คบกันมาจะเข้า5ปี มาบ้านเราแค่ตอนสู่ขอ สู่ขอเสร็จพรุ่งนี้เช้าก็กลับเลย  มารับลูก อยู่แค่วันสองวันก็กลับเลย มารับลูก มากับเราแค่รอบเดียว  เขามาบ้านเราแค่นี้จริงๆ. เขามีปัญหากับครอบครัวเรา เขาเข้าคนยาก แต่เราอยู่บ้านเขา เป็น ปีสองปี เราชวนมาเยี่ยมลูกก็อ้างไม่มีค่ารถ ทั้งๆที่มันก็พอจะมี. เราทะเลาะกัน หนัก เค้าทำร้ายเรา เราเลยหนีกลับบ้าน หวังว่าเขาจะตามมาง้อบ้าง ไม่เลย แค่โทรง้อ เราก็ใจอ่อน แต่เขาก็ไม่มาอยู่กับเราที่นี่ ชวนมาก็ไม่มา. เขาอ้างว่าเขามีครอบครัวที่ต้องดูแล เราก็เข้าใจเขานะ แต่ทำไมเขาต้องมาคิดได้ตอนที่เขามีครอบครัวของเขาเองแล้ว ถ้าเขาอยู่ทางนั้น แล้วเมียกับลูกเขา เขาไม่สนใจเลยหรอ. เราเข้าใจที่เขา อยากแก้ไขสิ่งที่ทำผิด เขาเคยเสียป้าที่เลี้ยงมา ตอนนั้นเขาเป็นเด็กวัยรุ่น ไม่ได้เสียใจกับการจากไปของป้าเลย เขาไม่เคยจะสนใจครอบครัวเขาเลย เขาไม่กลับบ้านเป็นปีสองปี สามปี ก็มี อยู่ๆจะมา สำนึกรักบ้านเกิด ตอนที่มีลูกกับเมียแล้วนี่หรอ  เราก็อยากอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา แต่เขาไม่คิดจะ มาอยู่กับเรา (เหตุที่เราหนีมาบ้านและทำไมถึงไม่กลับไปอยู่กับเขาล่ะ เพราะเขาตีเรา ) เราจะทำยังไง ถ้าเป็นแบบนี้ มันก็เหมือนแยกกันอยู่ ถึงจะโทรคุยกันก็เถอะ เขาแชทคุยกับใคร เราก็ไม่รู้ เราไม่มีความชัดเจนอะไรสถานะเราตอนนี้ก็ไม่รู้เป็นอะไร. หัวใจความรู้สึกตอนนี้ เหมือนหมอก ควัน ฝุ่นpm 2.5โคตรจะมัวมากเลย ทำไงก็คิดอยู่ตลอด ไม่ชอบอาการแบบนี้ มันไม่เป็นอันทำการทำงาน เราต้องรอเขา เพื่อลูก หรือเราควรปล่อยเขาไป สงสารตัวเองมากที่เป็นแบบนี้ เขาก็อายุจะ30ล่ะ  ไม่เข้าใจ #ไม่รู้จะเรียกกระทู้คำถามหรือกระทู้ระบายความในใจดีนะ. แต่ก็สบาย เก็บไว้คนเดียวมันมวลท้อง  อารมณ์บ่จอย มันต้องตึ๊ดสักหน่อย เฮ้อ!!   ถ้ามีผัวแล้วชีวิตมันยากแบบนี้น่ะ ไม่มีแต่แรกคงดี. #ขอบคุณพันทิป  บางทีเราอยากเล่าให้คนอื่นฟัง แต่ไม่อยากให้เขารู้เราเป็นใคร แค่มีคนรับฟัง เรา. เราก็สบายใจ