ทำไมเรายังดีไม่พอ

ตอนนี้เราพึ่งสอบเข้า ม.ปลาย โรงเรียนประจำจังหวัด เราสอบได้ห้องรองของ super gifted คือ ห้อง gifted แรกแต่เรากลับไม่ได้รู้สึกดีเลย เพราะเรารู้สึกว่ายังไม่เต็มที่ เราไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรจึงเขียนลงในกระทู้นี้เก็บเอาไว้ เราอยู่ในกลุ่มที่มีเพื่อนมากมายแต่เราคบแค่บางคนแต่เราไม่กล้าที่จะเรียกตรงๆว่าใช่เพื่อนกันหรือเปล่าหรือเราไม่เปิดใจกันแน่ เรากลัวหน่อยๆเพราะเราฝังใจเรื่องเพื่อนมาตั้งแต่เด็ก เพราะตอนเด็กเราเรียนเก่งมากแต่เราไม่ได้อ่านหนังสือเลยก็เลยมี เพื่อนบางคนที่ไม่ชอบเรา เราเลยอยู่ตัวคนเดียวมาโดยตลอดมันไม่น่าเสียใจเท่าไร แต่สิ่งที่น่าเจ็บใจที่สุดก็คือเรามีเพื่อนอยู่คนหนึ่งที่บอกเราว่าเป็นเพื่อนสนิท หลอกใช้เราจริงๆเราก็รู้แต่แรกอยู่แล้ว แต่เราอยากเก็บความสัมพันธ์เพราะมันก็มีเรื่องดีๆอยู่ เธอให้เราช่วยเรื่องการเรียน แต่ตอนนี้เราไม่อยากเจอเธอแล้ว ไม่ได้เจอแล้วเธออยู่คนละโรงเรียนกับเราเพราะเธอสอบเข้าไม่ได้ แต่เราก็เลยฝังใจเรื่องเพื่อน...พอขึ้น ม.ต้น เราก็ได้พบเพื่อน เพื่อนที่นั่นดีมากเราได้อยู่ห้อง gifted เหมือนกันแต่ไม่ใช่ห้องต้นๆ  แต่เราตอนนี้อยู่ ม.ปลาย เรารู้สึกแล้วว่าเราควรที่จะกลับมารักและเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง เราไม่อยากเสียเวลาให้กับคนที่ไม่จริงใจ เราเคยเจ็บมาเยอะแล้วตั้งแต่เด็กเราเลยฝังใจตลอด เราไม่กล้าที่จะเข้าสังคมอย่างเปิดเผย เราไม่กล้าที่จะเปิดใจกับใคร มันยากมากๆเลยนะถ้าคิดว่าเราได้เจอคนที่จริงใจกับเรา แต่ตอนนี้สำหรับเรามันไม่สำคัญอีกแล้วล่ะ เพราะเรากำลังจะขึ้น ม.4 สิ่งที่เราคิดก็คือการเข้ามหาวิทยาลัยและคณะที่ต้องการให้ได้แต่บางครั้งเราก็เสียใจนะ เราไม่สามารถที่จะคุยเรื่องนี้กับใครได้เลย..ยกเว้นตัวเราเอง ใช่เราต้องพยายามและตั้งใจเรียนให้มากกว่านี้เราเชื่อว่านี่มันยังไม่ได้ซักครึ่งของเราเลยราตั้งใจได้มากกว่านี้ กระทู้นี้เขียนไว้เตือนใจเราว่าเราเคยผ่านอะไรมามันอาจไม่ใช่เรื่องที่แย่สำหรับคนบางคนแต่มันแย่สำหรับเรา  เราจะเก็บความรู้สึกนี้เอาไว้ เราต้องเข้มแข็งให้มากกว่านี้......สู้ๆ 555