ก้าวไกล ก้าวอย่างไรให้ห่างโรคระบาด
จดหมายฉบับที่ 71/2563 บ้านดิโอเรียนทอล เชียงใหม่
วันพุธที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2563
ถึง ปัทมนันท์
สงกรานต์ปีนี้คงไม่ต้องเดินทางมาเที่ยวที่เชียงใหม่ เพราะทางเทศบาลประกาศงดจัดงานสงกรานต์(ขบวนแห่พระ)และการเล่นน้ำรอบคูเมืองแล้ว เห็นบอกว่าเพื่อเป็นการป้องกันการระบาดของโรคระบาดไวรัสโคโรน่า โควิด 19 ที่กำลังระบาดหนักขณะนี้และอาจจะมีคนติดเชื้อนำเอามาระบาดได้ เพราะไม่รู้ว่าใครเป็นใครยิ่งมีผีน้อยที่เดินทางมาจากเกาหลีหนีการตรวจคัดกรองกักตัวดูว่าเป็นโรคหรือไม่หากติดเชื้อมาอาจจะเป็นพาหะนำโรคมาสู่คนอื่นได้ ตอนนี้กำลังประกาศหาตัวใครรู้ที่อยู่แจ้งเบาะแสมีรางวัลให้คนแจ้งด้วย ญาติใครก็ช่วยกันหน่อยนะ แต่วานรัฐผู้จัดการการกักตัวทำอะไรให้ดีหน่อย มีข่าวออกมาเห็นสภาพที่ไม่พร้อมก็สงสารเหล่าผู้ถูกกักตัวเหมือนกัน อีกอย่างเรื่องของหน้ากากอนามัยขาดตลาด ที่มีก็ขายราคาแพง มีการเปิดโปงการกักตุนหน้ากาก แอบนำไปขายให้ต่างประเทศนี่ก็ตัวอันตรายเหมือนกัน เมืองที่ปัทมนันท์อยู่เป็นอย่างไรบ้างตอนนี้
ที่บ้านเราผู้คนส่วนใหญ่ต่างก็อยู่กันแต่ในบ้านไม่ออกไปในที่มีผู้คนแออัด ทำเอาการค้าขายแหล่งบริการขาดรายได้ลูกค้าหายหน้าไปหมดโดยเฉพาะตามห้างใหญ่วันๆเห็นมีเหลือแต่คนขายเฝ้าของ ไม่รู้ว่าจะฟื้นตัวได้เมื่อไร คนที่อยู่บ้านอยู่หอพักหวังว่าจะอาศัยบริการซื้อของซื้ออาหารที่ส่งมาให้ถึงที่หน้าบ้านหน้าห้อง ดันเจอพวกส่งของโรคจิตกันอีกนี่ก็น่ากลัวความปลอดภัยเมืองไทยหายหมดแล้ว
ที่ปัทมนันท์เล่ามาก็น่าคิด อย่าหวังให้ใครมาปลอบใจ จงฝันให้ไกลไปให้ถึงโน่นดาวอังคารนะ รู้จักฝันหวานแต่พอลิ้มรสกลับขมปี๋แต่ดันมีคนมาบอกหวานเป็นลมขมเป็นยา ยาเจือด้วยพิษยังกลับคำได้อีกว่าใช้พิษช่วยดับพิษได้ อยากเชยชมดมกลิ่นกุหลาบต้องรู้จักริดหนามออก อยากเคี้ยวเกาลัดหวานๆต้องผ่านด่านหนามแหลมและเปลือกแข็งที่หุ้มชั้นใน อะไรมันไม่ง่ายดั่งที่คิดเพราะที่คิดออกมาดันมีคนนำไปจดลิขสิทธิ์หมดแล้ว อย่าบอกคนขาด้วนให้ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่าแนะนำคนตาบอดว่าเธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม อย่าเพียรถามติวเตอร์หูหนวกว่าเสียงเธอร้องเพราะเพียงใด ผิดคนผิดที่ผิดเวลาผิดโอกาส แล้วเมื่อไรจะถูก ก็อย่าได้ถามคนอื่นแต่จงถามตนเองอยู่เสมอ เราคือใคร อนาคตจะเป็นอย่างไร ก้าวไกลแต่อย่าพลาด ล้มเมื่อไรจะเป็นก้าวไปนรกแน่ๆ ช่วยเหลือตัวเองให้ได้ก่อนนะ
เมนูอาหารบ้านเราเช้านี้ แกงผักบุ้ง ผัดเปรี้ยวหวาน กะหล่ำผัดวุ้นเส้น หมูทอดกระเทียม ปัทมนันท์ ทำอะไรทานวันนี้ ขอให้อยู่ดีมีสุข รักษาสุขภาพจิตด้วยนะ
ด้วยรักและห่วงใย
Noohom Ja
มีคนฝากถาม ปัทมนันท์ ช่วยตอบทีว่า ก้าวไกล ก้าวอย่างไรให้ห่างโรคระบาด ช่วยตอบมาหน่อยนะ
ก้าวไกล ก้าวอย่างไรให้ห่างโรคระบาด
จดหมายฉบับที่ 71/2563 บ้านดิโอเรียนทอล เชียงใหม่
วันพุธที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2563
ถึง ปัทมนันท์
สงกรานต์ปีนี้คงไม่ต้องเดินทางมาเที่ยวที่เชียงใหม่ เพราะทางเทศบาลประกาศงดจัดงานสงกรานต์(ขบวนแห่พระ)และการเล่นน้ำรอบคูเมืองแล้ว เห็นบอกว่าเพื่อเป็นการป้องกันการระบาดของโรคระบาดไวรัสโคโรน่า โควิด 19 ที่กำลังระบาดหนักขณะนี้และอาจจะมีคนติดเชื้อนำเอามาระบาดได้ เพราะไม่รู้ว่าใครเป็นใครยิ่งมีผีน้อยที่เดินทางมาจากเกาหลีหนีการตรวจคัดกรองกักตัวดูว่าเป็นโรคหรือไม่หากติดเชื้อมาอาจจะเป็นพาหะนำโรคมาสู่คนอื่นได้ ตอนนี้กำลังประกาศหาตัวใครรู้ที่อยู่แจ้งเบาะแสมีรางวัลให้คนแจ้งด้วย ญาติใครก็ช่วยกันหน่อยนะ แต่วานรัฐผู้จัดการการกักตัวทำอะไรให้ดีหน่อย มีข่าวออกมาเห็นสภาพที่ไม่พร้อมก็สงสารเหล่าผู้ถูกกักตัวเหมือนกัน อีกอย่างเรื่องของหน้ากากอนามัยขาดตลาด ที่มีก็ขายราคาแพง มีการเปิดโปงการกักตุนหน้ากาก แอบนำไปขายให้ต่างประเทศนี่ก็ตัวอันตรายเหมือนกัน เมืองที่ปัทมนันท์อยู่เป็นอย่างไรบ้างตอนนี้
ที่บ้านเราผู้คนส่วนใหญ่ต่างก็อยู่กันแต่ในบ้านไม่ออกไปในที่มีผู้คนแออัด ทำเอาการค้าขายแหล่งบริการขาดรายได้ลูกค้าหายหน้าไปหมดโดยเฉพาะตามห้างใหญ่วันๆเห็นมีเหลือแต่คนขายเฝ้าของ ไม่รู้ว่าจะฟื้นตัวได้เมื่อไร คนที่อยู่บ้านอยู่หอพักหวังว่าจะอาศัยบริการซื้อของซื้ออาหารที่ส่งมาให้ถึงที่หน้าบ้านหน้าห้อง ดันเจอพวกส่งของโรคจิตกันอีกนี่ก็น่ากลัวความปลอดภัยเมืองไทยหายหมดแล้ว
ที่ปัทมนันท์เล่ามาก็น่าคิด อย่าหวังให้ใครมาปลอบใจ จงฝันให้ไกลไปให้ถึงโน่นดาวอังคารนะ รู้จักฝันหวานแต่พอลิ้มรสกลับขมปี๋แต่ดันมีคนมาบอกหวานเป็นลมขมเป็นยา ยาเจือด้วยพิษยังกลับคำได้อีกว่าใช้พิษช่วยดับพิษได้ อยากเชยชมดมกลิ่นกุหลาบต้องรู้จักริดหนามออก อยากเคี้ยวเกาลัดหวานๆต้องผ่านด่านหนามแหลมและเปลือกแข็งที่หุ้มชั้นใน อะไรมันไม่ง่ายดั่งที่คิดเพราะที่คิดออกมาดันมีคนนำไปจดลิขสิทธิ์หมดแล้ว อย่าบอกคนขาด้วนให้ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่าแนะนำคนตาบอดว่าเธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม อย่าเพียรถามติวเตอร์หูหนวกว่าเสียงเธอร้องเพราะเพียงใด ผิดคนผิดที่ผิดเวลาผิดโอกาส แล้วเมื่อไรจะถูก ก็อย่าได้ถามคนอื่นแต่จงถามตนเองอยู่เสมอ เราคือใคร อนาคตจะเป็นอย่างไร ก้าวไกลแต่อย่าพลาด ล้มเมื่อไรจะเป็นก้าวไปนรกแน่ๆ ช่วยเหลือตัวเองให้ได้ก่อนนะ
เมนูอาหารบ้านเราเช้านี้ แกงผักบุ้ง ผัดเปรี้ยวหวาน กะหล่ำผัดวุ้นเส้น หมูทอดกระเทียม ปัทมนันท์ ทำอะไรทานวันนี้ ขอให้อยู่ดีมีสุข รักษาสุขภาพจิตด้วยนะ
ด้วยรักและห่วงใย
Noohom Ja
มีคนฝากถาม ปัทมนันท์ ช่วยตอบทีว่า ก้าวไกล ก้าวอย่างไรให้ห่างโรคระบาด ช่วยตอบมาหน่อยนะ