ชีวิตของครอบครัวจนๆแต่เรารักครอบครัว
ตอนนี้เรา อายุ21ปี มีปัญหามากมายเข้ามาในชีวิตตั้งแต่เด็กจนโตแต่เราคิดว่าเราเข้มแข็งมากพอที่จะก้าวผ่านมันไปได้ และมันก็จริงเราก้าวผ่านมันมาจน อายุ21ปี ชีวิตในวันเด็กวัยเรียนต่างๆที่เคยโดดบูลลี่บ้าง พ่อแม่ทะเลาะกันเมาบ้างตีกันบ้าง เรากับน้องสาวก็เทเซซัดไปอยู่กับญาติๆที่มีจนครบทุกคนเราโตขึ้นเรื่อยๆและยังเจออะไรเดิมๆซ้ำไปซ้ำมาจนกระทั่งเรียนจบ ม.3 เราก็บอกแม่บอกพ่อว่าเราจะไม่เรียนต่อแล้วสงสารพ่อแม่ที่ต้องมาส่งเรียนเราเลยขอออกไปทำงานเพื่อช่วยพ่อแม่ส่งน้องเรียนและในเวลาที่ผ่านไปทุกอย่างก็ยังดำเนินการปกติ พ่อแม่ก็ทะเลาะกันเหมือนเดิแยกกันอยู่บ้างแต่เราเองก็เริ่มจะชินในขณะที่ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไปจากที่เคยไปเรียนจากที่เคยอยู่บ้าน เราต้องย้ายมาอยู่กับป้าที่ปทุมธานี อายุ15ปี งานแรกที่ลงมือทำสำเร็จส่งเงินให้พ่อแม่และน้องสาวคืองานที่ปั้มแก๊สแปลกใจที่เราเหนื่อยงานและมีความสุขไปกับงานได้เห็นเงินได้จับเงินด้วยตัวเองได้เจอเพื่อนหลายประเภทมันแตกต่างจากตอนที่เรียนมากเลยแหละแต่เรามีความสุขกับงานจนเวลาผ่านไปเป็นปีก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้ต้องย้ายและเปลี่ยนงานก็หอบสังขารตัวเองไปอยู่กับแม่ได้2-3เดือนเราก็เริ่มเหนื่อยกับสิ่งที่เเม่เป็นอยู่คือเราอยู่กับเเม่ในห้องแคบๆที่สามารถพลิกตัวไปกลับได้แต่ไม่สามารถเอาเตียงที่มีขนาดแค่3ฟุตเข้ามาได้เราไม่อายและมีความสุขมากที่ได้อยู่กับแม่ แม่ไปขายของกลับมาซื้อกับข้าวมานั่งกินกันส่วนพ่อก็ขับแท็กซี่อยู่กับญาติๆทางพ่อแยกกันอยู่กับแม่เราน้องเราก็ต้องไปเรียนกับน้าที่ชัยนาท หน้าก็ไม่ได้เจอกันกับน้องเลยสิ่งที่ทำให้เราทำงานและเลิกสนใจที่พ่อแม่ทะเลาะกันก็เพราะเราไม่อยากให้น้องเป็นเด็กมีปัญหาเราอยากให้น้องรู้สึกอบอุ่นเราอยากเป็นลูกที่ดีและพี่ที่ดี แต่แล้ววันเวลาก็ล่วงเลยไปเรื่อยไปจนเรามีแฟนเราก็ทำงานกับแฟนส่งเงินให้ทางบ้านพ่อกับแม่ก็เริ่มเข้าหากันกลับมาอยู่ด้วยกันส่วนน้องเราก็ปิดเทอมก็มาหาพ่อแม่ที่กรุงเทพใช้ชีวิตกันต่อไปแบบวงจรชีวิตมนุษย์ตื่นมาไปทำงานและกลับมากินข้าวอาบน้ำนอนก็เป็นชีวิตประจำวันและในวันนึงเราก็เลิกกับแฟนก็ไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะแย่ไปส้ะหมดถึงแม้ช่วงแรกจะเสียการทรงตัวไปบ้างแต่ก็ดีขึ้นเรื่อยๆเราคบกันมา3ปีน้องเราเริ่มเรียนมัธยมปลายเราก็ยังใช้ชีวิตอยู่ดีปกติจนมาถึงวันที่น้องจะจบม.6 ที่ผ่านมาไม่ใช่เราไม่เจออุปสรรคอะไรนะเจอหนักหนาจนจะฆ่าตัวตาย2-3รอบมีคนมาเจอก่อนมีคนมาช่วยทันบ้างละคือรู้ว่าบาปรู้ว่าผิดแต่นี้อุทิศตัวไปแล้วว่าตายไปชดใช้กรรมดีกว่าชดใช้กรรมอะไรก็ไม่รู้ตอนมีชีวิตเริ่มตัดพ้อชีวิตตัวเองและเราก็นะฆ่าตัวตายไม่สำเร็จจนมันผ่านไปมันดีขึ้น แต่พอมาวันนี้ตอนนี้เราก็เริ่มกลับไปคิดเเบบเดิมแล้วเริ่มปล่อยวางทุกอย่างไว้เหมือนวันที่เราคิดจะทำอีกครั้งทั้งที่เหตุการณ์ครั้งนั้นที่ทำมันผ่านมา7-8เดือนแล้ว แต่ครั้งนี้เราเครียดกับปัญหาที่เจอเราเหนื่อยกับอะไรที่ครอบครัวไม่รับฟังและเค้าช่วยเราไม่ได้และเลือกที่จะไม่ช่วยเลย ครอบครัวเรามีภาระมากมายบางครั้งมีเงินแค่20บางครั้งมีแค่100พ่อกินเหล้าทุกวันแม่เครียดมาก็กินเหล้า ทะเลาะกันก็บอกว่าเราไม่ใช่ลูกบ้างละไล่หนีสารพัดเราก็ยังติดต่อกับน้องคือเราแยกตัวออกจากครอบครัวมาเพื่อที่จะมาทำงานสร้างชีวิตตัวเองจะได้มีบ้านมีรถใช้น้องจะได้เรียนจบมาทำงานกับเรา เราก็ใช้ชีวิตไปมีเงิน3-4หมื่นเก็บก็ให้เพื่อนยืมบ้างบางคนที่สนิทที่เค้าเคยช่วยเหลือเราเวลาเราไม่มี และเราก็เก็บสะสมเงินเราไว้เกือบแสนถือว่าประสบความสำเร็จทำงานทั้งวันเลิกงานรับจ๊อปเป็นปกติช่วงแรกๆเหนื่อยหลังๆมาเริ่มดีขึ้น จนมาวันนึงเพื่อนหรือรุ่นพี่ที่เคารพนับถือกันมาเราเคยยืมเงินเค้ามาใช้ตั้งตัวและเค้าเดือดร้อนมาพึ่งเรา เราก็ให้นะจำนวนเงิน4-5หมื่นบาทให้เค้ายืมเดือนกันยา2562แล้วเค้าก็คืนในเดือนตุลา17000บาทเราก็ให้เค้าผ่อนเพราะเราจะกลับไปหาแม่กับพ่อตอนสงกานปี2563 เราก็พูดกับรุ่นพี่เราว่าช่วยหาเงินมาคืนเราให้ได้ก่อนสงกานนะพี่เราต้องใช้เงินแล้วจะกลับไปหาครอบครัวเพราะมันเป็นสิ่งที่เราฝันมาตลอดที่จะได้อยู่ด้วยกัน4คนพ่แม่ลูกมันเป็นความฝันเดียวที่เราอยากทำเพื่อน้องสาว แล้วพี่เค้าก็โทรมาบอกขอยืมทวิตเตอร์ขายของได้ป่ะไอ้เราก็ไม่ได้สงสัยอะไรเค้าบอกยอดฟอลเราเยอะน่าจะขายได้ดีเราก็ให้ไปเพื่อที่เค้าจะหาตังคืนเรา และพี่เค้าก็หาเงินมาคืนเราจริงๆโอนเข้าบัญชีเรา2-3ครั้ง 5000-4000-2500บ้าง แล้วมีวันนึงโทรมาบอกเอาเข้าบัญชีเราไม่ได้บอกว่ามันมีปัญหารึป่าวเราก็เลยงงว่ามันเป็นอะไร ก็ไม่ได้สงสัยมีรุ่นพี่มีก็เลยบอกเค้าว่าพี่ๆหนูยืมเลขบัญชีหน่อยเพื่อนจะโอนเงินคืนอะพี่เค้าก็ให้มารุ่นพี่ที่เค้าคิดเงินเค้าก็โอนมาเราก็โอเคได้เงินคืนก็ไม่ได้ใส่ใจหรือมานั่งวิเคราะห์อะไร เวลาผ่านไปมันก็โอนเข้าของรุ่นพี่เราคนเดิมบอกแอพเรามีปัญหา เราเลยไม่ไหวละเรางง จนเราโมโหบอกไปว่าพอแล้วหยุดก่อน เพราะเวลามันโอนไปหารุ่นพี่เรา พี่เค้าต้องโอนมาหาเราอีกทีมันรบกวนเค้าบ่อยเกินไปเราเลยบอกเอาไว้ก่อนอยู่ไหนค่อยเอาเงินสดมาให้ เราเลยรู้สึกแปลกใจแหละและก็นอนตื่นเช้ามาปัญหาก็มาเยือนถึงขั้นช็อคกับสิ่งที่เกิดขึ้นเราเคยให้เค้าโอนผ่านเพื่อน1คนรุ่นพี่1คน และปัญหาก็มาจนได้ทั้ง2คนทักมาหาเราว่า ให้เอาเงินไปคืนเค้าที่โอนมาทั้งหมด เราก็งงอ้าวเงินอะไรทำไมต้องคืนด้วยวะเราเลยไปคุยคือไอ้รุ่นพี่ที่หาเงินมาคืนเราโดยขอใช้ทวิตเตอร์เราในการขายของเมื่อเราให้ทวิตเตอร์เค้าไปเราก็ไม่รู้จะเข้าไปส่องทำไม ไม่ได้คิดล่วงหน้าว่าจะเกิดอะไรขึ้น จนมันเกิดขึ้นคือเอาทวิตเตอร์เราไปแอบอ้างขายของโทรศัพท์บ้างละรองเท้าบ้างละช่วงเเรกโอนเข้าบัญชีเราโดยตรงเลยแต่ช่วงหลังโอนมาไม่ได้เพราะชื่อเราติดเเบล็คลิชว่าเป็นคนโกงนี่ก็ไม่ได้เช็คอะไรก็ไม่รู้ตัว มันเลยขอให้เราหาเลขบัญชีอื่นเนาะเราไม่รู้คิดแค่อยากได้เงินคืนก็สกิดรุ่นพี่ข้างๆ เห้อเป็นไงละผู้เสียหายที่โอนเงินมาเค้ามาตามคืนเพราะเค้าไม่ได้สินค้า จนเราต้องเสียเพื่อนเพราะเพื่อนก็ไม่ฟังเราเค้าบอกเค้าเดือดร้อนเราก็หาเงินมาคืนลูกค้าที่โอนให้เพื่อน ส่วนตอนนี้มาตกที่รุ่นพี่คนนี้ที่เราให้เค้าโอนต่อ ลูกค้าคนเสียหา2คนเค้าไม่ยอม เค้าจะเอาเงินอย่างเดียวเค้าแจ้งความไว้และเราก็แทบจะมองหน้ารุ่นพี่ไม่ติดเเล้วกลายเป็นเราที่เป็นเดือดเป็นร้อนมากและไม่ ยากทะเลาะกับรุ่นพี่เลยแต่ถ้าเราไม่หาเงินมาคืนลูกค้าคนนี้เค้าก็จะไม่หยุดก่อกวนรุ่นพี่เราเลยจะประจานต่างๆทักเข้าคณะที่เรียนตามทุกอย่างเมื่อวานเราพารุ่นพี่ไปลงบันทึกประจำวัน เพราะยังไงก็แล้วแต่ลูกค้าที่เสียหายต้องมาตามเงินจากเราเเต่เค้าก็ไม่ฟังเค้าก็ไปกดดันรุ่นพี่เรา เลยเป็นอันว่าไม่มีใครฟังเราเลยตอนนี้เวลานี้ ลูกค้าจะเอาเงินคืน ยอด11030 แล้วก็5500 แล้วยอด4600 เค้าให้เวลาถึงวันที่18ทุกคนในขณะที่เราอยู่ปกติมากเรามีเงินในมือ3หมื่นเราไล่คืนลูกค้าไปแล้วก่อนหน้านี้2หมื่นกว่าบาทเพื่อนที่จะจบเรื่องแต่มีมาใหม่แบบนี้ นั่นเงินเก็บเรา ตอนนี้เวลานี้ไม่มีเลยสักบาท โขคดีที่มีมาม่าอยู่ห้อง5ซองและเราเลี้ยงน้องหมาเมื่อวาน15/3/63เราหาเจ้าของใหม่ให้น้องทั้งๆที่เราเลี้ยงมาเราก็รักกลัวเค้าจะลำบาก เราเก็บเงินไว้เพื่อจะลงทุนขายของเพื่อจะไปหาครอบครัวมันไม่ถึงแสนแต่มันเยอะมากสำหรับเรา😭😭😥😥เราไม่ไหวแล้วรุ่นพี่เค้าก็อยากจบเค้าก็ขอให้เราไปหาเงินมาคืน ครอบครัวเราซึ่งมีหนี้ท่วมหัวอยู่แล้วและเค้าไม่ช่วยอยู่แล้ว เรามีตัวคนเดียวมาตลอดทั้งที่พ่อแม่อยู่ครบ เรากลายเป็นลูกที่ไม่ดีเป็นพี่ที่ไม่ได้เรื่องเป็นเพื่อนที่นำพาความเสียหายมาให้ เราเครียดจนวันนี้16/3/63เราเริ่มเฉยชาและขอมาระบายต่างๆในนี้ให้เป็นกระทู้ที่เจ็บปวดที่สุด เงินเกือบ20000กว่าเราจะไปหาที่ไหนทันวันที่18/3/63เเล้ววันที่1อีก2500วันที่5อีก3400เราเครียดจนไม่รู้จะใช้ชีวิตแบบไหนเราไม่ได้ทำงานมา1เดือนเพราะตั้งใจจะไปเอาเสื้อผ้ามาขายกับเงินที่เก็บไว้ แต่ก็หายไปในพริบตาแล้ว มีเศษในกระเป๋า50สตางค์ ทำไมเราเจอแต่เรื่องที่ไม่ดีขนาดนี้ เราหามาไม่ทันถึงแม้จะให้เวลาถึงวันที่18แต่เราก็ไม่มีปัญญาจะไปกูที่ไหนที่ดินรถก็ไม่มี อายุ21ปีที่หนักหนา ไปนั่งขอพร ไปไหว้พระตอบ3-4ทุ่ม ยอมมีหนี้เป็นล้านเพื่อใช้หนี้หลักหมื่นเราแค่อยากตั้งตัว อยากในครอบครัวกลับมาเป็นครอบครัวอยากให้บ้านมีรอยยิ้ม อฝแต่ก็ทำมันพังด้วยมือตัวเอง จนตอนนี้เรากลายเป็นคนขี้โกงคนโกหกในสายตาทุกคนและกลายเป็นคนที่มีหนี้ เราไม่ไหวแล้วเราเข้าใจว่าทำไมคนกลุ่มนึงถึงตัดสินใจฆ่าตัวตาย เราจะไปต่อได้ยังไง วันที่18จะมาถึงในไม่ช้า😥😭😭😥😥😥
ถ้าเรารับมือกับปัญหาที่เจอไม่ไหวแล้วจะทำยังไง?
ตอนนี้เรา อายุ21ปี มีปัญหามากมายเข้ามาในชีวิตตั้งแต่เด็กจนโตแต่เราคิดว่าเราเข้มแข็งมากพอที่จะก้าวผ่านมันไปได้ และมันก็จริงเราก้าวผ่านมันมาจน อายุ21ปี ชีวิตในวันเด็กวัยเรียนต่างๆที่เคยโดดบูลลี่บ้าง พ่อแม่ทะเลาะกันเมาบ้างตีกันบ้าง เรากับน้องสาวก็เทเซซัดไปอยู่กับญาติๆที่มีจนครบทุกคนเราโตขึ้นเรื่อยๆและยังเจออะไรเดิมๆซ้ำไปซ้ำมาจนกระทั่งเรียนจบ ม.3 เราก็บอกแม่บอกพ่อว่าเราจะไม่เรียนต่อแล้วสงสารพ่อแม่ที่ต้องมาส่งเรียนเราเลยขอออกไปทำงานเพื่อช่วยพ่อแม่ส่งน้องเรียนและในเวลาที่ผ่านไปทุกอย่างก็ยังดำเนินการปกติ พ่อแม่ก็ทะเลาะกันเหมือนเดิแยกกันอยู่บ้างแต่เราเองก็เริ่มจะชินในขณะที่ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไปจากที่เคยไปเรียนจากที่เคยอยู่บ้าน เราต้องย้ายมาอยู่กับป้าที่ปทุมธานี อายุ15ปี งานแรกที่ลงมือทำสำเร็จส่งเงินให้พ่อแม่และน้องสาวคืองานที่ปั้มแก๊สแปลกใจที่เราเหนื่อยงานและมีความสุขไปกับงานได้เห็นเงินได้จับเงินด้วยตัวเองได้เจอเพื่อนหลายประเภทมันแตกต่างจากตอนที่เรียนมากเลยแหละแต่เรามีความสุขกับงานจนเวลาผ่านไปเป็นปีก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้ต้องย้ายและเปลี่ยนงานก็หอบสังขารตัวเองไปอยู่กับแม่ได้2-3เดือนเราก็เริ่มเหนื่อยกับสิ่งที่เเม่เป็นอยู่คือเราอยู่กับเเม่ในห้องแคบๆที่สามารถพลิกตัวไปกลับได้แต่ไม่สามารถเอาเตียงที่มีขนาดแค่3ฟุตเข้ามาได้เราไม่อายและมีความสุขมากที่ได้อยู่กับแม่ แม่ไปขายของกลับมาซื้อกับข้าวมานั่งกินกันส่วนพ่อก็ขับแท็กซี่อยู่กับญาติๆทางพ่อแยกกันอยู่กับแม่เราน้องเราก็ต้องไปเรียนกับน้าที่ชัยนาท หน้าก็ไม่ได้เจอกันกับน้องเลยสิ่งที่ทำให้เราทำงานและเลิกสนใจที่พ่อแม่ทะเลาะกันก็เพราะเราไม่อยากให้น้องเป็นเด็กมีปัญหาเราอยากให้น้องรู้สึกอบอุ่นเราอยากเป็นลูกที่ดีและพี่ที่ดี แต่แล้ววันเวลาก็ล่วงเลยไปเรื่อยไปจนเรามีแฟนเราก็ทำงานกับแฟนส่งเงินให้ทางบ้านพ่อกับแม่ก็เริ่มเข้าหากันกลับมาอยู่ด้วยกันส่วนน้องเราก็ปิดเทอมก็มาหาพ่อแม่ที่กรุงเทพใช้ชีวิตกันต่อไปแบบวงจรชีวิตมนุษย์ตื่นมาไปทำงานและกลับมากินข้าวอาบน้ำนอนก็เป็นชีวิตประจำวันและในวันนึงเราก็เลิกกับแฟนก็ไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะแย่ไปส้ะหมดถึงแม้ช่วงแรกจะเสียการทรงตัวไปบ้างแต่ก็ดีขึ้นเรื่อยๆเราคบกันมา3ปีน้องเราเริ่มเรียนมัธยมปลายเราก็ยังใช้ชีวิตอยู่ดีปกติจนมาถึงวันที่น้องจะจบม.6 ที่ผ่านมาไม่ใช่เราไม่เจออุปสรรคอะไรนะเจอหนักหนาจนจะฆ่าตัวตาย2-3รอบมีคนมาเจอก่อนมีคนมาช่วยทันบ้างละคือรู้ว่าบาปรู้ว่าผิดแต่นี้อุทิศตัวไปแล้วว่าตายไปชดใช้กรรมดีกว่าชดใช้กรรมอะไรก็ไม่รู้ตอนมีชีวิตเริ่มตัดพ้อชีวิตตัวเองและเราก็นะฆ่าตัวตายไม่สำเร็จจนมันผ่านไปมันดีขึ้น แต่พอมาวันนี้ตอนนี้เราก็เริ่มกลับไปคิดเเบบเดิมแล้วเริ่มปล่อยวางทุกอย่างไว้เหมือนวันที่เราคิดจะทำอีกครั้งทั้งที่เหตุการณ์ครั้งนั้นที่ทำมันผ่านมา7-8เดือนแล้ว แต่ครั้งนี้เราเครียดกับปัญหาที่เจอเราเหนื่อยกับอะไรที่ครอบครัวไม่รับฟังและเค้าช่วยเราไม่ได้และเลือกที่จะไม่ช่วยเลย ครอบครัวเรามีภาระมากมายบางครั้งมีเงินแค่20บางครั้งมีแค่100พ่อกินเหล้าทุกวันแม่เครียดมาก็กินเหล้า ทะเลาะกันก็บอกว่าเราไม่ใช่ลูกบ้างละไล่หนีสารพัดเราก็ยังติดต่อกับน้องคือเราแยกตัวออกจากครอบครัวมาเพื่อที่จะมาทำงานสร้างชีวิตตัวเองจะได้มีบ้านมีรถใช้น้องจะได้เรียนจบมาทำงานกับเรา เราก็ใช้ชีวิตไปมีเงิน3-4หมื่นเก็บก็ให้เพื่อนยืมบ้างบางคนที่สนิทที่เค้าเคยช่วยเหลือเราเวลาเราไม่มี และเราก็เก็บสะสมเงินเราไว้เกือบแสนถือว่าประสบความสำเร็จทำงานทั้งวันเลิกงานรับจ๊อปเป็นปกติช่วงแรกๆเหนื่อยหลังๆมาเริ่มดีขึ้น จนมาวันนึงเพื่อนหรือรุ่นพี่ที่เคารพนับถือกันมาเราเคยยืมเงินเค้ามาใช้ตั้งตัวและเค้าเดือดร้อนมาพึ่งเรา เราก็ให้นะจำนวนเงิน4-5หมื่นบาทให้เค้ายืมเดือนกันยา2562แล้วเค้าก็คืนในเดือนตุลา17000บาทเราก็ให้เค้าผ่อนเพราะเราจะกลับไปหาแม่กับพ่อตอนสงกานปี2563 เราก็พูดกับรุ่นพี่เราว่าช่วยหาเงินมาคืนเราให้ได้ก่อนสงกานนะพี่เราต้องใช้เงินแล้วจะกลับไปหาครอบครัวเพราะมันเป็นสิ่งที่เราฝันมาตลอดที่จะได้อยู่ด้วยกัน4คนพ่แม่ลูกมันเป็นความฝันเดียวที่เราอยากทำเพื่อน้องสาว แล้วพี่เค้าก็โทรมาบอกขอยืมทวิตเตอร์ขายของได้ป่ะไอ้เราก็ไม่ได้สงสัยอะไรเค้าบอกยอดฟอลเราเยอะน่าจะขายได้ดีเราก็ให้ไปเพื่อที่เค้าจะหาตังคืนเรา และพี่เค้าก็หาเงินมาคืนเราจริงๆโอนเข้าบัญชีเรา2-3ครั้ง 5000-4000-2500บ้าง แล้วมีวันนึงโทรมาบอกเอาเข้าบัญชีเราไม่ได้บอกว่ามันมีปัญหารึป่าวเราก็เลยงงว่ามันเป็นอะไร ก็ไม่ได้สงสัยมีรุ่นพี่มีก็เลยบอกเค้าว่าพี่ๆหนูยืมเลขบัญชีหน่อยเพื่อนจะโอนเงินคืนอะพี่เค้าก็ให้มารุ่นพี่ที่เค้าคิดเงินเค้าก็โอนมาเราก็โอเคได้เงินคืนก็ไม่ได้ใส่ใจหรือมานั่งวิเคราะห์อะไร เวลาผ่านไปมันก็โอนเข้าของรุ่นพี่เราคนเดิมบอกแอพเรามีปัญหา เราเลยไม่ไหวละเรางง จนเราโมโหบอกไปว่าพอแล้วหยุดก่อน เพราะเวลามันโอนไปหารุ่นพี่เรา พี่เค้าต้องโอนมาหาเราอีกทีมันรบกวนเค้าบ่อยเกินไปเราเลยบอกเอาไว้ก่อนอยู่ไหนค่อยเอาเงินสดมาให้ เราเลยรู้สึกแปลกใจแหละและก็นอนตื่นเช้ามาปัญหาก็มาเยือนถึงขั้นช็อคกับสิ่งที่เกิดขึ้นเราเคยให้เค้าโอนผ่านเพื่อน1คนรุ่นพี่1คน และปัญหาก็มาจนได้ทั้ง2คนทักมาหาเราว่า ให้เอาเงินไปคืนเค้าที่โอนมาทั้งหมด เราก็งงอ้าวเงินอะไรทำไมต้องคืนด้วยวะเราเลยไปคุยคือไอ้รุ่นพี่ที่หาเงินมาคืนเราโดยขอใช้ทวิตเตอร์เราในการขายของเมื่อเราให้ทวิตเตอร์เค้าไปเราก็ไม่รู้จะเข้าไปส่องทำไม ไม่ได้คิดล่วงหน้าว่าจะเกิดอะไรขึ้น จนมันเกิดขึ้นคือเอาทวิตเตอร์เราไปแอบอ้างขายของโทรศัพท์บ้างละรองเท้าบ้างละช่วงเเรกโอนเข้าบัญชีเราโดยตรงเลยแต่ช่วงหลังโอนมาไม่ได้เพราะชื่อเราติดเเบล็คลิชว่าเป็นคนโกงนี่ก็ไม่ได้เช็คอะไรก็ไม่รู้ตัว มันเลยขอให้เราหาเลขบัญชีอื่นเนาะเราไม่รู้คิดแค่อยากได้เงินคืนก็สกิดรุ่นพี่ข้างๆ เห้อเป็นไงละผู้เสียหายที่โอนเงินมาเค้ามาตามคืนเพราะเค้าไม่ได้สินค้า จนเราต้องเสียเพื่อนเพราะเพื่อนก็ไม่ฟังเราเค้าบอกเค้าเดือดร้อนเราก็หาเงินมาคืนลูกค้าที่โอนให้เพื่อน ส่วนตอนนี้มาตกที่รุ่นพี่คนนี้ที่เราให้เค้าโอนต่อ ลูกค้าคนเสียหา2คนเค้าไม่ยอม เค้าจะเอาเงินอย่างเดียวเค้าแจ้งความไว้และเราก็แทบจะมองหน้ารุ่นพี่ไม่ติดเเล้วกลายเป็นเราที่เป็นเดือดเป็นร้อนมากและไม่ ยากทะเลาะกับรุ่นพี่เลยแต่ถ้าเราไม่หาเงินมาคืนลูกค้าคนนี้เค้าก็จะไม่หยุดก่อกวนรุ่นพี่เราเลยจะประจานต่างๆทักเข้าคณะที่เรียนตามทุกอย่างเมื่อวานเราพารุ่นพี่ไปลงบันทึกประจำวัน เพราะยังไงก็แล้วแต่ลูกค้าที่เสียหายต้องมาตามเงินจากเราเเต่เค้าก็ไม่ฟังเค้าก็ไปกดดันรุ่นพี่เรา เลยเป็นอันว่าไม่มีใครฟังเราเลยตอนนี้เวลานี้ ลูกค้าจะเอาเงินคืน ยอด11030 แล้วก็5500 แล้วยอด4600 เค้าให้เวลาถึงวันที่18ทุกคนในขณะที่เราอยู่ปกติมากเรามีเงินในมือ3หมื่นเราไล่คืนลูกค้าไปแล้วก่อนหน้านี้2หมื่นกว่าบาทเพื่อนที่จะจบเรื่องแต่มีมาใหม่แบบนี้ นั่นเงินเก็บเรา ตอนนี้เวลานี้ไม่มีเลยสักบาท โขคดีที่มีมาม่าอยู่ห้อง5ซองและเราเลี้ยงน้องหมาเมื่อวาน15/3/63เราหาเจ้าของใหม่ให้น้องทั้งๆที่เราเลี้ยงมาเราก็รักกลัวเค้าจะลำบาก เราเก็บเงินไว้เพื่อจะลงทุนขายของเพื่อจะไปหาครอบครัวมันไม่ถึงแสนแต่มันเยอะมากสำหรับเรา😭😭😥😥เราไม่ไหวแล้วรุ่นพี่เค้าก็อยากจบเค้าก็ขอให้เราไปหาเงินมาคืน ครอบครัวเราซึ่งมีหนี้ท่วมหัวอยู่แล้วและเค้าไม่ช่วยอยู่แล้ว เรามีตัวคนเดียวมาตลอดทั้งที่พ่อแม่อยู่ครบ เรากลายเป็นลูกที่ไม่ดีเป็นพี่ที่ไม่ได้เรื่องเป็นเพื่อนที่นำพาความเสียหายมาให้ เราเครียดจนวันนี้16/3/63เราเริ่มเฉยชาและขอมาระบายต่างๆในนี้ให้เป็นกระทู้ที่เจ็บปวดที่สุด เงินเกือบ20000กว่าเราจะไปหาที่ไหนทันวันที่18/3/63เเล้ววันที่1อีก2500วันที่5อีก3400เราเครียดจนไม่รู้จะใช้ชีวิตแบบไหนเราไม่ได้ทำงานมา1เดือนเพราะตั้งใจจะไปเอาเสื้อผ้ามาขายกับเงินที่เก็บไว้ แต่ก็หายไปในพริบตาแล้ว มีเศษในกระเป๋า50สตางค์ ทำไมเราเจอแต่เรื่องที่ไม่ดีขนาดนี้ เราหามาไม่ทันถึงแม้จะให้เวลาถึงวันที่18แต่เราก็ไม่มีปัญญาจะไปกูที่ไหนที่ดินรถก็ไม่มี อายุ21ปีที่หนักหนา ไปนั่งขอพร ไปไหว้พระตอบ3-4ทุ่ม ยอมมีหนี้เป็นล้านเพื่อใช้หนี้หลักหมื่นเราแค่อยากตั้งตัว อยากในครอบครัวกลับมาเป็นครอบครัวอยากให้บ้านมีรอยยิ้ม อฝแต่ก็ทำมันพังด้วยมือตัวเอง จนตอนนี้เรากลายเป็นคนขี้โกงคนโกหกในสายตาทุกคนและกลายเป็นคนที่มีหนี้ เราไม่ไหวแล้วเราเข้าใจว่าทำไมคนกลุ่มนึงถึงตัดสินใจฆ่าตัวตาย เราจะไปต่อได้ยังไง วันที่18จะมาถึงในไม่ช้า😥😭😭😥😥😥