คือเราอยากอ่านประสบการณ์ความรักของแต่ละคนอะค่ะ ว่าผ่านคนแบบไหนมาบ้าง
เรื่องของเรามันเด็กน้อยๆมากๆค่ะถ้าย้อนกลับไป
ส่วนตัวตอนมัธยมเราได้รู้จักกับเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง รู้จักกันตอนปฐมนิเทศ ซึ่งเราพึ่งย้ายมาโรงเรียนนี้ แต่เขาไม่ได้อยู่ห้องเดียวกับเรา เขาไม่ได้เริ่มจากการที่อยากเป็นเพื่อนกับเราค่ะ เขาข้ามไปอยากเป็นเจ้าของของเรา ซึ่งตอนนั้นเราเองก็ยังเด็กกันทั้งคู่ พอเราได้คุยถูกปากถูกคอกัน เราเลยคุยกันเรื่อยๆค่ะ ประมาณ 1 เดือนเศษๆ แล้วเขาก็ขอคบเรา แล้วเราก็ตอบตกลงไป มันดีๆมากๆ และเราคบกันเรื่อยๆ จนเข้าเดือน ที่ 5 เรารู้สึกว่าเราเปลี่ยนไป แบบว่ารู้สึกเบื่อเขาอะไรแบบนี้อะค่ะ ส่วนเขาก็แบบเฉยๆ ดูเหมือมมันจางลงเรื่อยๆ จนถึงวันที่เราทั้งคู่ทนความอึดอัดไม่ไหวเลยเลิกกันค่ะ แล้วเราก็บล็อคเฟสไอจีเขา เพราะเราไม่อยากเห็นอะไรเกี่ยวกับเขาแล้ว เราบล็อคแค่ 1 อาทิตย์ หลังจากนั้นก็ปลดบล็อค พอเวลาผ่านไปประมาณ 2-3 เดือน เขาแอดเฟสเรามา เราก็รับ แล้วเขาก็ทักมาคุยเล่นด้วยเหมือนเราทั้งสองยังคเป็นคนที่รักกันอยู่ จนเราคุยกันยาวประมาณ 2 เดือน (เรายังไม่หมดรักเขานะคะ แบบว่ายังไม่ลืมอะค่ะ) เราเห็นว่ามีรุ่นน้องคนหนึ่งแอบชอบเขา แล้วเขาก็คุยกับน้องคนนั้นด้วย เราก็เลยตัดสินใจหนีห่างอีกรอบ แต่ผ่านไปไม่ถึงอาทิตย์ เขาก็ทักไอจีเรามา รอบนี้เราคุยกันนานพอๆกับรอบที่แล้ว และแล้วเขาก็ขอคืนดีเรา แต่เราปฏิเสธไปเพราะว่าดูเหมือนเขาไม่ได้รักหรืออะไีรกับเราเลย ซึ่งตอนนั้นเราทั้งสองแลกรหัสเฟสกัน เราเห็นแชททุกอย่าง เขากลับไปคุยกับคนเก่าของเขาประมาณ 2 คน แล้วยังคุยกับน้องที่ชอบเขาด้วย (คุยในไอจี) เรารู้สึกแบบ ทำไมเขาทำกับเราแบบนี้ คือในตอนที่เขาคุยกับเรา เขาก็คุยกับอีกหลายๆคนไปพร้อมๆกัน และบอกคิดถึงนู้นนี่นั่นไปพร้อมๆกัน เราก็เลยไม่พอใจ แล้วเราก็จางหายไปอีกรอบ 55555555 เด็กน้อยมากๆ เราหยุดตอบแชทเขาหรือ 2-3 วันตอบทีหนึ่ง พอเขารู้เขาก็เลิกทักค่ะ Unfollow Ig เราด้วย และ และ และ มาถึงครั้งที่ 3 (ยังไม่หมด 55555) อยู่ๆเขาก็ follow เรามา แล้วเราก็รับ เขาทักมาอีกตามเคยค่ะ TT เราสับสนมากๆ แต่ไม่อยากถามว่าคิดจะทำอะไร เขาขอคืนดีเราอีกรอบค่ะ คราวนี้เราเปิดประเด็นทุกเรื่องที่อยากรู้ เขาก็ตอบเราหมด พอเราถามว่าทำไมถึงอยากให้เรากลับไป เขาบอกกับเราว่าอยากเปลี่ยนตัวเองให้ดีกว่านี้ ซึ่งตอนนั้นเราไม่หวังอะไรในตัวเขาแล้ว แบบว่ายังรักแต่มันไม่ถึงกับอยากให้กลับมาคบกัน เราเลยปฏิเสธไปแล้วเขาก็บอกกับเราว่า “โอเคแกจะไม่กลับก็ไม่เป็นไรเราเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากๆก็ได้ เนาะ” เป็น เพื่อน สนิท!!!!!!! อมก. สรุปนายไม่อยากให้เรากลับไปตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เราตอบโอเคๆไป พอคุยกันได้ 1-2 เดือนเราเริ่มไม่โอเค เพราะแบบในหัวมันตีกันไม่หยุดเลย แบบว่าอีกใจหนึ่งถ้ากลับไปอะไรๆน่าจะดีกว่านี้ เราสองคนอาจจะทำได้ดีกว่าที่ผ่านมา แต่อีกใจหนึ่งอยู่แบบนี้แหละดีแล้ว ซึ่งมัน 50 50 มากๆ เราเลยทำตัวห่าง (เด็กน้อยปัญญาอ่อนมาก 555555) แล้วจู่ๆเขาก็ถามเราว่า “แกเกลียดเราใช่มั้ย” ซึ่งก่อนหน้านี้ตอนที่เราปฏิเสธไม่กลับไป เขาบอกกับเราย้ำๆว่าอย่าเกลียดเขาเลยนะ เราก็ตอบโอเค ไม่เกลียด แต่แล้วพอเขาถามเราแบบนี้เราก็เลยตอบไปว่าเกลียด ด้วยความที่ตอนนั้นเราเป็นเมนส์บวกกับความห่างของเรากับเขา แล้วก็ทะเลาะกีบเพื่อน เหมือนเราเอาทุกอย่างมาลงที่เขา แล้วหลังจากนั้นเขาก็ตอบแค่ “โอเค” แล้วเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย (จนตอนนี้ประมาณ 1-2 เดือนแล้ว)
เรื่องนี้มันทำให้เรารู้ตัวเองหลายๆอย่างเช่น
เรามักจะทำอะไรโดยไม่คิดให้ดี ไม่ไตร่ตรองให้ดีจนเกิดเหตุการณ์ที่ไม่อยากให้เกิด คิดว่าเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองแล้ว แต่มันกลับไม่ใช่ ทำให้เรามาเสียใจทีหลัง มันแย่ๆมากๆเลยนะ เสี้ยววินาทีเดียวก็อาจจะทำให้เราเสียใจไปตลอดได้ถ้าเราเลือกเส้นทางที่ผิด จนตอนนี้เรายังอยากจะทักไปขอโทษมากๆเลยค่ะ แต่เราไม่กล้าพอ TT รู้สึกผิดมหันต์มาก มันหดหู่ สงสาร เขาไปหมด แงงงงงง
ยังไงก็ยังอยากอ่านเรื่องราวของชาว Pantip อยู่นะคะ อิอิ ส่วนอันนี้เป็นรักครั้งแรกของเราเองค่ะ 5555555
ถ้าพิมพ์ผิดหรืออะไรขอโทษด้วยนะคะ ตอนนี้คือบ่ไหวแล้ววว ตาลายมาก มันไม่มีแก่นสาระอะไรเลย ความสัมพันธ์ยืดเยื้อมาก 555555
เล่าประสบการณ์ความรักให้อ่านหน่อยค่ะ ?
เรื่องของเรามันเด็กน้อยๆมากๆค่ะถ้าย้อนกลับไป
ส่วนตัวตอนมัธยมเราได้รู้จักกับเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง รู้จักกันตอนปฐมนิเทศ ซึ่งเราพึ่งย้ายมาโรงเรียนนี้ แต่เขาไม่ได้อยู่ห้องเดียวกับเรา เขาไม่ได้เริ่มจากการที่อยากเป็นเพื่อนกับเราค่ะ เขาข้ามไปอยากเป็นเจ้าของของเรา ซึ่งตอนนั้นเราเองก็ยังเด็กกันทั้งคู่ พอเราได้คุยถูกปากถูกคอกัน เราเลยคุยกันเรื่อยๆค่ะ ประมาณ 1 เดือนเศษๆ แล้วเขาก็ขอคบเรา แล้วเราก็ตอบตกลงไป มันดีๆมากๆ และเราคบกันเรื่อยๆ จนเข้าเดือน ที่ 5 เรารู้สึกว่าเราเปลี่ยนไป แบบว่ารู้สึกเบื่อเขาอะไรแบบนี้อะค่ะ ส่วนเขาก็แบบเฉยๆ ดูเหมือมมันจางลงเรื่อยๆ จนถึงวันที่เราทั้งคู่ทนความอึดอัดไม่ไหวเลยเลิกกันค่ะ แล้วเราก็บล็อคเฟสไอจีเขา เพราะเราไม่อยากเห็นอะไรเกี่ยวกับเขาแล้ว เราบล็อคแค่ 1 อาทิตย์ หลังจากนั้นก็ปลดบล็อค พอเวลาผ่านไปประมาณ 2-3 เดือน เขาแอดเฟสเรามา เราก็รับ แล้วเขาก็ทักมาคุยเล่นด้วยเหมือนเราทั้งสองยังคเป็นคนที่รักกันอยู่ จนเราคุยกันยาวประมาณ 2 เดือน (เรายังไม่หมดรักเขานะคะ แบบว่ายังไม่ลืมอะค่ะ) เราเห็นว่ามีรุ่นน้องคนหนึ่งแอบชอบเขา แล้วเขาก็คุยกับน้องคนนั้นด้วย เราก็เลยตัดสินใจหนีห่างอีกรอบ แต่ผ่านไปไม่ถึงอาทิตย์ เขาก็ทักไอจีเรามา รอบนี้เราคุยกันนานพอๆกับรอบที่แล้ว และแล้วเขาก็ขอคืนดีเรา แต่เราปฏิเสธไปเพราะว่าดูเหมือนเขาไม่ได้รักหรืออะไีรกับเราเลย ซึ่งตอนนั้นเราทั้งสองแลกรหัสเฟสกัน เราเห็นแชททุกอย่าง เขากลับไปคุยกับคนเก่าของเขาประมาณ 2 คน แล้วยังคุยกับน้องที่ชอบเขาด้วย (คุยในไอจี) เรารู้สึกแบบ ทำไมเขาทำกับเราแบบนี้ คือในตอนที่เขาคุยกับเรา เขาก็คุยกับอีกหลายๆคนไปพร้อมๆกัน และบอกคิดถึงนู้นนี่นั่นไปพร้อมๆกัน เราก็เลยไม่พอใจ แล้วเราก็จางหายไปอีกรอบ 55555555 เด็กน้อยมากๆ เราหยุดตอบแชทเขาหรือ 2-3 วันตอบทีหนึ่ง พอเขารู้เขาก็เลิกทักค่ะ Unfollow Ig เราด้วย และ และ และ มาถึงครั้งที่ 3 (ยังไม่หมด 55555) อยู่ๆเขาก็ follow เรามา แล้วเราก็รับ เขาทักมาอีกตามเคยค่ะ TT เราสับสนมากๆ แต่ไม่อยากถามว่าคิดจะทำอะไร เขาขอคืนดีเราอีกรอบค่ะ คราวนี้เราเปิดประเด็นทุกเรื่องที่อยากรู้ เขาก็ตอบเราหมด พอเราถามว่าทำไมถึงอยากให้เรากลับไป เขาบอกกับเราว่าอยากเปลี่ยนตัวเองให้ดีกว่านี้ ซึ่งตอนนั้นเราไม่หวังอะไรในตัวเขาแล้ว แบบว่ายังรักแต่มันไม่ถึงกับอยากให้กลับมาคบกัน เราเลยปฏิเสธไปแล้วเขาก็บอกกับเราว่า “โอเคแกจะไม่กลับก็ไม่เป็นไรเราเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากๆก็ได้ เนาะ” เป็น เพื่อน สนิท!!!!!!! อมก. สรุปนายไม่อยากให้เรากลับไปตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เราตอบโอเคๆไป พอคุยกันได้ 1-2 เดือนเราเริ่มไม่โอเค เพราะแบบในหัวมันตีกันไม่หยุดเลย แบบว่าอีกใจหนึ่งถ้ากลับไปอะไรๆน่าจะดีกว่านี้ เราสองคนอาจจะทำได้ดีกว่าที่ผ่านมา แต่อีกใจหนึ่งอยู่แบบนี้แหละดีแล้ว ซึ่งมัน 50 50 มากๆ เราเลยทำตัวห่าง (เด็กน้อยปัญญาอ่อนมาก 555555) แล้วจู่ๆเขาก็ถามเราว่า “แกเกลียดเราใช่มั้ย” ซึ่งก่อนหน้านี้ตอนที่เราปฏิเสธไม่กลับไป เขาบอกกับเราย้ำๆว่าอย่าเกลียดเขาเลยนะ เราก็ตอบโอเค ไม่เกลียด แต่แล้วพอเขาถามเราแบบนี้เราก็เลยตอบไปว่าเกลียด ด้วยความที่ตอนนั้นเราเป็นเมนส์บวกกับความห่างของเรากับเขา แล้วก็ทะเลาะกีบเพื่อน เหมือนเราเอาทุกอย่างมาลงที่เขา แล้วหลังจากนั้นเขาก็ตอบแค่ “โอเค” แล้วเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย (จนตอนนี้ประมาณ 1-2 เดือนแล้ว)
เรื่องนี้มันทำให้เรารู้ตัวเองหลายๆอย่างเช่น
เรามักจะทำอะไรโดยไม่คิดให้ดี ไม่ไตร่ตรองให้ดีจนเกิดเหตุการณ์ที่ไม่อยากให้เกิด คิดว่าเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองแล้ว แต่มันกลับไม่ใช่ ทำให้เรามาเสียใจทีหลัง มันแย่ๆมากๆเลยนะ เสี้ยววินาทีเดียวก็อาจจะทำให้เราเสียใจไปตลอดได้ถ้าเราเลือกเส้นทางที่ผิด จนตอนนี้เรายังอยากจะทักไปขอโทษมากๆเลยค่ะ แต่เราไม่กล้าพอ TT รู้สึกผิดมหันต์มาก มันหดหู่ สงสาร เขาไปหมด แงงงงงง
ยังไงก็ยังอยากอ่านเรื่องราวของชาว Pantip อยู่นะคะ อิอิ ส่วนอันนี้เป็นรักครั้งแรกของเราเองค่ะ 5555555
ถ้าพิมพ์ผิดหรืออะไรขอโทษด้วยนะคะ ตอนนี้คือบ่ไหวแล้ววว ตาลายมาก มันไม่มีแก่นสาระอะไรเลย ความสัมพันธ์ยืดเยื้อมาก 555555