ตามหัวข้อเลยค่ะ คือมันจบแบบทั้งที่ยังรักกันอยู่ แต่ไปกันต่อไม่ได้ ละกลายเป็นเหมือนเรารออะ รอไรสักอย่าง คือในใจเราอะแบบสองทาง ทางนึงตัดใจให้มันจบๆคิดแบบยังไงก็กลับมาไม่ได้แล้ว แต่อีกใจนึงคือมันยังอยู่ที่เดิมอะเหมือนแบบยังคิดว่าสักวันก้อาจจะกลับมา ซึ่งใจเราอะมันก็จะเลือกทางที่สบายใจที่จะคิดอะ มันก้เลยกลายเป็นเรารออยู่ที่เดิม แต่มันก็ไม่สบายใจจริงๆไงเพราะเราไม่รู้อนาคตไรเลย เขาอาจจะพยายามมูฟออนไปเรื่อยๆแล้ว แต่เรายังอยู่ที่เดิมแบบนี้มันก็แย่อะ แต่ถ้าจะให้ตัดใจไปเลยมันทำไม่ได้เลยอะ คือเพื่อนไรงี้ มันก็พูดว่าแบบกูไม่อยากให้รอนะ ถ้าเจอคนที่ดีก็อยากให้ไปกับคนอื่นไปเลยมากกว่า แต่กูแค่รู้สึกว่าพวกยังรักกันอยู่ เหมือนรอเวลาอะไรที่ดีกว่านี้ เวลาที่เหมาะสมกว่านี้มากกว่า หมอดูก็บอกว่ายังไงก็กลับมาหากันแน่ๆแต่ต้องใช้เวลาหน่อย เราก็ไม่อยากงงมงาย แต่พอเราได้ยินคนพูดแบบนั้นมันก็ยิ่งตอกย้ำให้เราอยู่ที่เดิม ในแต่ละวันมันวนลูปกันอยู่แบบนี้ค่ะ ตอนแรกเลยพยายามคิดเป็นกลางว่าเอองั้นเราก็ใช้ชีวิตของเราต่อไปเรื่อยๆ ไม่ต้องไปคิดเรื่องตัดใจอะไร แต่ก็ไม่ต้องไปหมกมุ่นอยู่แบบนั้น น่าจะดีที่สุด แต่ตั้งแต่คิดว่าจะทำแบบนั้น เราก้สังเกตตัวเองว่าเราไม่ได้ทำแบบนั้นเลย สุดท้ายก็ยังไปหมกมุ่นกับเรื่องเขาตลอดเวลา คือทุกอย่างมันวนอยู่อย่างงี้ค่ะ คือถ้าเราควบคุมใจเราได้ เราก็อยากตัดไปเลย แต่ความเป็นจริงเราทำไม่ได้เลย เพราะใจมันอยู่ตรงนี้มันไม่ไปไหน เราควบคุมมันไม่ได้เลย มีใครมีวิธีแก้หรือคำแนะนำอะไรมั้ยคะ ตอนนี้ทรมานกับความรู้สึกตัวเองมาก