สวัสดีค่ะทุกคน เราชื่อแทน ตอนนี้อายุ 24 ปี เมื่อ 6 ปีที่แล้วแทนไปเที่ยวงานกีฬาอำเภอประจำปี แทนไปเจอผู้ชายคนนึงในสนามฟุตบอล เค้าเป็นผู้ชายธรรมดาๆนี่แหละค่ะ ไม่หล่อ ไม่ชอบยิ้มด้วย แต่แทนยืนดูเค้า แทนรู้สึกว่าเค้ามีเสน่ห์มาก เค้าจริงจังแล้วก็โฟกัสกับลูกฟุตบอลที่เค้ากำลังเตะอยู่ แต่ก็ไม่ได้อะไร จนมีพี่ผู้หญิงคนนึงยืนอยู่ข้างแทน เค้าเดินมาฝากกระเป๋าเป้ไว้ที่แทน พี่เค้าบอกว่าเป็นของนักฟุตบอลเบอร์9 ถ้ามีนักฟุตบอลเบอร์9 มาเดินหาพี่ก็เอากระเป๋าให้เขาด้วย ฝากบอกหน่อยว่าพี่มีธุระด่วน แล้วพี่เค้าก็รีบวิ่งไปขึ้นรถเลย แทนก็ลืมถามว่านักฟุตบอลเบอร์9 ของทีมไหน เพราะตรงนั้นมีนักฟุตบอลเบอร์9 เยอะมาก ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงก็มีผู้ชายคนนึงวิ่งมาถามเราว่านี่ใช่กระเป๋าของเค้ามั้ย ? แทนก็เลยบอกไปว่ามีพี่ผู้หญิงคนนึงรูปร่างหน้าตาอย่างงั้นอย่างงี้มาฝากไว้ และเค้ามีธุระต้องรีบไป แล้วแทนก็ยื่นกระเป๋าให้เค้า ตอนนั้นแทนตกใจนิดนึง เพราะเค้าเป็นผู้ชายที่แทนมองเค้าในสนามฟุตบอลจนจบแต่ไม่ได้สังเกตว่าเค้าใส่เสื้อเบอร์9 เค้าเปิดกระเป๋าดูแล้วก็เอาบัตรประชาชนออกมาแล้วเรียกให้แทนหันไปดูว่าเค้าเป็นเจ้าของกระเป๋าจริงๆ แทนก็ขำแล้วก็ยิ้มให้ ปรากฎว่าเค้ายิ้มตอบ จากที่แทนรู้สึกว่าเค้ามีเสน่ห์อยู่แล้ว พอเค้ายิ้มแล้วแทนก็รู้สึกว่าเค้ามีเสน่ห์มากกว่าที่คิด  ก่อนที่เค้าจะเดินไปขึ้นรถ เค้าก็หันมาแล้วถามว่า ขอเบอร์ได้มั้ย ? แทนก็ตกใจมาก เพราะหน้าเค้าดูเป็นคนซื่อๆ(ก็ซื่อจริงๆนั่นแหละ) แทนไม่ทันได้ตอบอะไร เค้าก็รีบพูดต่อว่า เผื่อของในกระเป๋าเค้าหาย เค้าจะได้โทรถามว่าอยู่กับแทนมั้ย แทนก็แอบขำนิดนึงนะคะ เพราะแทนรู้สึกว่ามันคือข้ออ้างที่ซื่อมากกกกกกกก แล้วเค้าก็โทรมา แทนก็เลยถามไปว่า มีอะไรหายรึป่าว ? เค้าบอกว่าหัวใจเค้าหายไป แทนไม่ได้รู้สึกเขินอะไรเลย แต่กลับรู้สึกขำที่เค้าพยายามหาเรื่องชวนคุยและหยอดมุขกากๆใส่แทน จนเค้ากำลังจะวางสาย  แทนก็ถามเค้าไปตรงๆว่าที่โทรมานี่ต้องการอะไรรึป่าว เค้าก็เงียบไปแปปนึง แล้วเค้าก็ตอบมาว่า เค้าอยากคุยด้วย เค้าขอโทรมาคุยด้วยได้มั้ย ? แทนก็รู้สึกไปไม่ถูกเหมือนกัน อารมณ์เหมือนจะเขินแบบอธิบายไม่ถูก แล้วแทนก็พูดกับเค้าว่า เวลาพูดปกติน่าฟังกว่าตอนเล่นมุขอีกนะ เค้าก็หัวเราะแล้วก็ถามย้ำอีกว่า เราขอโทรมาหาแทนอีกได้มั้ย ? แทนก็เงียบ(ไม่ได้คิดอะไรอยู่นะคะ มีคำตอบอยู่แล้ว แต่อยากให้เค้าลุ้น) แล้วแทนก็ตอบว่าได้ แล้วเค้าก็วางสายไป แล้วก็เป็นแบบนี้มาตลอด1-2เดือน เค้าไม่เล่นมุขแล้วค่ะ เค้าชอบโทรเล่าให้ฟังว่าวันนี้ไปทำอะไรมาบ้าง เวลาแทนเล่าอะไรให้เค้าฟัง แทนก็รู้สึกว่าเค้าเป็นพยายามเป็นผู้ฟังที่ดี จนเค้าก็ขอแทนคบเป็นแฟน คบกันได้ปีกว่าๆ เราก็เรียนจบ ม.6 พร้อมกันนะคะเพราะรุ่นเดียวกัน แต่อยู่คนละโรงเรียน แต่พอเข้ามหาวิทยาลัย เค้าก็พยายามที่จะเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกันกับแทนให้ได้ จนกระทั่งได้เรียนที่เดียวกัน เค้าเรียนวิศวะ ส่วนแทนเรียนครุศาสตร์ ก็คบกันมาอีก3-4ปี ใช้ชีวิตปกติเลยค่ะ ไม่เคยมีเรื่องมือที่สามเข้ามาเลย เค้าก็เรียนจบก่อนแทนเพราะเค้าเรียน4ปี แทนเรียน5ปี ก็ไม่มีอะไรนะคะเค้าก็มีงานทำเรียบร้อย ส่วนแทนก็เรียนอีกแค่1ปีเดียวก็จบแล้วก็ออกมาก็สอบบรรจุเรียบร้อย 

เราสองคนคิดเรื่องแต่งงานแล้วค่ะ เพราะว่าทางพ่อแม่ของเค้าก็อยากให้ลูกเค้ากับแทนแต่งงานกันตั้งแต่คบกันสมัยเรียนแล้ว จนกระทั่งเค้าชวนแทนไปงานเลี้ยงรุ่นโรงเรียนสมัยมัธยมของเค้า แทนก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะเค้าก็ไม่ได้ขอไปเที่ยวบ่อยๆ อย่างมากก็ไปด้วยกันนั่นแหละ แต่แทนเห็นว่าเค้าไปเจอเพื่อนๆเค้า แล้วแทนก็ไม่ได้เป็นศิษย์เก่าที่โรงเรียนนั้น อยากให้เค้าเต็มที่กับเพื่อนๆมากกว่า แล้วเค้าก็กลับมาถึงบ้านดึกๆ แทนก็ไปรับหน้าบ้านแล้วก็ช่วยหาน้ำเย็นหาผ้าเย็นมาช่วยเช็ดหน้าให้ แล้วเค้าก็ถามแทนว่า แทนจำฝนได้มั้ย ? (ฝนเป็นเพื่อนของเค้าสมัย ม.ปลาย หลังจากที่แทนเป็นแฟนกับเค้าแล้ว แทนก็ได้ไปดูเค้าเตะบอลบ้างแล้วก็เจอฝนบ่อยๆที่ข้างสนามฟุตบอล ตอนแรกแทนก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะเค้าก็เล่าให้ฟังตั้งแต่ตอนนั้นว่าฝนเป็นเพื่อนของเค้า และฝนก็เคยบอกชอบเค้าแล้วครั้งนึง ลึกๆแทนก็ห่วงนะคะแต่เก็บอาการเพราะไม่อยากให้เค้าอึดอัด) หลังจากที่เค้าถามว่าแทนจำฝนได้มั้ย แทนก็ตอบไปว่าจำได้ และเค้าก็มาเล่าให้ฟังว่าวันนี้ไปงานโรงเรียนแล้วฝนเดินเข้ามาทักว่ายังคบกับแทนอยู่มั้ย ? แทนก็ฟังเค้าแทนก็รู้สึกห่วงขึ้นมาอีกแต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ได้แต่นั่งฟังนิ่งๆ เค้าเล่าว่าฝนเข้ามาขอคำปรึกษา คือฝนแต่งงานแล้วเมื่อปีที่แล้ว เค้าไม่ค่อยได้บอกเพื่อนมางาน เพราะเป็นงานเล็กๆผูกข้อไม้ข้อมือแล้วก็จบ แต่งเพราะว่าฝนท้องแบบไม่ได้ตั้งใจ พ่อของลูกฝนไม่ดูแลฝนเลย วันๆอ้างแต่ว่าทำงาน แล้วฝนก็จับได้ว่าพ่อของลูกฝนมีผู้หญิงอีกคนนึง ฝนเสียใจมาก เค้าก็ช่วยปลอบใจ แล้วฝนก็พูดขึ้นมาว่า ถ้าพ่อของลูกฝนเป็นเค้า ฝนก็คงไม่ได้เสียใจขนาดนี้ เค้าตกใจที่ฝนพูดแบบนั้นออกมาแล้วเพื่อนๆก็นั่งอยู่ตรงนั้นเยอะมาก แล้วฝนก็บอกว่าแค่หยอกเล่น หลังจากที่เค้าเล่าจบ แทนก็เงียบไปไม่ได้พูดอะไร เค้าก็เป็นห่วงความรู้สึกแทนนะคะ เค้าก็ถามว่าแทนโอเคมั้ย เค้าบอกว่าเค้าไม่อยากให้แทนคิดมาก เค้าอยากให้แทนเชื่อใจว่าเค้าให้แทนเป็นที่1อยู่แล้ว จริงๆแทนก็เชื่อใจเค้าอยู่แล้วนะคะ แทนแอบดีใจด้วยซ้ำที่เค้าเล่าให้แทนฟัง หลังจากวันนั้นฝนก็ไลน์มาหาเค้าบ่อยมากขึ้น โทรมาร้องไห้แทบทุกวัน ฝนจะชอบถามว่าแทนอยู่บ้านมั้ย ฝนจะเข้ามาหาเค้า ถ้าแทนอยู่ฝนก็จะไม่มาและบอกว่า "ฝนเกรงใจแทน" จนกระทั่งวันนึงมีเพื่อนสนิทผู้ชายของเค้าโทรมาชวนเค้าไปกินเหล้าในงานวันเกิด แทนก็ให้เค้าไปแล้วแทนก็ไม่ได้ไปด้วย เพราะแทนต้องทำสื่อการสอน กลัวจะทำงานไม่เสร็จ เค้าก็ไปงานวันเกิดของเพื่อนคนเดียว และเค้าก็บอกแทนก่อนออกจากบ้านว่า "เธออย่านอนดึกนะ ดูแลตัวเองด้วย" แทนก็ไม่ได้คิดอะไรนะคะเพราะปกติถ้าเค้าจะออกไปไหนโดยที่ไม่มีแทนไปด้วย เค้าก็จะพูดประมาณนี้อยู่แล้ว จนเช้าเค้าก็ยังไม่กลับมาบ้าน แทนก็เลยโทรไปหาเพื่อนสนิทของเค้าที่โทรมาชวนเมื่อวาน พี่เค้าก็บอกว่าแฟนของแทนกลับไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่ฝนขอให้แฟนของแทนไปส่งที่บ้าน แล้วพี่เค้าก็รีบพูดตัดว่าแทนอย่าห่วงนะ เพราะเมื่อคืนแฟนแทนไม่ได้ไปส่งฝนคนเดียว ไปกับพี่อีกคนนึงซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของแฟนแทนนี่แหล่ะค่ะ พี่เค้าก็บอกว่าเดี๋ยวจะรีบออกไปดูที่บ้านเพื่อนอีกคนให้ แทนก็ไลน์ไปหาแฟนทิ้งไว้ว่า ถ้าถึงบ้านไลน์บอกเค้าด้วยนะ แล้วแทนก็ไปทำงาน จนกระทั่งช่วงเที่ยงเค้าก็โทรมาบอกว่าจะมารับไปกินข้าวข้างนอก แทนก็ไม่ได้ถามอะไรมาก แค่ถามว่าปวดหัวมั้ย อ้วกมั้ย แค่นั้นเอง หลังจากวันนั้นเค้าก็ค่อยๆเงียบ แทนรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนไป แทนก็ถามนะคะว่ามีอะไรทำไมไม่บอกกัน เค้าก็ไม่ได้พูดอะไร ได้แต่ตอบว่าไม่ได้เป็นอะไร แล้วแทนเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบถาม ถ้าถามแล้วอีกฝ่ายไม่อยากพูด แทนก็ไม่ถามซ้ำซาก ถ้าเค้าอยากบอกอะไรเค้าก็บอกเอง ผ่านไปประมาณ2เดือน วันนั้นเค้าเดินเข้ามาหาแทนในห้องแล้วนั่งก้มหน้าต่อหน้าแทน แล้วเค้าก็เริ่มร้องไห้ออกมา แทนก็เข้าไปจับที่ตัวเค้า แทนพยายามที่จะกอดเค้า เค้าก็เงยหน้าขึ้นมาแล้วเอามือของแทนออก แทนก็เริ่มรู้สึกไม่ดีและรู้สึกว่าเค้าไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน เค้าบอกว่า เค้าอยากให้สิ่งสกปรกในตัวเค้ามาเปื้อนตัวแทน เค้าบอกว่าตอนนี้ในตัวของเค้ามีแต่สิ่งที่น่ารังเกียจ เค้านั่งคุกเข่าลงที่พื้นและร้องไห้ พูดคำว่าขอโทษซ้ำๆ แทนพยายามจับตัวให้เค้าลุกขึ้น เค้าก็ยังพยายามที่จะไม่ให้ตัวของเค้ามาโดนตัวแทน เค้าไม่ยอมบอกว่าเค้าขอโทษเรื่องอะไร แทนก็เลยลงมานั่งที่ชั้นล่าง อยากให้เค้าอยู่คนเดียวไปก่อน จนผ่านไปเป็นชั่วโมง เค้าก็ลงมาหยิบกุญแจรถ แทนก็เดินตามเค้าไปแล้วถามเค้าว่าเธอจะไปไหน เค้าก็ไม่ยอมตอบ แทนก็เลยเดินไปเคาะกระจกแล้วพูดว่า ขับรถดีๆนะ เค้ารอเธอที่บ้าน แล้วก็หันมามองหน้าด้วยสายตาที่เศร้ามากๆ ในตาเค้ามีแต่ความรู้สึกผิด แต่แทนไม่รู้ว่าเค้าทำผิดอะไร แล้วเค้าก็ขับรถออกไป ผ่านไปเกือบอาทิตย์เค้ากลับมาที่บ้าน วันนั้นพ่อกับแม่ของแทนก็อยู่บ้าน เค้าเข้ามาขอโทษและกราบพ่อกับของแทน พ่อแม่แทนตกใจว่าเค้าเป็นอะไร แทนก็ตกใจว่าเค้าไปทำผิดอะไรทำไมถึงขั้นต้องกราบเท้ากันเลย  เค้าหันมามองหน้าแทนแล้วเค้าก็ร้องไห้ออกมา เค้าพยายามก้มหน้า ทั้งแทนและพ่อแม่แทนก็ยังคงรอฟังคำตอบของเค้า แทนนั่งมองเค้า แทนเห็นเค้าพยายามกลั้นน้ำตาของตัวเองไว้ และเงยหน้าขึ้นมามองหน้าพ่อกับแม่ของแทน แล้วพูดว่าเค้าทำผู้หญิงคนนึงท้อง แล้วผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ใช่แทน แล้วเค้าก็ขอโทษพ่อกับแม่แทนอีกครั้ง ตอนนั้นแทนเหมือนคนตาย เจ็บข้างในเจ็บมากๆ แต่ไม่รู้จะพูดอะไรออกไป คำถามที่อยู่ในหัวมาขึ้นมาเป็นร้อนๆคำถามแต่ไม่รู้เริ่มถามอะไรได้แต่นั่งนิ่งๆ พ่อของแทนลุกออกไปโดยไม่พูดอะไร และแม่ของแทนก็วิ่งไปตามไปเพื่อจะตามไปดูพ่อ พ่อกับแม่ของแทนเสียใจมาก เพราะเห็นว่าเค้าเป็นคนดี ไม่เคยเกเรและพยายามปรับตัว ไม่เคยทำให้แทนเสียใจเลย เค้าก็ขึ้นไปเก็บของบนห้อง เค้าก็ถามแทนว่าแทนผิดหวังในตัวเค้ามั้ย ? แทนก็เงียบไปและช่วยเค้าเก็บของ แทนไม่รู้อะไรเลย แทนอยากจะพูด อยากถามคำถามที่แทนอยากรู้ แต่แทนทำอะไรไม่ได้เลยซักอย่าง ทั้งๆที่มันไม่ใช่เรื่องยากเลย มันเจ็บมันปวดอยู่ข้างใน เหมือนคนกำลังมีคนมาทำให้กำลังจะตายลงอย่างช้าๆ ทุกอย่างมันยังติดอยู่ในสมองและหัวใจของแทนมาตลอด แทนทำอะไรไม่ได้เลย ก่อนที่เค้าจะเดินออกจากห้องแทนไป เค้าก็วางกระเป๋าและหันมาพูดกับแทนว่า ขอกอดแทนได้มั้ยก่อนที่เค้าจะไม่ได้กอดแทนอีก แทนก็รีบเดินเข้าไปกอดเค้า เค้ากอดแทนแน่นมาก รับรู้ถึงน้ำตาที่กำลังไหลผ่านซอกคอ แทนพูดออกไปได้ประโยคนึงว่า ไม่ว่าเธอจะตั้งใจจะทำอะไร เค้าขอให้เธอสุขใจที่ได้ทำมันนะ แล้วเค้าเดินออกไปจากบ้านของแทน หลังจากวันนั้นไม่นานพ่อกับแม่ของเค้าก็เข้ามาแทนที่บ้าน แม่ของเค้าร้องไห้หนักมาก กอดแทน และพูดว่าแทนเป็นอีกคนถัดจากครอบครัว ที่ลูกชายเค้าจะรักไปตลอดชีวิต พ่อกับแม่ของเค้าพยายามที่จะให้แทนให้โอกาสลูกชายเค้า เพราะระยะเวลาทีผ่านมาแทนทำเพื่อลูกชายเค้ามาตลอด สมัยเรียน เค้าไม่ไม่ค่อยสนใจเรียนเลย เอาแต่เตะบอล พอมีแทนเข้ามาเค้าก็สนใจเรียนมากขึ้น และก็ไม่ทิ้งการเตะบอลเลย พ่อกับแม่ของเค้าเห็นถึงความที่แทนและลูกชายเค้าพยายามเติบโตไปพร้อมกัน แต่พวกเค้ารู้ว่าสิ่งที่ลูกชายของเค้าทำ มันไม่สามารถทำให้แทนกลับไปยืนเคียงข้างลูกชายเค้าได้อีก เพราะลูกชายของเค้าต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำลงไป 

แทนมารู้เรื่องทุกหมดก็เมื่อวานนี้นี่แหละค่ะ รู้เรื่องจากปากของเพื่อนสนิทของเค้า เค้ามาเล่าว่าหลังจากวันนั้นที่แฟนเก่าแทนไปงานวันเกิด และไปส่งฝนกับเพื่อนผู้ชายอีกคนที่บ้าน แฟนเก่าของแทนพยายามที่จะไปส่งฝนก่อนเพราะไม่อยากอยู่ด้วยกัน2ต่อ2 พอไปถึงบ้านฝน เพื่อน ผช อีกคนก็ขอเข้าห้องน้ำ แฟนเก่าของแทนรอเพื่อนเข้าห้องน้ำนานมากเกินครึ่งชั่วโมง ด้วยความเมา+ง่วงก็เลยเผลอหลับไปที่โซฟาบ้านฝน(เพื่อนอีกคนที่ไปเข้าห้องน้ำก็คือเมาอ้วกแล้วหลับในห้องน้ำ) พอเพื่อนคนที่เล่าเรื่องให้ฟังนี่เค้าไปตามหาแฟนเก่าของแทนที่บ้านฝน ก็ไปเจอเพื่อนอีกคนนึงที่นอนในห้องน้ำแล้วจับล้างหน้าจนสร่าง แล้วก็เห็นแฟนเก่าของแทนลงจากชั้น2ของบ้านฝน ด้วยความตกใจและรนมากๆ กระดุมก็ติดแบบผิดไปหมด เหมือนพึ่งหยิบเสื้อมาใส่เมื่อกี้ เพื่อนคนนี้กับเพื่อนที่นอนในห้องน้ำรู้เรื่อวตั้งแต่วันนั้นแต่ไม่รู้ว่าฝนทำอะไรลงไป ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ 

แทนรู้นะคะว่าที่แทนมาตั้งกระทู้แบบนี้มันก็ไม่ได้ช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น ไม่ได้ทำให้เราย้อนเวลากลับไปแก้ไขทุกอย่าง แทนแค่รู้สึกว่าทำไมต้องเป็นแทน ทำไมต้องเป็นที่ต้องเสียใจ ทั้งชีวิตแทน แทนไม่เคยไม่เคยคิดอยากจะทำให้ใครเสียใจเลย แทนรู้สึกว่าถ้าแทนมอบความสุขให้ใคร เค้าก็จะมอบความสุขให้แทนเหมือนกัน แทนอยากฝากถึงทุกๆคนที่กำลังอ่านกระทู้นี้ว่า ขอให้ทุกคนเจอความรักที่ดี ถ้ายังไม่เจอคนที่รัก ก็อยากให้รักตัวเองให้มากๆนะคะ ขอบคุณเข้ามาอ่านค่ะ