คือต้องเล่าก่อนนะคับว่าผมและเธอคือคบกันนานพอสมควรเดือนสองเดือนรกก็ดีแหละครับพอไปๆมาๆทะเลาะกันทุกวันร้องไห้ทุกวันคือผมเป็นคนขร้หวงขี้หคงแหละคับมันเลยเหมือนเป็นการกักขังเขาเลยแหละแม้แต่เธอปล่อยผม ผมก็ยังโกรธหึงและแล้วมันก็มาถึงวันที่เธอทนไม่ไหวแล้วบอกเลิกผมมะนไม่ใช่เลิกคับเธอบอกแค่ขอห่างผมไม่แน่ใจว่าเขาได้คุยกับรุ่นพี่อีกคนมั้ยผมพยายามทำให้เธอกลับมาตลอด 1 เดือนกว่าแต่สุดท้ายก็ต้องเลิกกันไปที้แย่กว่านั้นคือเธอคบกับรุ่นพี่คนนั้นวันปีใหม่ซึ่งเป็นวันเกียวกับที่ผมกับเธอคบกันผมในตอนนั้นพยายามมูฟออนแหละคับเวลาอยู่กะบเพื่อนก็พอลืมได้แหละคับแต่พออยู่คนเดียวก็จะคิดถึงตลอดมีวันนึงเพื่อนของเธอทักมาบอกผมว่าให้รอเธอ (เหมือนเธอจะบอกเพื่อนให้มาบอก)ผมก็ตอบจะพยายามและแล้วเธอก็เลิกกับพี่คนนนั้นและเพื่อนของเธอก็ทักมาบอกว่าเธออยากกลับไป(เลิกกะบพี่คนนั้นได้ประมาณ1 สัปดาห์) ผมก็บอกว่าขอเวลาก่อนแล้วผมก็ตกลงให้โอกาสเธออีกครั้งก็ลองคุยกันใหม่ยังไม่ทันคุยถึง 1 วะนเลยผมก็รู้สึกว่าเธอไม่ได้ใส่ใจผมเหมือนที่บอกอยากกลับมา(ผมอาจจะคิดไปเอง) ผมเลยถามเขาว่าลืมพี่เขาได้ยัง เธอก็บอกว่าไม่ใช่คนลืมง่ายขนาดนั้น (ที่จริงผมควรให้เวลาเธอและช่วยเธอลืมแต่ผมทำผิดไปคือการเดินออกมาแล้วทำให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยว) หลังจากนั้นผมก็คิดถึงเธอเรื่อยๆแต่ไม่ได้ถึงกับอยากกลับไปคบแต่กลับมาคุยกันแบบกูๆๆเหมือนพยายามทำให้มันรู้สึกเหมือนเพื่อนแต่ก็ทำได้ไม่นานเวลาเธอชอบใครก็จะทักมาบอกผมว่าชอบคนนู้นคนนี้ผมก็คุยๆกับเขาเป็นระยะ ผมอยากถามคทอมันคือความรู้สึกยังไงหรอครับแล้วผมควรทำยังไง