คือเราเป็นลูกคนเดียวค่ะ ไม่มีพี่น้อง อย่างแม่เราอ่ะมีพี่น้อง2คนรวมแม่เป็น3คนเวลาเขามีปัญหาอะไรก็ช่วยกันปรึกษาหาทางออกเป็นกำลังใจให้กันและกันร่วมกันช่วยกันดูแลแม่(คุณยายของเรา)อย่างดี สลับกันดูเวลาคนไหนติดงานไม่ว่าง แม่เราเป็นSingle Mom ดูแลเราอย่างดี ตอนนี้เราทำงานละ (อายุ25) ก็ดูแลแม่อย่างดีเช่นกัน เราแค่นึกๆดูว่าคนรอบๆตัวเรามีพี่น้องหมดเลย บางคนก็3คน4คน มีเรื่องอะไรก็คุยปรึกษาพี่น้องตัวเองได้ เหมือนมีคนคอยซัปพอร์ทกันตลอดๆ เราย้อนมองตัวเอง เฮ้อออ! ถ้าวันนึงมีอะไรเกิดขึ้นก็คงต้องพึ่งตัวเองสินะ ไม่มีใครให้ปรึกษาอะไรได้เลย กำลังใจถ้าอยากได้ก็ต้องให้ตัวเอง ชีวิตของลูกคนเดียวคนนี้บางทีก็เหงาจับใจค่ะ ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร เราคิดไปถึงอนาคตว่าถ้าวันนึง แม่ไม่อยู่กับเราแล้ว เราคงแย่มากแน่ๆ จิตใจคงอ่อนแอขั้นสุด  มีใครที่เป็นลูกคนเดียวแล้วรู้สึกแบบเดียวกับเราไหมคะ