เด็กคนหนึ่งตอนเด็กเขาอยู่กับยายตั้งแต่เกิด มีน้องชาย1คน พ่อทิ้งตั้งแต่จำความไม่ได้ แม่แต่งงานใหม่นานๆถึงกลับบ้านครั้งหนึ่ง เขาใช้ชีวิตอยู่กับยายจนเรียนถึงป.3 ยายก็เสียชีวิตลง ชีวิตเปลี่ยนแม่เขากลับมาเลี้ยงพร้อมพ่อใหม่และน้องชายต่างพ่อ1คน เขาใช้ชีวิตอยู่กับแม่ช่วงประถมก็ใช้ชีวิตเหมือนเด็กทั่วไป  พอมัธยมต้นเขาก็เข้าเรียน จบจบม.3เขาขอแม่เรียนต่อ แต่แม่ไม่อยากให้เรียนกลายเป็นปัญหาขัดแย้งกันกับแม่แต่สุดท้ายเขาตัดสินใจเรียนต่อ วันมอบตัวเขาขอร้องให้แม่พาไปมอบตัว คำตอบคือไม่ว่าง จนต้องไปขอร้องพี่สาวข้างบ้านให้พาไป ชีวิตช่วงม.ปลายของเขามีแต่ความขัดแย้ง ใช้ชีวิตอยู่ในบ้านต้องมีปากเสียงกับพ่อเลี้ยงกับแม่ตัวเอง แถมแม่ยังมีลูกน้อยเพิ่มอีก1คน การเรียนของเขาต้องหาเงินเองทุกอย่างทั้งที่มีแม่อยู่แท้ๆแต่เหมือนใช้ชีวิตคนเดียว จนวันหนึ่งมีปัญหาแม่ทุบตีจนได้หอบเสื้อผ้าไปขออาศัยอยู่กับป้าที่เป็นพี่สาวแม่ ตอนแรกป้าดีกับเขามากเขาทำงานหาเงินส่งตัวเอง แต่พออยู่ได้ไม่นานป้ากลับต้องการเงินที่เขาหามาแต่เขาไม่อยากให้เพราะค่าใช้จ่ายตัวเองก็ต้องใช้ต้องจ่าย จนป้าเริ่มพูดเหมือนไล่ว่าไม่อยากให้อยู่เพราะตอนแรกที่รับมาให้อยู่ด้วยแค่ต้องการเอาชนะแม่ ประจวบกับเวลาช่วงนั้นแม่ก็หาทางติดต่อและบอกให้กลับไปอยู่ด้วยบอกว่าถ้ากลับไปจะไม่ทำตัวแบบเดิม  ด้วยความที่คิดว่ามันจะดีขึ้น เขาก็กลับไป กลับไปอยู่ได้ไม่นาน 
พ่อเลี้ยง(สามีใหม่ของแม่)ผูกคอตัวเองเสียชีวิต  แม่เสียใจ โทษว่าความผิดนั้นเป็นเพราะลูกที่กลับมาและทำให้สามีเขาตาย เริ่มแรกมีแค่คำพูด ด้วยความที่น้องชายเขามีงานทำแม่รักน้องมาก มีวันหนึ่งที่มีปัญหาแล้วน้องชายพูดจารุนแรงและแม่มาเจอด้วยความที่พี่สาวโกรธเลยพูดให้น้องชายว่าเป็นน้องควรจะเคารพพี่ แม่ได้ยินไม่พอใจบอกว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้มาได้มาจากน้องชายทั้ง หมด พี่สาวมีแต่ทำให้แม่เสียเงิน พี่สาวเป็นเพียงแค่คนอาศัยไม่มีสิทธิ์ต่อว่าใครทั้งนั้นในบ้าน เขาเจ็บปวดแต่พูดอะไรไม่ได้ พี่สาวไม่นอมคุยกับใครในบ้านเลย แม่ของเขาไปป่าวประกาศทั่วหมู่บ้านว่าเขาไม่ดี จนสุดท้ายชีวิตม.6ของเขาที่กำลังจะเริ่มขึ้น ทำให้เขาต้องย้ายที่อยู่อีกแล้ว ทางญาติฝ่ายพ่อติดต่อเขามาบอกว่าจะรับไปอยู่ด้วย เขาตัดสินใจไปอยู่ เรื่องราวของเขามันไม่ได้ง่ายระหว่างที่เขาเรียนม.6ที่โรงเรียนเดิม แต่บ้านย่าอยู่จังหวัดใกล้เคียงที่อำเภอติดกัน เขาเรียนที่เดิม แม่เขามาที่โรงเรียนบอกว่าจะขอให้เขาลาออก เป็นช่วงเวลาที่เขารู้สึกแย่มากแม่เขาไปพูดจนครูแทบไม่ให้ความสนใจระหว่างที่อยู่บ้านย่า ด้วยความที่คนในครอบครัวย่าคือแทบไม่มีใครเรียนสูง ลูกหลานเยอะมีหน้าที่แค่ทำงานจบป.6.ม.3ไม่มีใครยินดีที่หลานของย่าคนนี้เรียนจบสูง เขาต้องทำงานทุกอย่าง รับจ้างกรีดยางต้องตื่นมาทำงานตี2ตี3เช้ามาไปเรียน วนลูปแบบนี้จนสุดท้ายเรียนจบม.6 เขาสอบติดครู ไม่มีใครเห็นด้วยที่เขาจะเรียนต่อ แต่ด้วยความดื้นด้านและฝันไกลจนสุดโต่ง เขาตัดสินใจเรียนต่อ โดยที่ไม่มีใครส่งเสียต้องหาเองทุกอย่าง มีปัญหาอะไรต้องตัดสินใจเองทุกอย่าง ต้องช่วยเหลือตัวเอง เงินไม่พอใช้เดือนชนเดือนบางเดือนต้องจับตรงนั้นมาจ่ายตรงนี้ หางานทำแต่รถไม่มี ไปไหนต้องขึ้นโดยสาร ให้เพื่อนไปส่ง สุดท้ายเขายังไม่รู้เลยว่าจะไปต่อยังไง ด้วยมีค่าใช้จ่ายต่างๆ เขาทำงานแต่มีเหตุการณ์ที่มันจำเป็น เขาเคยผ่านเหตุการณ์แย่ๆมาหลายครั้งแต่ครั้งนี้เหมือนปัญหามันสุดแก้ วอนขอความเห็นจากหลายๆท่านว่าเขาควรจะทำยังไงต่อไปดี