จุดจบของผม

ทุกคนก็เคยได้ยินกระทู้ของผมมาบ้างแล้วนะครับ ว่าผมเป็นคนเลวแค่ไหน ตอนนี้ผมเลิกกับแฟนมาได้หลายวันแล้วครับ ผมทำตามใจตัวเอง เพื่อจะมาลุยกับน้องคนนั้นต่อ เเต่เหตุการณ์ไม่เป็นไปตามคาดครับ วันหนึ่ง ผมไปดูหนังกับน้องที่ผมคุยอยู่ ผมไปเจอน้องชายของผมที่สนิทกัน มีอะไรก็ช่วยเหลือกัน น้องเขาไม่มีเงินเติมน้ำมัน ผมก็เติม น้องไม่มีเงินกินข้าว ผมก็เลี้ยง วันนั้นผมก็ชวนน้องเขาดูด้วยเพราะเห็นว่ามาคนเดียว ก็ดูด้วยกันตามปกติ วันต่อมา น้องชายของผมก็ทักไปหาน้องที่ผมคุยอยู่ ทักไปปรึกษาเรื่องแฟนเก่า อย่างนู้นอย่างนี้ ผมอยู่กับน้องชายคนนี้บ่อย ผมเห็นพฤติกรรมแปลกๆของเขา จะจับมือถือตลอดเวลา ผมมองจอเขา ก็ค้างแชทน้องที่ผมคุยอยู่ ผมก็ไม่คิดอะไร ไม่เอะใจ วันต่อมาก็ยังคุยอยู่ ผมว่ามันเริ่มทะๆแล้ว แต่ก็ยังย่ามใจไว้ วันต่อมาผมไปดูหนังกับน้องที่ผมคุยอยู่ แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น น้องชายผมมาด้วย วันนั้นกินข้าวร้านอาหารญี่ปุ่น ผมนั่งข้างน้องชายผม ตรงข้ามน้องชายผมเป็นน้องที่ผมคุยอยู่ สองคนนั้นถ่ายกันลงสตอรี่อย่างสนุก ผมก็รีบกินข้าว พอกินหมดก็วางเงินแล้วเดินไปทำใจ ผมกลับมาพร้อมจะดูหนัง ทุกอย่างปกติหมด แต่ความรู้สึกของผมมันบอกว่ามันไม่ปกติ พอดูจบก็กลับบ้านกัน ผมทักไปถามน้องที่คุยกับผมอยู่ว่า คิดยังไงกับน้องชายผม คำตอบที่ได้ก็ไม่น่าเชื่อเช่นกัน (เพื่อนของน้องที่คุยกับผมอยู่ชอบน้องชายผม และผมจะสมมติให้น้องคนนี้ชื่อว่ามิ้นท์ ) น้องที่คุยกับผมอยู่ตอบผมว่า รู้แล้วนะ เพราะอะไรมิ้นท์ถึงชอบพี(น้องชายผม)

ผมได้แต่สงสัยและเจ็บใจ สองคนนั้นเพิ่งเจอกันแค่ครั้งสองครั้ง ผมตัดทั้งสองคนออกจากชีวิตและไม่เหลือใคร นี่แหละครับ จุดจบของผม