร้ายนะ แต่อันนี้มันควบคุมไม่ได้จริง ๆ
เราเคยทะเลาะกัน เขาก็หนีกลับห้องเธอผมก็ตามไปง้อ ถึง 2 ครั้งกับ
อีแค่ทะเลาะกันเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อันที่จริงผมก็เป็นคนง้อคนไม่ค่อยเป็นแหละ และวันนึงผมได้ไปแอบเห็นเขาไปคุยกับชายอื่น ผมก็ถามว่านี้ใครเขาก็บอกผมตรงว่าคนนี้ทักมาจีบ แล้วเขาก็คุยต่อ นึงผมเป็นคนที่จะมพูดนะ ให้คิดเอาเองซึ่งผมเคยบอกกับเขาว่าขอให้หยุดคุยได้ไหม แต่เขาไม่หยุด หลายคนซะด้วย ผ่านมาแล้วคนแล้วคนเล่าผมก็บอกเขาหลายครั้งมากจนความรู้สึกต่าง ๆจากรักมันก็กลายเป็นความเย็นชา ซึ่งต่อมาเขาก็ได้ไปฝึกงาน นะที่ ที่นึง
การสนทนาของเรา ก็เริ่มน้อยลง และจนผมได้รู้ว่าได้มีคนมาบอกชอบเธอ ซึ่งผมก็ได้บอกให้เขาหยุด คุยกับผู้ชายคนนนั้น แถมยังเอารูปมาให้ดูด้วย แล้วอยู่มาวันนึง ซึ่งผมได้โทรไปหาเขา แต่มันติดสายเข้าอยู่ ผมก็เลยได้รู้ว่าเขาคุยกับคนอื่น ผมก็ได้ถามว่าโทรคุยกับใคร เขาก็บ่ายเบี่ยง
ซึ่งไม่ใช่ คุยกับพ่อแม่ แน่นอน แล้วเมื่อถึงวันนึงเราได้ทะเลาะกัน
ผมเลยตัดสินใจที่จะเดินออกจากชีวิตเธอทันที แบบไม่คิดเลย ออกมาไม่คุย ไม่ตอบ ไม่รับสาย ไม่เจอหน้า แบบหายไปเลย เพื่อจะให้เธอได้รู้ว่าสิ่งที่มีค่า สิ่งที่คอยดูแลเธอตลอด มันได้จากไปไม่หวนกลับคืนมา
และขออย่าได้เจอกันอีกเลย และให้เธอได้รู้สึกเสียใจไปตลอดชีวิต
ลิมิตรความรู้สึกของคนเรามันก็มีขีดจำกัดนะ
เพราะผมเคยคุยหลายรอบแล้วว่า สิ่งที่ผมเกลียดในชีวิตมากที่สุดที่ไม่อยากให้เกิดไม่อยากได้ยิน คือ คำว่าก็แล้วแต่ กับการที่นอกใจ คุยกับคนอื่นทั้ง ๆ ที่ยังเป็นแฟนกัน มันไม่ได้เท่เลยนะเว้ยกับการคุยทีหลายๆคน
มันเหมือนเด็กน้อยขาดความอบอุ่น
คิดจะคบใครก็ขอให้ชัดเจน
ก็ฝากถึงหลายๆคนที่คนคุยเยอะๆนะครับ ถ้าวันนึงคนที่รักคุณอยู่หมดความรู้สึกรักแล้ว เขาจะเดินออกจากชีวิตคุณทันที โดยไม่เสียใจ ไม่อาลัยอาวรณ์ เขาอาจจะดีใจด้วยซ้ำที่ได้ออกมา
สุดท้าย ท้ายสุด
อยากจะบอกว่า คิดจะรักใครควรซื่อสัตย์กับเขา อย่าคิดนอกใจ มั่นคงในความรัก เคารพซึ่งกันและกันชีวิตจะได้มีความสุข