เป็นคนครอบครัวไม่สมบูรณ์พ่อเเม่ต่างมีคนใหม่ต่างคนต่างอยู่เราอยู่กับเเม่ซึ่งตอนนี้เเม่ก็มีสามีใหม่ส่วนพ่อก็มีภรรยาใหม่เเล้วพร้อมด้วยลูกอีกคนนึงเราอยู่กับเเม่ทุกวันพ่อเลี้ยงก็อยู่ด้วยเราไม่ค่อยชอบขี้หน้าพ่อเลี้ยงสักเท่าไหร่เเต่เดี่ยวนี้พ่อเลี้ยงกับเเม่มีเรื่องทะเลาะกันเวลาที่ให้ระยะกลับบ้านไปคิดว่าจะทำไงต่อจะอยู่หรือไปเหมือนกับพ่อเลี้ยงเบื่อเเม่ ช่วงนี้เเม่เลยเครียดสะสมเราเป็นห่วงเเม่นะเเต่เเม่คิดเเต่เรื่องตัวเองเเม่ไม่ฟังความคิดเห็นของเราตอนนี้เราขึ้นม.6เราต้องติวตอนเย็นเเม่ยังไม่สนใจอะไรเลยเราปรึกษาอะไรเเม่ก็เอาเเต่โวยวายบอกเหนื่อยๆเรามีเเค่เเม่กับพ่อที่เป็นกำลังใจพ่อเขาก็ทำงานอยู่ไกลกันเรากลัวปรึกษาละทำพ่อเครียดกลัวพ่อเป็นห่วงเลยเลือกปรึกษาเเม่เเต่เเม่ไม่ยอมรับฟังอะไรสักอย่างเเม้กระทั่งอนาคตลูกเเม่ก็ยังไม่สนตอนนี้เเม่คงเครียดเรื่องหย่ากับพ่อเลี้ยงเพราะทำใจไม่ได้เราก็ให้กำลังใจเเกตลอดเเต่เเกไม่เคยคิดจะทำความเข้าใจกับความรู้สึกของลูกบ้างเลยเราบอกจะสอบมหาลัยนั้นนะนี้นะ. เเม่บอกเอามหาลัยใกล้ๆจะได้อยู่กับเเม่เเม่จะได้ไม่เหงามันเป็นไปไม่ได้ถ้าเกิดเราไม่ติดละเราก็โดนด่าอีกเเม่เป็นคนหัวรุนแรงเเม่เป็นคนที่ไม่เเคร์ใคร. เเต่เรารักเเม่เรามากนะเเต่ทำไมเวลาเครียดกลับบ้านมาทุกวันเเม่ชอบตะคอกใส่เราชอบเหมือนจะทำร้ายเราเราก็พยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองเหมือนกันเพราะถึงเถียงไปก็หมดความรู้สึกไปเเล้วกับคำพูดเเม่ของเเต่ละวันเราอยากให้เเม่ให้กำลังใจเราบ้างยิ่งเราใกล้มหาลัยเราอยากให้เเม่ให้กำลังใจไม่ใช่กละบบ้านมามาด่ามาว่าเราตะคอกใส่เรา.  เอาจริงเราก็เสียความรู้สึกมานานเเล้วไม่รู้จะทำไงถึงจะมีกำลังใจขึ้นมาอีกครั้ง  เราเคยเปิดอกคุยกับเเม่นะเเม่บอกอย่ามาสั่งสอนไม่ชอบเราบอกว่าเราไม่ได้สั่งสอนเเต่เราเเค่เเบบเตือนมาพูดว่าอึดอัดใจเสียกำลังใจที่เเม่ไม่ใส่ใจความรู้สึกเรา. เเม่บอกไร้สาระ