ไม่ไหวอย่าฝืน

นี่เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ ถ้าผิดพลาดตรงไหน ขออภัยด้วยนะคะ คือเรามีเพื่อนอยู่คนนึง ซึ่งเรากับเค้ารู้จักกันตั้งแต่สมัย ม.ต้น แต่ประเด็นคือเราสองคน ไม่ถูกกัน เจอกันทีไรต้องกัดกันตลอด เค้าจะชอบแกล้งเราตล

เรามีแฟนที่เพิ่งเลิกกันไปเมื่อวานค่ะ เรารักแฟนคนนี้มาก มากกว่าคนที่ผ่านมาเลย เราให้ทุกอย่างที่เค้าต้องการ เราทุ่มเทสุดๆ เค้าเป็นคนแรกของทุกอย่างเลยก็ว่าได้ค่ะ แต่ตลอดเวลาที่คบกันช่วงแรกมันดีมากๆเลยค่ะ

เราทะเลาะกับแฟนบ่อยมากช่วงแรกๆ แต่ตอนนี้เรอ่มคิดได้แล้วว่าการทะเลาะกัน โดยเอาเรื่องคนอื่นมาเป็นต้นเหตุ มันไม่ดีกับเราเลย แต่พอวันนึงเวลาเราไม่เข้าใจกัน เขาโกรธ หรือไม่พอใจ ไม่อยากคุย ก็จะไม่รับสาย ไ

สวัสดีค่ะ ขอมาแชร์อะไรเบาๆ แต่สงสัยกับตัวเองมาสักพักแล้วค่ะ คือปกติเราเป็นคนค่อนข้างคุยเก่ง เข้ากับคนง่าย เพื่อนร่วมงานหรือเพื่อนๆ ก็จะมองว่าเราเป็นสายเฮฮา คุยได้ตลอด ไม่มีเงียบเลย แต่แปลกมากค่ะ ช่ว

สวัสดีค่ะ เราแค่อยากมาเขียนอะไรเงียบๆตรงนี้ ไม่ได้มีเรื่องทะเลาะกับใคร ไม่ได้มีปัญหาอะไรชัดเจนกับเพื่อนเลย ทุกอย่างมันดูปกติไปหมด แต่ไม่รู้ทำไมความรู้สึกมันค่อยๆเปลี่ยนไปเองแบบช้าๆ เมื่อก่อนเราเป็นค

เราขอคำปรึกษาได้ไหมคะ ตอนนี้เราอยู่กับสามีมา7ปีแล้วมีลูกร่วมกัน1คน และเขามีลูกติด1คนแต่เราก็รักและเอ็นดูลูกเขาเหมือนลูกเรา ที่ผ่านมาเราจับได้ว่าเขายังติดต่อเมียเก่าซึ่งไม่ใช่เรื่องลูกพอเราจับได้เขาบล็

มีเรื่องกับคนๆนึง ด้วยเหตุผลที่มีคนมาพูดให้เราเสียๆหายๆแล้วไม่ใช่คนสนิทด้วย(ในชีวิตทักคุยไม่กี่ครั้ง) ที่พูดเสียๆหายๆคือตะโกนต่อหน้าผู้คน อยู่หลายทีสักสองสามรอบ พยายามคุยแล้วว่าอย่าทำอีกแต่เหมือนเค้าจ

คือเราคุยกับ ผช คนนึง อายุร้อยกว่า เค้าพึ่งเรียนจย แต่เราแก่กว่าเค้า4 ปี คุยได้ ไม่กี่เดือน เรารู้สึกชอบ และเค้าเคยบอกชอบเราแล้ว แต่พอมีเรื่องทะเลาะกันเป็นเรื่องไร้สาระมาก จนทำให้เค้าบอกให้เราเลิกคุ

ผมทะเลาะกับแฟนครับ มันมีอะไรหลายอย่างที่ผมทำไม่ดีกับเธอ ผมสรุปเลยว่าผมนี่แหละครับที่เป็นคนทำมันทั้งหมด แต่ด้วยนิสัยของเธอนั่นแหละครับ เธอโกรธผม เธอเสียความรู้สึกเสียใจมาก แต่ผมเข้าใจเธอครับ ผมทำทุกอย่