ตามหัวข้อเลยครับ ความรักชายหญิงนะครับ เป็นความรักวัยเรียนครับ เรื่องคร่าวๆมีอยู่ว่า ก็คุยกันไปคุยกันมาแหละครับจนเขาถามเราว่า มีคนคุยรึเปล่า เราเป็นอะไรกัน เราตอบด้วยความเขิน+ความลังเลเราเป็นคยครึ่งๆกลางๆด้วยแหละ จึงตอบไปว่า" คนคุยบ้าอะไร คนคุยอะไรไม่มีหรอก" "เราก็เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันไง"จริงๆคนคุยก็คือเขานั้นแหละแต่ตอนนั้นไม่รู้ทำไมผมจึงไม่อธิบายจนทำให้พี่เขาเงียบไปวันนึงเลย เราก็ทักไปนะ แต่เขาอ่านไม่ตอบ แล้วพี่เขาก็บอกว่าอึดอัด และมัยก็ทำให้ผมเลิกคุยกันครับ ทำไมตอนนั้นผมไม่รั้งเขาไว้เลยนะ
ปากบอกไม่ได้ชอบนะ เลิกติดตามในเฟสแล้วแต่ก็ยังไปส่องสตอรี่อยู่ทุกวัน ทำไมเรามันทุเรศได้ขนาดนี้ เราอยากจะกลับไปคุยกันใหม่ เวลาไม่ได้คุยกันมันเหงามากเลยคิดถึงมากด้วยแงแงงง ทำไงดีครับควรเริ่มยังไงดี เขายังจะชอบเราอยู่รึเปล่านะ
อารมณ์ประมาณ เราปฎิเสธรักเขาไปแต่พอไม่มีเขาแล้วมันโหยหา
อยากกลับไปคุยกันใหม่
ปากบอกไม่ได้ชอบนะ เลิกติดตามในเฟสแล้วแต่ก็ยังไปส่องสตอรี่อยู่ทุกวัน ทำไมเรามันทุเรศได้ขนาดนี้ เราอยากจะกลับไปคุยกันใหม่ เวลาไม่ได้คุยกันมันเหงามากเลยคิดถึงมากด้วยแงแงงง ทำไงดีครับควรเริ่มยังไงดี เขายังจะชอบเราอยู่รึเปล่านะ
อารมณ์ประมาณ เราปฎิเสธรักเขาไปแต่พอไม่มีเขาแล้วมันโหยหา