ตอนนี้หนักใจทุกข์ใจ เครียดมากเลยค่ะ

มีใครเป็นแบบเราใหม พ่อเรากันทุกทางให้เราเรียน 
เอาจริงๆความฝันเราคือเข้ามหาลัยจบมาเป็นครูสอบเด็ก แต่พ่อก็บอก
ไม่ให้เราเรียน เราก็โอเค ยอมตัดใจ  เราก็หันมาเลือกสายอาชีพเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย เราเจอที่แรกเป็นทุนเราก็แต่แกบอกเราไม่ให้ไปเรียนที่นั้น เลิกคิด เราก็ตัดใจ เราก็มาหวังที่สุดท้ายเทคโนยานยนต์ที่บางแคร์ แล้วแกกะวนไปทุนโตโยต้ารอบก่อน จะให้เราไปเรียนไปอยู่ตรงนั้น เข้าใจอารมณ์คนล้มเลิกใหมอะ คือตัดไปแล้ว แล้วบอกจะให้ไปอยู่ไปทำมันไม่มีอารมณ์แล้วไง เราก็ขอที่จะไปเทคโนยานยนต์ที่บางแค แกก็บอกไม่ให้ไป คือเราก็มีญาติแถวนั้น แกกะไม่ให้ไป อะไรที่เราหวังแกไม่เคยอนุญาตเราเลย พอล้มเลิกความคิดไปแกกะจะให้กลับไปทำ มันไม่เหมือนตอนแรกแล้วอะ เราคิดไว้ตอนนี้ถ้าจะเรียนฉันจะเรียนที่บางแค ถ้าฉันหนีไปเรียนเลย ฉันจะผิดมากใหม