เราอยากรู้ว่าเวลาเราเป็นเเบบนี้เราจะป่วยทางจิตหรืออะไรหรือเปล่าค่ะ(หมายถึงทางการเเพทย์นะคะ) ช่วง2เกือบๆ3ปีที่ผ่านมาเราย้ายมาอยู่กับเเม่ ปกติเเล้วเราจะอยู่กับญาติ เวลาเราอยู่กับเเม่ก็จะมีเรื่องกันตลอด บางครั้งก็รุนเเรงบางครั้งก็เเค่บ่นๆตามปกติ เเต่ทุกคำที่เเม่พูดกับเรามักจะตะคอกหรือตะโกนดังๆเรามักจะร้องไห้ตลอด พยายามที่จะไม่ร้องไห้เเต่ก็ห้ามไม่ได้ ทุกคำที่เขาพูดที่เขาตะคอกมันสะเทือนจิตใจจนน้ำตาไหลตลอด ถึงบางครั้งเขาจะไม่ได้พูดเเรง เเละทุกๆครั้งที่เเม่ด่าหรือตะคอกเราจะโกรธมากๆจะทำร้ายตัวเอง ข่วนขา เเขน เพื่อให้ตัวเองเจ็บ เราเคยโกรธจนหักไม้บรรทัด เอาเศษมันมา
ข่วนขาตัวเองให้มันเป็นรอย เเต่ไม่ถึงกับเลือดตกยางออก เเละหลายครั้งที่เคยคิดอยากฆ่าตัวเองให้มันจบๆไป จะได้ไม่มีปัญหาเเบบนี้อีก ทุกครั้งที่เราคิดจะฆ่าตัวเอง หน้ายายก็ลอยมาตลอด
เราไม่เคยถูกเลี้ยงเเบบตามใจหรือเเบบคุณหนูเลย เวลาเราโมโหหรือโกรธมากๆจะร้องไห้ เเต่จะไม่ร้องให้ใครเห็นไม่ว่าพ่อหรือแม่ เพราะเราไม่ได้สนิทกัน เราจะร้องไห้คนเดียวในห้องเเต่งตัวปิดไฟให้มันมืดๆร้องจนสุดเเล้วเราก็ออกมาทำงานทำการบ้านเหมือนเดิม ยายเราเคยบอกว่าเราอยู่กับเเม่ไม่ได้หรอเพราะปีเกิดของเรากับของเเม่เป็นศัตรูกัน เเม่เกิดปีหนู เราเกิดปีแพะ เราก็เชื่อแต่ไม่ได้สนิทใจขนาดนั้น เวลาเราอยู่โรงเรียนกับอยู่บ้านจะเเตกต่างกันมาก เช่น อยู่โรงเรียน เจอเพื่อน เจอครู เจอคนอื่นๆ จะเป็นคนค่อนข้างร่าเริงเป็นคนสนุก แค่ก็ไม่ได้พูดมาก เเต่พอใกล้ๆเวลากลับบ้านเราชอบรู้สึกว่าไม่อยากกลับ หรือบางครั้งอยากกลับบ้านเเต่ไม่อยากออกจากห้องนอนไปเจอคนอื่น 

#สิ่งที่ทำไม่ได้เกิดจากการเรียกร้องความสนใจใดๆเพราะเราไม่ใช่คนเอาเเต่ใจตัวเอง ไม่ชอบให้ใครมานุ่งหรือสนใจ ชอบอยู่บ้าน ชอบเก็บตัว ไม่ชอบพูด(ตอนเด็กๆเราเป็นคนพูดมาก พูดไม่หยุดเลยค่ะ จนเเม่พูดว่า หยุดพูดก็ไม่ได้มีใครหาว่าเป็นใบ้หรอกนะ) จากนั้นมาเราก็เป็นคนเงียบไปเลย ชอบอยู่เงียบเพราะมันได้คิดอะไรหลายอย่าง 

มีใครเคยเป็นเเบบเราเเละเคยไปปรึกษาคุณหมอมั้ยคะว่ามันเกิดจากอะไร

ขออนุญาตเเท็กนะคะ เราไม่รู้ว่าเรื่องเเบบนี้ต้องเเท็กตัวข้ออะไรดี

พิมพ์ผิดตรงไหนหรือใช้ ค่ะ/คะ ขอโทษด้วยนะคะ