คบกันมา 2 ปีเต็มครับ ตัวติดกันแทบตลอด ถึงจะทะเลาะกันบ่อย แต่ก็รักกันมากๆ ขาดกันแทบไม่ได้เลย แต่ช่วงหลังๆเริ่มห่างกันครับ เพราะผมเรียนจบจึงต้องกลับมาอยู่บ้าน กลับมาอยู่ได้ 2 เดือน ก็โดนเขาบอกเลิกครับ คือช่วงหลังๆ ความสัมพันธ์ของเราแย่มากครับ ทะเลาะกันบ่อยขึ้น เจอหน้ากันน้อยลง เธอร้องไห้ เสียใจกับผมบ่อยมาก ซึ่งมันเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ ผมก็เหนื่อยใจมากๆ จนก็ตัดสินใจเลิก ไม่ได้ง้อ เหนื่อยมามากแล้ว ช่วงเดือนแรก เธอก็ทักผมมาบอกคิดถึงบ้าง มาๆ หายๆ ตอนนั้นผมรู้สึกเย็นชามากกว่าเศร้า เพราะโดนบอกเลิกมาหลายรอบแล้ว มันเสียใจน้อยลงทุกวัน ผมก็นิ่งๆใส่เธอตลอด เลิกกันเดือนที่สอง เธอเริ่มกลับมาขอคืนดี ขอโทษทุกสิ่งทุกอย่าง ตอนนั้นผมก็คิดถึงเธอนะครับ มีร้องไห้ มีอะไรบ้าง รู้ตัวว่ายังรักอยู่มากๆ แต่คิดว่ากลับไปคงไม่เหมือนเดิม ยังไงก็ต้องเลิกอีกอยู่ดี เลยตัดสินใจพอครับ ไม่กลับไปแล้ว ขอเดินหน้าต่อไปดีกว่า หลังจากเลิกกันเดือนที่ 3-4 ผมรู้สึกเข้มแข็งขึ้นมากครับ เริ่มไม่ร้องไห้ ไม่คิดถึง ถึงจะรู้ว่าเขาเริ่มคุยกับคนใหม่บ้างแล้ว ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นอะไรแล้ว ก็งงตัวเองเหมือนกันครับ ทำไมเข้มแข็งขึ้นมากเลย ปกติผมเป็นคนอ่อนแอมากนะครับ พอเข้าเดือนที่ 5 เธอทักมาเรื่องหมาของผม ผมก็คุยไปตามปกติไม่ได้อะไร แต่พอผ่านไปซัก 2-3 วัน ทุกอย่างมันวูบเดียว ความรู้สึกมันกลับมาหมดเลยครับ ร้องห่มร้องไห้เหมือนคนบ้า รู้สึกคิดถึงมากๆ ไม่อยากให้เขาห่างไกลจากชีวิตไปมากกว่านี้แล้วครับ รู้สึกอยากดูแลเขาไปตลอดชีวิตเลย ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตาม พอผมบอกเขาไปว่า ยังรักผมอยู่มั้ย อยากให้กลับมา แรกๆเธอสับสนมากครับ บอกว่ายังรักผมอยู่ แต่สุดท้ายเธอก็เดินต่อไปกับคนใหม่ครับ ตั้งแต่นั้นมาจนตอนนี้ ผ่านมาแล้ว 2 เดือน คือเลิกกันมา 7 เดือนแล้วครับ ผมเสียใจร้องไห้แทบทุกวัน มันไม่ใช่ความรู้สึกรับความจริงไม่ได้  หรือทรมานที่เขาอยู่กับคนอื่นนะครับ มันคือความคิดถึง และรู้สึกผิด ที่ปล่อยเวลานานจนเขาลืมเราไปแล้ว มันอ่อนแออย่างบอกไม่ถูกเลยครับ เห็นอะไรก็ร้องไห้ไปหมด นึกถึงเรื่องเก่าๆแค่นิดเดียวก็ร้องไห้ครับ นั่งทำงานไป ก็แอบเช็ดน้ำตาตัวเองตลอด ไม่ใช่มันมูฟออนไม่ได้นะครับ ผมพร้อมเปิดใจให้คนใหม่ๆนะ แต่ผมก็รู้สึกว่า ยังไงเมื่อผมอยู่คนเดียว ก็คงอ่อนแอร้องไห้ให้เรื่องเก่าๆอยู่ดี และผมก็มองเธอเป็นคนสำคัญในชีวิตเสมอ ไม่ว่าในสถานะอะไรก็ตาม คงตัดใจเลิกรักไม่ได้ มีใครเคยเป็นแบบนี้มั้ยครับ มันใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะไม่รู้สึกอะไรจริงๆ