ตั้งแต่ฝุ่น PM2.5 covid19 ทุกๆอย่างก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง มหาวิทยาลัยบางเเห่งก็เริ่มสอนนักเรียนแบบออนไลน์ กิจกรรมเฟรชชี่ต่างๆถูกงด การประชุมต่างๆถูกงด สถานที่จัดงานสงกรานต์หลายแห่งก็ถูกงด แม้แต่การรับใบประกาศจบการศึกษาก็ถูกงด คนทั่วไปก็ไม่ค่อยออกไปเดินห้างหรือเดินไปเที่ยวกัน ทุกคนพยายามที่จะอยู่แต่ในที่พักไม่ออกไปไหน ทุกวันนี้อุปกรณ์หรือบริการทุกอย่างเอื้อไปหมด คือเราอยู่ในห้องเฉยๆสามารถสั่งอะไรทุกอย่างได้หมดเลยเราไม่ต้องออกไปไหนเลยก็ได้ยกเว้นเเต่ไปทำงาน แมสทุกวันนี้ก็หายากมาก เมื่อสองเดือนที่เเล้วเราใช้เเมสวันละ 2-3 ชิ้นแบบใช้ทิ้งขว้างมาก เราชอบใส่แมสเพราะป้องกันหวัด เรานึกไปถึงยุคนึงที่มีการแอนตี้คนใส่เเมสส่วนมากจะเป็นเด็กวัยรุ่น อาจใส่เพื่อแฟชั่น คนส่วนมากจะมองว่าเป็นตัวเชื้อโรคไม่อยากอยู่ใกล้แต่ทุกวันนี้คนไม่ใส่เเมสสิแปลก เราคิดว่าต่อไปในอนาคตวิถีชีวิตของคนก็จะเปลี่ยนไป ทุกคนทำทุกอย่างในออนไลน์ บางทีไม่ต้องเจอตัวจริงด้วยซ้ำ มีโลกออนไลน์ วิดิโอคอล หรือเเชทได้หมด  มันอาจเป็นเรื่องดีหรือเรื่องไม่ดีแต่ทำไมเราใจหายก็ไม่รู้ เพราะตอนนี้วิถีชีวิตคนมันเปลี่ยนไปจริงๆจนเรารู้สึกได้ในรอบไม่กี่เดือน